Η δυνατή γυναίκα

 


Όταν η Κλέλια Ρένεση έκανε την ανάρτηση για την Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, στην οποία έγραψε πώς η τελευταία την υπερασπίστηκε, σώζοντάς την από το στόμα του λύκου, αυτό που πρώτο σκέφτηκα ήταν εκείνη η κουβέντα που μου είχε πει ο Κώστας στον Παράδεισο: «Η δυνατή γυναίκα είναι το πιο ισχυρό είδος στον κόσμο».

Μπορεί να το είχε πει έτσι, κάπως έτσι ή να χρησιμοποιώ μια ατιμωτική παραλλαγή, παρ’ όλα αυτά το νόημα είναι ασφαλές να ειπωθεί πως είναι διασωσμένο. Εκείνη τη στιγμή, άλλωστε, που το είπε, ήταν σαν να απέκτησε λέξεις κάτι που είτε το είχα σκεφτεί ή που βρισκόμουν σε μια διαδικασία για να φτάσω σε αυτό, όπως ο συγγραφέας αφήνει «παγωμένο» ένα βιβλίο και το πιάνει χρόνια μετά. Για την ακρίβεια (και ταυτοχρόνως την ποιητικότητα της στιγμής), ήταν σαν να φωτίστηκε κάτι μέσα μου.

Είναι γνωστό πως τίποτα σοφό μπορεί να βγει με παρέα μπύρες και μεζέδες. Και, ταυτοχρόνως, εκεί βρίσκεται όλη η περιττή ζωή, εκείνος ο δρόμος που αν ακολουθήσεις δεν πρόκειται να πλήξεις, έστω κι αν στο τέλος, μοιραία, θα έχεις καταδυναστευθεί. Η δυνατή γυναίκα δεν είναι αλληγορία: είναι ένα πραγματικό πλάσμα, το οποίο δεν αφορά μόνο στον άνθρωπο, αλλά, όπως ισχύει στα υπόλοιπα ζώα, είναι η πιο δυνατή και σε αυτό το είδος.

Πολύ άνετα θα μπορούσε να κάνει κάποιος εικόνα την Κωνσταντινίδου να ορθώνει το ευεργετικό ανάστημά της για να προστατέψει από την πονηριά τα αθώα πλάσματα του Θεού, που βλέπουν το φως του ήλιου. Θα μπορούσε να πει κάποιος πως, ακόμα κι αν δεν το σκεφτόταν, έπραττε ενστικτωδώς, απομακρύνοντας της εμβέλειας των λοιπών θηρίων τα απροστάτευτα παιδιά, λίγο πριν το δάγκωμα τους αφήσει μια μελανιά η οποία δεν επρόκειτο να ξεβάψει. Δεν θα χρειαζόταν καν να αρθρώσει λόγο ή να σηκώσει το χέρι της, που σαν μέγγενη θα έσφιγγε το λαιμό του μόλις λίγα τικ του ρολογιού πριν φερόμενου ως πανίσχυρο ζώο, που έψαχνε τη λεία του. Θα αρκούσε ένα γρύλλισμα, το οποίο, όσο κι αν το ήθελε, πρωτίστως ήταν καταδικασμένη να το κάνει, ίσως ορμώμενη από τη λαχτάρα να αποκαταστήσει μια φυσική ισορροπία, όπως την φανταζόταν. Τότε το θηρίο θα στραβοκατάπινε, θα έκανε ένα βήμα πίσω και, ενώ καμωνόταν ότι το σκεφτόταν, θα είχε ήδη υποχωρήσει οριστικά. Δεν θα τολμούσε να στριμώξει το αθώο πλάσμα ούτε άμα τη απουσία της, αφού το περίγραμμα της πελώριας σκιάς της θα είχαν απορροφήσει -και όχι με τη θέλησή τους- οι τοίχοι.

Η δυνατή γυναίκα Η δυνατή γυναίκα Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 10:44 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.