Τηλεοπτικά βίτσια 32 ιντσών

 


Δεν έχω ούτε ηθική, ασφαλώς, ούτε άλλη αντίρρηση για την ύπαρξη του τόσο realismo magicus- τηλεοπτικού κόσμου, που με τόση γλαφυρότητα ξεδιπλώνεται προς εμάς στην μίζερη καθημερινότητά μας. Ο οποίος σε τελική ανάλυση μπορεί και να επιτελεί και μέγιστο κοινωνικό έργο δια της εκτονώσεως των συνελλήνων σε ποικίλα θεάματα, λειτουργώντας δυνητικά, παράλληλα και ως άρτος.

Σύμφωνα με τους άγραφους νόμους της τηλεθέασης υπάρχει μόνο μία συνιστώσα προς διερεύνηση, που είναι το γεγονός, και η περιγραφή αυτού ως συμβάν. Όλα τα υπόλοιπα είναι κατά κυριολεξία ήσσονος σημασίας, για το διψασμένο για «εκατόμβες» τηλεκοινό. Χάρη στον ιδιότυπο αυτόν παραλληλισμό, το συμβάν μετατρέπεται σε θέαμα και, εντέλει αυτονομείται.

Τυχάρπαστοι πανελίστες παραφράζοντας το διάσημο απόφθεγμα του Μάρσαλ Μακ Λούαν « Το μέσο είναι το μήνυμα», προσπαθούν να σκοτώσουν ετεροχρονισμένα ή και στιγμιαία πολλές φορές κάθε ευφυή εγκέφαλο που τους αντιστέκεται και να προκαλέσουν χρόνιες και μόνιμες παθήσεις όπως στειρότητα, μηδενική λίμπιντο ή μόνιμη στυτική δυσλειτουργία, στους άβουλους τηλεθεατές από την συνεχιζόμενη υποβολή τους στα τηλεσκουπίδια ολκής.

Μια ολόκληρη κοινωνία σε μία αμήχανη χώρα, θαρρείς βγαλμένη από το δυστοπικό νέο-νουάρ κινηματογραφικό σενάριο του «Blade Runner», παρακολουθεί άναυδη τα τεκταινόμενα από το μαγικό κουτί εν μέσω πανδημίας, με φόντο τα συνεχιζόμενα lockdown διαρκείας.

Ρέπλικες πολιτικών με υπαρξιακά διλήμματα κονταροχτυπιούνται καθημερινώς για το γενικό καλό υποσχόμενοι θεσμικά καθρεφτάκια και χάντρες. Έγκριτοι επιστήμονες κατηγορούν αλλήλους για αγυρτεία και ανεπάρκεια γνώσης. Κοινωνικές ομάδες διασύρονται και διαβάλλονται ως παρίες, από τους φύλακες της τάξεως, τολμώντας Κυριακάτικη ραστώνη σε πάρκα και πλατείες. Αλλόφρονες δημοσιογράφοι σε φιλοκυβερνητικά ή όχι τηλεοπτικά μέσα, εκπαραθυρώνουν άμεσα όσους έχουν αντίθετη άποψη από αυτούς μπροστά στα έντρομα μάτια λοβοτομημένων τηλεθεατών και κάποιοι επίδοξοι Δικτατορίσκοι-υβρίδια του Γκεμπελισμού, να νομοθετούν κατά της ελευθερίας μας, με εβδομαδιαίες «καύσεις βιβλίων» σε κοινή τηλεοπτική θέα.

Ξεπεσμένοι κινηματογραφικοί αστέρες με βοτανολογικές γνώσεις, καλλιεργούν κρόκους Κοζάνης και αρωματικά πεπόνια σε αυτοσχέδια φυτώρια και τηλεοπτικές φάρμες. Συρφετός επωνύμων και ανωνύμων Παρασκευάδων, αλληλομάχονται στα εγχώρια LOST με έπαθλο ωμό φακόρυζο και παστές σαρδέλες Ατλαντικού. Ατάλαντοι θεατρικοί αρτίστες και άφωνοι βάρδοι αντικατηγορούνται για Διονυσιακά όργια και πολυδιαζευγμένες τηλεπερσόνες ενημερωτικών πάνελ, γεμίζουν με την παρουσία τους τα μεγάλα show και τηλεπαιχνίδια ως γκόμενες- Zippo… Ξέρετε… αυτές που δηλώνουν «Μ ’αρέσει να ανάβω τους άντρες».

Και ο τηλεοπτικός κανιβαλισμός στα τοπικά καλλιστεία μετριότητας, καλά κρατεί…

Ιδιότυπα ερωτοδικεία δημιουργούνται όπου κοσμικοί τραβεστί επαίρονται, πολυτελείς πόρνες εκμυστηρεύονται, περιθωριακοί καταμαρτυρούν και διάσημοι ομοφυλόφιλοι αυτοδιαφημίζονται. Παραθρησκευτικά και κοσμικά μέντιουμ μας υπόσχονται ταξίδια στον χωροχρόνο και πάσης φύσεως τηλεοπτικοί μαγειράκοι και υποψήφιοι αρτοκατασκευαστές διαγωνίζονται για τα πιο νόστιμα κουλουράκια κάτω από το άγρυπνο και άτεγκτο μάτι των κατά φαντασία και μόνο, κριτών Sous-Chef.

Υπέργηρες αριστοκράτισσες-θεματοφύλακες του Savoir Vivre αυτοβραβεύονται για την συμμετοχή τους στα κοινά, νεαρές στάρλετ που συγχέουν την τέχνη με το στριπτίζ κατακλύζουν τα Talk Show, Nobilis κύκλοι του γηγενούς Μπριτζ διαφημίζουν εαυτούς σε παιγνίδια γνώσεων και προκατακλυσμιαίες (ηλικιακά) σύζυγοι Αιρετών αρχόντων φωτογραφίζονται με έπαρση και αλαζονεία μέσα στα χρυσά τους παλάτια, ως άλλες αυτοκρατορικές Θεοδώρες.

Και καθώς το Κολοσσαίο της τηλεοπτικής αρένας αρχίζει να γεμίζει σιγά σιγά με πλήθος, τρέχω γρήγορα να βολευτώ στην μπερζέρα μου παρέα με τη διανοητική μου φτώχεια. Δυστυχώς η εκπαίδευσή που έχω λάβει δεν μου έχει μάθει να σκέφτομαι ως κοινός νους, αλλά να προσκυνώ πάραυτα και μέχρι δισκοπάθειας, τους ειδικούς και τις αυθεντίες.

Και σε επερχόμενη διαπίστωση από κάποιους ότι έχουμε την τηλεόραση που μας αξίζει, θα συμφωνούσα απόλυτα με αυτήν την άποψη, διότι πάντα εμείς, οι άνθρωποι, έχουμε την ανάγκη επιβεβαίωσης με κάποιους χειρότερους από εμάς…


Στο ρόλο του Properman ο Θεόδωρος Τσολούδης

Τηλεοπτικά βίτσια 32 ιντσών Τηλεοπτικά βίτσια 32 ιντσών   Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 10:09 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.