Ο λήγοντας

 


Ακολουθεί παραλήρημα (ή παραλύριμα).

(Αφηγητής) Έδειξε το στενό στην πουτάνα. (Μαστροπός) «Εκεί ήταν που οι Δέκα έβαλαν δυνατά τη μουσική και ξεκίνησαν να χορεύουν. Έστησαν γλέντι πραγματικό. Και ξέρεις κάτι; Μία ολόκληρη νύχτα ουδείς πέρασε. Μόνο σκιές στις κολόνες της εκκλησίας». (Πουτάνα) Τέτοια μέρα; (Μαστροπός) Ναι, ίσως τέτοια ώρα.

(Αφηγητής) Οι γάτες στέκονταν, πάντα έτοιμες να δραπετεύσουν, και τους κοίταζαν και ο κλασικός σκύλος της Αιόλου, από χρόνια πια νεκρός, είχε εκείνο το μελαγχολικό ύφος και όταν κάποιος του πετούσε κάνα κομμάτι σε έκλαμψη ευαισθησίας, τον κοίταζε ανόρεκτα και, δίχως να κουνιέται, του ζητούσε να φύγει. Έριχναν τα τσόφλια κάτω και έπιναν το ουίσκι από το μπουκάλι. Στο κασετόφωνο έπαιζε η Νατάσα. Σήκωναν τον κόσμο από τις αγριοφωνάρες τους. Αλλά κανείς δεν εμφανίστηκε.

(Πουτάνα) Εμείς τι κάνουμε εδώ; (Μαστροπός) Τίποτα, αράζουμε, τι θες να κάνουμε; Πάρε τσιγάρο.

(Αφηγητής) Η πουτάνα παίρνει το τσιγάρο σκεπτική. Έχει φτάσει πια η ώρα που αλλάζει το έτος. Μυστήριο, πράγματι. Ένας αριθμός μετακινείται, ένας από τους τέσσερις, και αυτό μοιάζει να σημαίνει κάτι. Ο λήγοντας, πάντα ο λήγοντας.

(Πουτάνα) Πάω για ύπνο. (Μαστροπός) Κάτσε, 23 λεπτά έχουν μείνει.

(Αφηγητής) Σκύβει και σβήνει το τσιγάρο στο έδαφος. Το πιάνει και το βάζει στις τσέπες της.. «Περίεργος νταβάς», σκέφτεται. «Μου είπε ακριβώς τα λεπτά».

(Πουτάνα) Πάω για ύπνο. (Μαστροπός) Άντε, καλά. Εγώ θα κάτσω.

(Αφηγητής) «Θα κάτσω μέχρι το ξημέρωμα», σκέφτεται. «Θα γίνω χάλια και το πρωί, από το πρώτο ανοιχτό περίπτερο που θα βγω, θα πάω να πάρω σοκολάτα». Στρώνει το στιλέτο στην μπότα. Έχει κρύο απόψε. Η χρονιά είναι αναγκασμένη να αλλάξει. Στο λήγοντα, πάντα στο λήγοντα.

Ο λήγοντας Ο λήγοντας Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 9:37 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.