Μια σωστή απόφαση για τον Νώλη


Θα ήταν εξαιρετικά παράλογο να έπαιρνε το ονοματεπώνυμο «Μανώλης Γλέζος» το Γενικό Λύκειο Νάξου. Θα ήταν η παραδοχή μίας πραγματικότητας που δεν έχει να κάνει με τον αείμνηστο αντιστασιακό, αλλά με το παρόν.

Τα επιχειρήματα του δημάρχου Νάξου, ειδικά εκείνο με τις προσλαμβάνουσες του Νώλη και την αδυναμία να γίνουν αυτές διαχειρίσιμες, είναι σαφή. Ακόμα και ως υπερκομματικός, ο Γλέζος όντως είχε ένα συγκεκριμένο υπόβαθρο, όντως υπάρχει μία διάσταση στη μνήμη που τον κατατάσσει σε μία συγκεκριμένη κατάσταση και φυσικά οι αντιδράσεις έρχονται από ανθρώπους που είτε σκέφτονται τους εαυτούς τους ως μέρος της κατάστασης είτε διαφημίζονται ως τέτοιοι, ανεξαρτήτως αν, τελικά, είναι πιστοί στις αξίες της.

Θα ήταν πολλές οι απορίες που θα προέκυπταν από την ονοματοδοσία του Γενικού Λυκείου. Μία από αυτές εδώ τις μέρες, για την ακρίβεια στις 12 Αυγούστου του 1963, ο Μανώλης Γλέζος βρέθηκε στη Μόσχα για να τιμηθεί με το βραβείο Ειρήνης «Λένιν». Ανεξαρτήτως του τι συμβόλιζε αυτή η τιμή και του ποσοστού υποκρισίας (που σχεδόν όλες οι βραβεύσεις με τον έναν ή τον άλλον τρόπο διέπονται), θα πρέπει να φανταστεί κάποιος το δάσκαλο που θα εξηγεί στο μαθητή, πιθανότατα δίχως… γονική συναίνεση, όχι μόνο ποιος ήταν ο Γλέζος, το ονοματεπώνυμο του οποίου θα βλέπει κάθε μέρα που θα πηγαίνει στο σχολείο αλλά και, ποιος ήταν αυτός ο… ρημάδης ο Λένιν. Είναι καλή ιστορία το κατέβασμα της σημαίας των Ναζί από την Ακρόπολη, αλλά αν έκανε μόνο αυτό σε μια ζωή η οποία έπρεπε να καταγραφεί από τον Ησίοδο, προφανώς δεν θα ετίθετο καν θέμα ονοματοδοσίας. Όπως όλοι γνωρίζουμε, είναι εκείνος που επισκέφθηκε τον Κυριάκο Μητσοτάκη στο σπίτι του για να τον συλλυπηθεί για τον πατέρα του, αυτός που με το πείσμα του έδωσε σε Γερμανό πρέσβη την ευκαιρία να καταθέσει στεφάνι στο Δίστομο, παραμερίζοντας τη Ζωή Κωνσταντοπούλου, εκείνος που γενικώς είχε πρώτιστη ιδεολογία τον άνθρωπο, δηλαδή εκείνον που πρέπει να είναι η πρώτιστη ιδεολογία.

Με αυτά και με αυτά, όμως, δεν περιττεύουν οι πολιτικές απόψεις, όχι μόνο των τεθνεώτων αλλά και των ζώντων. Ποιος δεν θα αναρωτιόταν, «πώς το έπαθαν στη Νάξο και τίμησαν έναν αριστερό;», αλλά και ποιος δεν θα σκεφτόταν ότι αυτή η κίνηση δεν θα πυροδοτούσε μια αριστεριστική «θύελλα» γεμάτη με κουλτουριάρικες κορόνες και ατέρμονες συζητήσεις για την ηθική αξία που πρέπει να έχει ο άνθρωπος ή, ακόμα πιο ουτοπικά, η μάζα, οι οποίες μόνο θα αμαύρωναν τη μνήμη;

Πρέπει να ερμηνευτεί ως απολύτως λογική η επιχειρηματολογία, διότι δεν είναι αναγκασμένος κάθε συντηρητικός να «ανέχεται» σκέψεις περί λαϊκής δημοκρατίας και συμπαρομαρτούντων. Αν κάτι εντυπώνεται σαν μικροτσίπ στον ευνομούμενο άνθρωπο, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, είναι η ψευδαίσθηση της ανωτερότητάς του, διότι η μνήμη για γενιές και γενιές έχει πια γίνει… οργανική και έχει αποτυπωθεί ως… δερματική ασθένεια. Φυσικά, μόνο με τα ταξίδια και το διάβασμα αυτό γίνεται να τιθασευτεί, αλλά παραμένει πολλή η προσπάθεια. Είναι δύσκολη πίστα.

Στην τελική, έχασε η βενετιά βελόνι αν δινόταν το όνομά του στο Λύκειο Νάξου. Φασολάκια μαυρομάτικα, που έλεγε και ο πατέρας μου. Ο Νώλης έχει γίνει γραμματόσημο στη Σοβιετική Ένωση και, φυσικά, η υπόστασή του, με τη σημαία σε αυτήν την περίπτωση να διαδραματίζει μείζονα ρόλο και τις φυλακές αργότερα να κάνουν μία τέλεια παρομοίωση με τον Κολοκοτρώνη, θα διατηρείται και θα μεταβιβάζεται ως κόρη οφθαλμού σε γενιές και γενιές και γενιές, τόσες που ούτε εμείς θα είμαστε εδώ ούτε όλοι οι απόγονοι που θα έχουμε γνωρίσει.

Το ΔΣ Νάξου αποφάσισε κατά συνείδηση και έγκειται στη γνώμη καθενός να κρίνει τα συστατικά της. Ο Μανώλης Γλέζος δεν έχει ανάγκη και το παρόν είναι ζοφερό για όλους. Κι αν ήταν με μια τέτοια απόφαση να πυροδοτηθούν εντάσεις, δεν άξιζε τον κόπο. Ούτως ή άλλως, αυτό που έχει σημασία είναι η αλληλεγγύη. Που στο λεξικό θα έπρεπε να έχει τη φωτογραφία του από κάτω. Να μια πραγματική τιμή, όχι για τον Νώλη αλλά, για την ίδια τη λέξη.

Μια σωστή απόφαση για τον Νώλη Μια σωστή απόφαση για τον Νώλη Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 5:47 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.