Ποιος είναι ο Καραβίτης;


Αν με αναγκάσει κάποιος να απαντήσω με ναι ή όχι για το αν η Μακεδονία είναι ελληνική, θα πω ναι. Όχι επειδή τα εθνικιστικά εγχαράγματα οδηγούν εκεί ή διότι είναι της μοδός, αλλά κυρίως επειδή το ελληνικός είναι προσδιορισμός.
Ένας προσδιορισμός που για πρώτη φορά αναφέρθηκε στην Ιλιάδα και άρα είναι αναπόφευκτο να μην παραγνωριστεί.
Το αν είναι Ελλάδα, είναι άλλο ζήτημα. Η συζήτηση παίρνει μακρά πνοή. Αν το Ελλάδα λογίζεται επίσης ως έννοια, τότε ο άνωθεν αναφερόμενος προσδιορισμός συμπίπτει επακριβώς. Αν ως Ελλάδα εννοούνται οι γραμμές, τότε πολύ φοβάμαι ότι δεν έχω τη σωστή απάντηση. Ωστόσο, επειδή ακριβώς θεωρώ πως η Μακεδονία είναι ελληνική, νομίζω ότι η Γεωργία Μπιτάκου στο αεροπλάνο, που συνάντησε την Έφη Αχτσιόγλου και τον Αλέξη Τσίπρα, έκανε εντελώς λανθασμένη ερώτηση.

Ποιος είναι ο Καραβίτης; Προσγειώθηκε στα ρεπορτάζ και φυσικά αναφέρθηκε αφήνοντας σαφείς αιχμές ότι όλοι ξέραμε ποιος είναι και μόνο ο τέως πρωθυπουργός και η τέως υπουργός, εκπρόσωπος και τα αποδέλοιπα δεν γνώριζαν. Ο μόνος Καραβίτης που είχα γνώση ήταν ο Πέτρος, ο οποίος ήταν ο τελευταίος ποδοσφαιριστής πριν τον Δημήτρη Ελευθερόπουλο που μπήκε στην ανδρική ομάδα του Ολυμπιακού ενώ άρχισε την καριέρα του εκεί και πέτυχε αξιοσημείωτες επιτυχίες.

Τον Καραβίτη, ως πρωτοπαλίκαρο του Παύλου Μελά, ο οποίος ήταν ένα από τους 86 αξιωματικούς οι οποίοι κατέστρεψαν την εφημερίδα «Ακρόπολις» έπειτα από ένα άρθρο που στηλίτευε τον προπηλακισμό ενός πολίτη από τρεις αξιωματικούς, που πρωτοστάτησε στη μάχη του Μακεδονικού Αγώνα, δεν τον ήξερα. Δεν θα αφορίσω με απόλυτο τρόπο τη γνώση που μπορεί να ενυπάρχει σε άλλους που έτυχε να διαβάσουν ή διαβάζουν περισσότερο και η οποία έχει στερεώσει την ύπαρξή του μέσω των μαθημάτων πατριδογνωσίας. Από αξιωματικούς και μάλιστα ήρωες, που προέβαιναν σε υπερβάσεις κάθε ενάτη του μηνός, η Ελλάδα έχει πλεόνασμα. Αλλά το τι έκανε ο Καραβίτης είναι το πρόβλημα.

Διότι αυτό στο οποίο αναφέρεται η Μπιτάκου δεν είναι άλλο από το να διεκδικήσουν τη Μακεδονία ως τουρκοκρατούμενη περιοχή για λογαριασμό της Ελλάδας. Γι’ αυτό άλλωστε διυλίστηκε ο κώνωπας στην αρχή με την κατάφαση: αν και τουρκοκρατούμενη, δεν έπαψε να είναι ελληνική. Ούτε Ελλάδα, ως συμβολισμός. Αλλά στην Ελλάδα, ως κράτος που αναγνωρίζουμε σήμερα, δεν έγινε κτήμα, δηλαδή δεν χαράχθηκαν οι απαραίτητες συνοριακές γραμμές, ως πριν έναν αιώνα.

Είναι μάλλον αναπόφευκτο ότι αυτό που πραγματικά συνέβη με τη Συμφωνία των Πρεσπών θα το κρίνει η Ιστορία, δηλαδή σε 25 χρόνια από τώρα το παζλ θα ξεκινήσουν οι στατιστικολόγοι του μέλλοντος να το σχεδιάζουν. Το σίγουρο είναι πως αν ο Καραβίτης, για τον οποίο περισσότερο εξυπνακίστικα παρά κατ’ ουσίαν, χρησιμοποιώντας ένα λαϊκιστικό επιχειρήμα, ανέφερε η Μπιτάκου, ήθελε να πάρει τη Μακεδονία,  σημαίνει πως επιθυμούσε να κατακτήσει κάτι που δεν του ανήκε. Και παρ’ ό,τι ο Τσίπρας μπορεί να ζει με τη ματαιοδοξία του νεότερου πρωθυπουργού στην Ιστορία και η Αχτσιόγλου με το ότι είναι (και έχει ακράδαντα επιχειρήματα) role model για κάθε σύγχρονη γυναίκα, αυτή η κριτική αναδεικνύει ακραιφνώς την έλλειψη σκέψης σε ό,τι έχει να κάνει με την πραγματικότητα κάθε εποχής. Δεν είναι ο λόγος σου εναντίον του δικού τους. Δεν επιχειρηματολογείς για αυτό που έκαναν. Τους δίνεις ένα αληθινό επιχείρημα ώστε αυτό που έκαναν να αποτελεί δικαίωση.

Η πραγματικότητα, από την άλλη, είναι απλή: ο άνθρωπος είναι ένα πλάσμα που πιότερο από όλα καθιστά εαυτόν ικανό για φυσική καταστροφή, τα σύνορα αλλάζουν καθ’ εκάστη (με βάση τα χρόνια της ύπαρξής του), άνθρωποι από διαφορετικές φυλές αναμειγνύονται και αυτήν την εβδομάδα η Μακεδονία είναι ελληνική και την επόμενη όχι. Κι αυτό δεν συνιστά έναν εκσυγχρονιστικό αφορισμό, έναν ωχαδελφισμό ή κάτι αδιάφορο, αλλά βασίζεται στην κίνηση των ανθρώπων μέσα στον πλανήτη, στις φυλές που ξεκινούν και τελειώνουν τα αναγκαστικά ταξίδια τους, στη ζωή όλη, εμάς, των κοντινών και μακρινών προγόνων μας και των επιγόνων μας. Ένα τεστ DNA θα ήταν αρκετό να το ανακαλύψουμε, εκτός αν κάναμε τα στραβά μάτια για το 22% Ιταλία και το 8% Τουρκία που θα έβγαζε. Αν ο Αντετοκούνμπο είναι Έλληνας και ο Σάμπρας Ελληνοαμερικανός, κάτι λάθος έχει γίνει. Αν ο Γκάλης είναι Έλληνας και ο Αντετοκούνμπο Νιγηριανός, επίσης η εξίσωση χωλαίνει. Η μόνη αλήθεια είναι ότι αυτοί δεν είναι τίποτα από όλα. Και είναι όλα μαζί.  

Η μόνη αλήθεια είναι ότι είσαι το μέρος που τρως. Κι όταν πας να φας σε άλλο μέρος, που τη δεδομένη στιγμή ανήκει σε άλλον, για να αναγκάσεις το διπλανό σου να μη φάει, αυτό είναι σίγουρα αντισυνταγματικό. Τα βιντεάκια σε αεροπλάνο είναι για να γίνονται viral για μια στιγμή, μέχρι να βρω τον μπελά μου με μια σελίδα, με ένα κείμενο που δεν έχω αρκετά στοιχεία ή με το κρεμμύδι, που δεν μου αρέσει καθόλου να το βλέπω, μαγειρευτό τε και αμαγείρευτο. Μετά, χορτάτος, θα επικρίνω και τον τέως πρωθυπουργό που δεν ξέρει τον Καραβίτη, ασχέτως αν δεν τον ήξερα πριν σε δω να τον αναφέρεις.

Η μεγαλύτερη ανακάλυψη του ανθρώπινου είδους είναι η μαθηματική σκέψη. Τα σύνορα, τι μας ανήκει και τι όχι, είναι ο χάρακας για το πέος μας. Με τα μαθηματικά, πάντως, δεν έχει άμεση σχέση. Μόνο με την αχρείαστη, σε αυτήν την περίπτωση, αριθμητική. 
Ποιος είναι ο Καραβίτης; Ποιος είναι ο Καραβίτης; Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 6:15 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.