Οι χρυσοί κρίκοι στην αλυσίδα της δόξας



Τρεις και τέσσερις διαδοχικές φορές παγκόσμιος πρωταθλητής και πρωταθλητής Ευρώπης αντιστοίχως, 11 μετάλλια στις πιο σημαντικές διοργανώσεις, άσκηση στην ενόργανη γυμναστική με το όνομά του, αγάπη για τη χώρα του: ο Λευτέρης Πετρούνιας είναι ο ορισμός του σύγχρονου role model.


Με το άρωμα της χρονιάς που τελειώνει, ως είθισται, δίνονται τα αθλητικά βραβεία ΠΣΑΤ. Οι θέσεις έχουν «κλειδώσει». Η Κατερίνα Στεφανίδη, πρωταθλήτρια Ευρώπης στο άλμα επί κοντώ, στο Βε ρολίνο, θα είναι εκείνη που θα πάρει το βραβείο στις Γυναίκες. Ο Ολυμπιακός στο πόλο, πρωταθλητής Ευρώπης στη Γένοβα, θα λάβει το βραβείο της καλύτερης ομάδας. Ο Λευτέρης Πετρούνιας, παγκόσμιος πρωταθλητής στους κρί κους την Παρασκευή 2 Νοεμβρίου, στο πρόσφατο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που έγινε στην Ντόχα, αλλά και πρωταθλητής Ευρώπης τον Αύγουστο στη Γλασκώβη, θα τιμηθεί στους Άνδρες. Για τον τελευταίο, αυτή θα είναι μία σημαντική στιγμή. Ουδείς Έλληνας αθλητής στην ιστορία έχει πάρει το βραβείο του καλύτερου τέσσερις διαδοχικές χρονιές. Πριν τον Πετρούνια, ήταν ο σπουδαίος κολυμβητής Σπύρος Γιαννιώτης που το είχε κατακτήσει τρεις φορές, από το 2011 έως το 2013. Από το 2000 έως το 2002, ο 200άρης Κώστας Κεντέρης είχε πάρει το έπαθλο σπίτι. Και από το 1965 έως το 1967 ήταν ο Χρήστος Παπανικολάου, άλτης του επί κοντώ, που είχε τιμηθεί.

Γράφει ιστορία

Ό,τι κάνει ο Πετρούνιας την τελευταία τετραετία, βεβαίως, είναι ιστορία. Το κάνει με στυλ ελληνικό. Ο θρίαμβος στην Ντόχα ήρθε ενώ μόλις μία εβδομάδα πριν ήταν έτοιμος να περάσει την πόρτα του χειρουργείου. Γιατί να μην απουσιάσει από ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα, στο οποίο, μάλιστα, έχει ζήσει μεγάλες στιγμές στο παρελθόν; Στο οργανόγραμμά του, άλλωστε, αλλά και του προπονητή του, Δημήτρη Ράφτη, το «σοβαρό» Παγκόσμιο Πρωτάθλημα είναι εκείνο που γίνεται τον επόμενο Οκτώβρη, 4 με 13, στη Στουτγάρδη, αφού δίνει εισιτήριο για τους Ολυμπιακούς του Τόκιο. Παρ’ όλα αυτά, ακόμα κι αν στραβώσει ολοσχερώς αυτή η διοργάνωση, δηλαδή δεν πάρει το μετάλλιο της πρόκρισης, θα έχει κι άλλη ευκαιρία: Τους αγώνες για το Παγκόσμιο Κύπελλο που θα αρχίσουν στο Κότμπους της Γερμανίας στις 22 του μήνα.

Τον Φεβρουάριο του 2019 θα διεξαχθούν στη Μελβούρνη, τον Μάρτιο του ίδιου έτους θα γίνουν στο Μπακού και την Ντόχα. Ωστόσο, είναι από δύσκολο ως αδύνατον να πάρει μέρος σε αυτούς τους αγώνες, μετά το χειρουργείο στον ώμο, στο Ανσί της Γαλλίας, τη Δευτέρα 5 Νοεμβρίου.
Παρ’ όλα αυτά, εκτιμάται ότι ακόμα και αν δεν έχει αποθεραπευτεί πλήρως, σε περίπτωση που νιώσει ο ίδιος καλά και με την προϋπόθεση ότι το ρίσκο θα είναι μηδενικό, ίσως συμμετέχει στο Μπακού και την Ντόχα. Αυτοί οι τέσσερις αγώνες επαναλαμβάνονται με την ίδια σειρά τον επόμενο χρόνο και οι σπεσιαλίστες έχουν το δικαίωμα να λάβουν μέρος και στους 8 και να κρατήσουν τα καλύτερα αποτελέσματά τους. Ο πρώτος στη βαθμολογία σε κάθε αγώνισμα πάει στους Ολυμπιακούς και αυτό δίνει μία πολύ σημαντική δεύτερη ευκαιρία στους αθλητές του ενός αγωνίσματος. Το 2015 δεν ήταν το ίδιο. Μπορούσες να προκριθείς μόνο από το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Κι ο Λευτέρης Πετρούνιας το έκανε, αναδεικνύοντας τον ορισμό της αυταπάρνησης.

Το παρκούρ και το αδιέξοδο που οδήγησε σε θρίαμβο

Στο μέτρο του συμβατού, ο Λευτέρης Πετρούνιας ήταν ατίθασο νιάτο. Γιος του Παναγιώτη και της Σοφίας Πετρούνια, δύο εκτελωνιστών, ξεκίνησε ενόργανη από πολύ μικρός στον Πανιώνιο λόγω του αδελφού του, Ηλία, ο οποίος έσυρε ως πρωτότοκος το χορό.

Στα μέσα της πρώτης δεκαετίας του μιλένιουμ, όταν το αίμα έβραζε και δεν μπορούσε να χορέψει τάνγκο με τη μονοτονία των πολλών προπονήσεων και τη δυσαναλογία, αριθμητικά, με τους αγώνες, ο Λευτέρης Πετρούνιας το έριξε... έξω. Κυριολεκτικά. Το 2006 και το 2007 δεν έβαζε πούδρα στα χέρια του ούτε εμφανιζόταν σε κλειστά γυμναστήρια, παρά μόνο στις... ταράτσες τους. Ο Πετρούνιας έκανε παρκούρ! Δηλαδή, πηδούσε από το ένα κτίριο στο άλλο, ξεπερνώντας φυσικά και τεχνητά εμπόδια που συναντούσε στο δρόμο του και ήταν στην Ελλάδα από τους πρωτοπόρους αυτής της εκδήλωσης, η οποία λογίζεται πια επισήμως ως σπορ και πρόκειται μέσα στην επόμενη δεκαετία να γίνει ολυμπιακό άθλημα.

Λίγο πριν ενηλικιωθεί επέστρεψε στις προπονήσεις και το 2008 μετείχε στο Ευρωπαϊκό Εφήβων της Λωζάννης, όπου μπήκε στον τελικό των κρίκων. Την επόμενη χρονιά έκανε το ντεμπούτο του με την εθνική Ανδρών στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Λονδίνου και πήρε το πρώτο μετάλλιό του, χάλκινο, στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Ντόχα. Μία διετία αργότερα, ανέβηκε στο τρίτο σκαλί του βάθρου σε μεγάλη διοργάνωση, στο Ευρωπαϊκό του Βερολίνου. Στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα εκείνης της χρονιάς δεν πήγε, αφού προηγούνταν οι Λευτέρης Κοσμίδης, Βλάσης Μάρας και Βασίλης Τσολακίδης, αλλά δεν έφερε αντίρρηση, τουναντίον αποδέχθηκε την απόφαση αδιαμαρτύρητα, ένα στοιχείο του χαρακτήρα του που τον κάνει αγαπητό. Το 2015 ήταν η κομβική χρονιά. Ενάμιση μήνα πριν το Παγκόσμιο της Γλασκώβης πέθανε ο πατέρας του και ο ίδιος καταρρακώθηκε, σε σημείο που μπήκε στο δίλημμα αν έπρεπε να πάει.

Ήταν ο μόνος τρόπος, όμως, να βρεθεί στους Ολυμπιακούς του Ρίο. Αποφάσισε να πάει και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στους κρίκους, ξεκινώντας ένα απίστευτο σερί νικηφόρων αγώνων σε μεγάλες διοργανώσεις, που συνεχίζεται ακόμα -η τελευταία ήττα του ήταν στις 9 Απριλίου του 2016, στο test event του Ρίο, που δεν λογίζεται φυσικά στις μεγάλες διοργανώσεις. Ο Πετρούνιας έχει κατακτήσει 11 χρυσά σε μεγάλες διοργανώσεις, εξαιρουμένων Παγκόσμιων Κυπέλλων και Γκραν Πρι (όπως αυτό του Σομπατέλι στις 27 Σεπτεμβρίου 2015, με τoυς 16.200 πόντους, που είναι η καλύτερη επίδοσή του). Το 2014, μάλιστα, μία κίνησή του στους κρίκους στο Ευρωπαϊκό της Σόφια πήρε το όνομά του (άσκηση Ε, βαθμολογείται με 0,50).

Πώς πήγε στην Ντόχα

Στα μέσα Σεπτεμβρίου, ο Λευτέρης Πετρούνιας επισκέφθηκε την κλινική που επρόκειτο να κάνει την επέμβαση στον ώμο του, στο Ανσί της Γαλλίας. Εκεί οι γιατροί αποφάνθηκαν ότι επρόκειτο για έναν τραυματισμό που δεν του έδινε το δικαίωμα να μετέχει στο Παγκόσμιο της Ντόχα, αν άντεχε τον πόνο. Ο Πετρούνιας ακολούθησε συντηρητική αγωγή, αλλά το πρωί της Πέμπτης 25 Οκτωβρίου έκανε παυσίπονη ένεση, η οποία εξαρχής του κόστισε. Δεν μπόρεσε να προπονηθεί και, απογοητευμένος, εκείνη τη μέρα αποφάνθηκε δημοσίως ότι δεν θα πήγαινε στην Ντόχα.
Αυτό ενήργησε λυτρωτικά. Τις υπόλοιπες μέρες έβγαλε το πρόγραμμά του χωρίς πρόβλημα και ο προπονητής του, Δημήτρης Ράφτης, τον έπεισε να ακολουθήσει την ελληνική αποστολή στην Ντόχα, ακόμα και αν δεν συμμετείχε, μόνο και μόνο ως ηθικό στήριγμα. Ο τελευταίος, βεβαίως, ήξερε ότι σε αυτόν τον αγώνα ο Πετρούνιας δεν είχε αντίπαλο δέος και χρησιμοποίησε... οδύσσεια πονηριά για να τον πείσει. Βρέθηκε, λοιπόν, στην Ντόχα, τοποθετήθηκε ξανά δημοσίως ότι η επέμβαση μπορούσε να περιμένει και πήρε το τρίτο διαδοχικό χρυσό του, που τον φέρνει κάτω μόνο από τον Ιταλό Γιούρι Κέκι και τον Κινέζο Τσεν Γιμπίνγκ. Έγινε ο πρώτος σπεσιαλίστας που πετυχαίνει τρία διαδοχικά χρυσά στη διοργάνωση, σε οποιοδήποτε αγώνισμα, τον 21ο αιώνα.

Ο Δημοσθένης τού είπε το «ρ»

Δεν χρειάζεται να διανυθεί μεγάλη χιλιομετρική απόσταση για να βρεθεί το είδωλο του Λευτέρη Πετρούνια στα παιδικά χρόνια του. Έχοντας ήδη μπει στον κόσμο της ενόργανης, αποφάσισε να ακολουθήσει τους κρίκους εξαιτίας του Δημοσθένη Ταμπάκου. Δεν θυμάται κι ο ίδιος ποιο μετάλλιο του τελευταίου τον παρακίνησε, αν ήταν το χάλκινο που πήρε το 1999 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Τιανγίν στην Κίνα ή το ιδίου μετάλλου που κατέκτησε στο Σίδνεϊ τον επόμενο χρόνο, στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι μνήμες από αυτήν την ηλικία πάντα μπερδεύονται. Ο Πετρούνιας είναι role model, τόσο με την αξιοπρέπειά του στη νίκη όσο και με την αγάπη του για την Ελλάδα, την οποία εκδηλώνει πάντα με τρυφερό τρόπο. Οι γονείς που τον σταματούν στο δρόμο εκδηλώνουν την επιθυμία τους να του μοιάσουν τα παιδιά τους. Και η ενόργανη γυμναστική, η οποία γνωρίζει άνθιση την τελευταία διετία, τα τελευταία τουλάχιστον 22 χρόνια, από τότε που ο Ιωάννης Μελισσανίδης νίκησε στις ασκήσεις εδάφους στους Ολυμπιακούς της Ατλάντα, κρατάει τη δική της φωτεινή δάδα, τη φτιαγμένη από το γνήσιο ελληνικό φως, που άλλο ίδιο στον κόσμο δεν υπάρχει.


Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Star Press», στο φύλλο της Δευτέρας, 12 Νοεμβρίου 2018. 

Οι χρυσοί κρίκοι στην αλυσίδα της δόξας Οι χρυσοί κρίκοι στην αλυσίδα της δόξας Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 5:17 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.