Το πρόσωπο του καλού Θεού



Το περπάτημα, η εμπρόσθια κίνηση μέσω του διασκελισμού, είναι η αναπόφευκτη κίνηση ενός αρτιμελούς ανθρώπου. Και επειδή συμβαίνει ούτως ή άλλως, δεν μπορεί να απαιτεί κάποια ρομαντική ωφέλεια.

Όμως, υπάρχουν συγκεκριμένες αναμνήσεις που βλέπεις τον εαυτό σου να περπατάει. Να στρίβει και να μπαίνει μέσα σε ένα στενό. Να βγαίνει από το αυτοκίνητό του για να βρεθεί στην παραλία. Να πηγαίνει σε μία συνάντηση. Να προλαβαίνει μία πόρτα.
Τη Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2018, συμπληρώθηκαν 28 χρόνια από μία στιγμή που η ανθρωπότητα θα έπρεπε να εξαπολύσει πάνω της όλα τα πεδία τρυφερότητας που θα μπορούσε να διαθέτει. Τα βήματα που έγιναν προς την έξοδο της φυλακής Βίκτορ Βέερστερ ήταν μία φιλειρηνική κίνηση. Ο Νέλσον Μαντέλα βγήκε από τη φυλακή. Είχε αφήσει την πικρία του πίσω, για τον ίδιο ήταν πολύ σημαντικό. Το απαλό πρόσωπό του είδε το φως. Και η Νότια Αφρική βρήκε τον πρώτο μαύρο πρόεδρό της, έναν ήρωα που ο κόσμος λάτρεψε όπως δεν έχει λατρευτεί ποτέ πολιτικός. Ο Μαντέλα δε χωράει σε περιγραφές. Δεν είχε την αψάδα ενός προφήτη, τη σκληρότητα ενός ιερέα. Η ηρεμία του δε στέκεται σε περιγραφές και αξιώματα. Τα προσπερνά, ίσως προσπερνά ακόμα και τα ανθρώπινα συμβατά. 
Τα βήματα του Νέλσον Μαντέλα για να βγει από τη φυλακή ήταν μία νίκη του ανθρώπινου ιδεώδους. Ότι άργησαν 28 χρόνια δείχνει πόσο δύσκολη είναι η επικράτησή του, απέναντι στη δυσκαμψία του συστημικού συντηρητισμού. Ο διαχωρισμός τον κράτησε μακριά από τον κόσμο σε μία ταραγμένη εποχή, αλλά και λίγο μετά το πέρας της. Αλλά η ευγενική φυσιογνωμία του, μέχρι και τις 5 Δεκεμβρίου του 2013, ήταν το πρόσωπο του καλού Θεού επί Γης. Ακόμα και το απρόσιτο του προσώπου του είχε μία ιερότητα που η σοβαροφάνεια δεν μπορεί να την προσεγγίσει, ούτε βεβαίως οι επιτηδευμένοι τρόποι της επίδειξης δύναμης που τα πολιτικά και εκκλησιαστικά πρόσωπα συνήθως προβαίνουν, με το προσωπείο της προαγωγής σε εκλεκτά μέλη του Σύμπαντος. Ο Μαντέλα άφησε πίσω του τα 28 χρόνια στη φυλακή και έζησε άλλα 23 από τότε, από τα 72 και μετά, μία κατάσταση εξόχως ανακουφιστική. Ήταν μόνο, όμως, η γλυκύτητα του ίδιου του περιγράμματός του που κατέστησε σαφές ότι τον χρειαζόταν, όχι μόνο ο λαός του αλλά, ολόκληρος ο κόσμος. 
Ίσως να ήταν και οι «Γάμοι του Φίγκαρο» του Μότσαρτ η μουσική υπόκρουση που έπαιζε στο κεφάλι του όταν έβγαινε πατώντας το χώμα, αργά και με αξιοπρέπεια, εκείνο το μεσημέρι της 12ης Φεβρουαρίου 1990 για να γίνει ξανά ελεύθερος άνθρωπος. Πρέπει να υποθέσουμε ότι ελεύθερο πνεύμα ήταν ούτως ή άλλως και σε μία χώρα που δεν είχε υπάρξει ποτέ ξανά μαύρος Πρόεδρος, έδωσε στους πολίτες της την ευκαιρία να ξενοιάσουν στο κομμάτι της ασφάλειάς τους. Η περίοδος που ακολούθησε μύριζε έντονα μπαχαρικά και τα πρόσωπα φωτίζονταν υπό την αιγίδα του καλού Θεού, ενός άντρα ψηλού και μειλίχιου, του ορισμού της πατρικής φιγούρας και όχι ενός δικτάτορα, ενός αριβίστα, στην πολιτική ζωή του τόπου. Ουδείς ήταν σαν τον Νέλσον Μαντέλα, έναν άνθρωπο που πλήρωσε το τίμημα σχεδόν όπως ο Γκάντι, αλλά που δεν τον δολοφόνησε κάποιος φανατικός, επειδή είχε εξαϋλώσει τον φανατισμό, ίσως τον έστειλε πακέτο στα μυαλά των χυδαίων δικτατόρων των γειτονικών χωρών, που φροντίζουν να επιδεικνύουν ακόμα και σήμερα, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, τι σημαίνει έλλειψη διπλωματίας, σαν απελπισμένη διαφήμιση που κάνει τα πάντα για να πουλήσει, μόνο με όπλα και πτώματα παραπεταμένα σε κεντρικά σημεία. 
Και, από την άλλη, οι δυτικοί τεχνοκράτες, οι γιάπηδες με την υψηλή τεστοστερόνη, οι διεστραμμένοι Ασιάτες, οι φασίστες και οι κομουνιστές. Πηγμένος ο κόσμος από το αίμα και από φιλανθρωπικές δράσεις και αντιδράσεις, από πακτωλό χρημάτων χαμένων, από πεινασμένα μαυράκια, από πρόσφυγες και δυστυχισμένους πολίτες, από ακρότητες στην ευμάρεια του ενός με τον άλλο, δοσμένος σε έναν ταξικό αγώνα, μακριά από το ιδεατό της σιωπηλής ευτυχίας που η ίδια η φιγούρα του Μαντέλα προσέφερε στους κατοίκους της χώρας της, μία φιγούρα σφυρηλατημένη από άπειρα βράδια πίσω από τα κάγκελα, αλλά ουδόλως εκδικητική. Θέλουμε χιλιάδες πράγματα πριν να ζητήσουμε να είμαστε απλώς εντάξει. 
Αργά βήματα, μέχρι στρατιωτικές στολές να ανοίξουν τη μεγάλη πύλη στον πιο ήρεμο ηγέτη, στον πρύτανη των χαμηλών σφυγμών, στον μελωδικό σε όψη και ακουστική Νέλσον Μαντέλα.
Το πρόσωπο του καλού Θεού Το πρόσωπο του καλού Θεού Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 2:42 AM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.