Το «μοντέρνο», κάνει το ποδόσφαιρο, football


Με την ώρα περασμένες 12, γύρισα χθες το βράδυ στο σπίτι και το κεφάλι, γεμάτο από το ποδοσφαιρικό θαύμα της Μπαρτσελόνα. Πήρα το κινητό μου, βρήκα την επαφή με την κεφάλα του Σπύρου στο Messenger και του έστειλα «Αν ήμουν Καταλανός θα ξεκαύλωνα το 2022». Η απάντηση ήρθε λίγα λεπτά αργότερα. «Άσε με ρε μαλάκα. Θέλω να γυρίσω στο 1991 ή έστω στο 1998. Γαμήσανε το άθλημα για χάρη του like και του ημίχρονου-τελικού». Η αλήθεια είναι ότι κάπως έτσι ένιωθα κι εγώ μιας και ούτε Καταλανός είμαι ούτε συμμερίζομαι την ομορφιά του ποδοσφαίρου, όταν έχει μπει στη μέση ο διαιτητής. Σαν αντιφατική προσωπικότητα όμως, είμαι άρρωστος με τον Μαραντόνα και ας μην πρόλαβα να τον δω live, με εξαίρεση τη γκολάρα που έβαλε στην Εθνική μας στο Μουντιάλ του 1994 και την βόλτα του στο Καραϊσκάκη το 2006. Και τον γουστάρω για το πρώτο γκολ του προημιτελικού με την Αγγλία, αυτό που έβαλε με το χέρι και όχι τόσο για το γκολ του αιώνα... Θα μου πείτε κι εκεί στη μέση διαιτητικό λάθος δεν ήταν; Και θα σας πω με ευκολία ναι.


Αυτό που κάνει τη μεγάλη διαφορά, στα δύο ματς που έμειναν στην ιστορία με την αδικία να είναι κατάφορη για την ηττημένη ομάδα, είναι η λέξη μοντέρνο, μπροστά από το ποδόσφαιρο. Όσο κι αν ψάξει κάποιος, δύσκολα μπορεί να βρει ομοιότητες, μεταξύ του γεμάτου Αζτέκα το 1986 με του κατάμεστου Καμπ Νόου το 2017, τόσο στους πρωταγωνιστές μέσα στο γήπεδο όσο και σε αυτούς που κάθονται στις εξέδρες. Η τηλεοπτική εικόνα είναι αδιάψευστος μάρτυρας. Ακόμα και μετά από τρία ριπλέι ο Άγγλος σπίκερ προσπαθεί να καταλάβει αν οι συμπατριώτες του διαμαρτύρονται για οφσάιντ ή για το χέρι που φαίνεται να βρίσκει τη μπάλα πριν από το κεφάλι του Μαραντόνα. Τρία ριπλέι, από την ίδια φυσικά κάμερα και όχι από 25 διαφορετικές γωνίες. Το γκολ φυσικά και μέτρησε και ο Ντιέγκο ως γνήσιος προβοκάτορας το πανηγύρισε σαν να ήταν το πιο τίμιο γκολ που πέτυχε ποτέ στην καριέρα του. Στο χθεσινό ματς όμως τι είδαμε;


Χωρίς πολλά πολλά, αυτό που θέλαμε να δούμε. Μία τεράστια ανατροπή που δεν είχε προηγούμενο και δύσκολα θα ξανασυμβεί. Αυτό δηλαδή που είχε ανάγκη το ποδόσφαιρο της διαφήμισης, των εκατομμυρίων και των σύγχρονων υπεράνθρωπων ηρώων του για να συνεχίσει να καταναλώνεται με μανία. Μία ανατροπή που ήρθε με ένα πέναλτι που κερδίζει ο Σουάρες στο 4-1, κόντρα σε κάθε κανόνα και σε κάθε λογική. Ένα πέναλτι που άλλαξε τις ισορροπίες που με τόσο κόπο προσπαθούσε να κρατήσει η Παρί μέχρι το 89’ προκειμένου να πάρει την πρόκριση, ασχέτως αν την άξιζε ή όχι. Και αναφέρομαι σε αυτό κι όχι σε εκείνο που δεν δόθηκε στον Ντι Μαρία, το οποίο φυσικά και δεν είδαμε ποτέ σε ρεπλέι και παραδέχθηκε ο ίδιος ο Μαστσεράνο ότι έκανε αφού είχαν όλα τελειώσει και είχε προκριθεί η ομάδα του. Φυσικά και δεν συμμερίζομαι την άποψη που θέλει τους φίλους του ποδοσφαίρου να μην ασχολούνται με την διαιτησία όταν ένα σκορ είναι μεγάλο σαν το χθεσινό 6-1 και εννοείται ότι αντιμετωπίζω με δύο μέτρα και δύο σταθμά δύο αδικίες σε ματς που απέχουν 30 και πλέον χρόνια μεταξύ τους. Τι είναι αυτό που με αναγκάζει να το κάνω;

Η μορφή του αθλήματος στις μέρες μας. Τα 100 συν 1 διαφορετικά ειδικά στοιχήματα, οι αμέτρητες διαφημίσεις, τα like στο facebook, οι χορηγοί, ο τρόπος που καταναλώνουμε το προϊόν και οι αμέτρητες απόψεις στα social media. Το γεγονός ότι δεν πρόκειται ποτέ να δίνονταν τέτοιο πέναλτι σε βάρος της Μπαρτσελόνα χθες, σε αντίθεση με το χέρι του Θεού, που αν το είχε κάνει ο Λίνεκερ ο οποίος έγραψε το τελικό 2-1 σε εκείνον τον σπουδαίο προημιτελικό θα μετρούσε κανονικά και θα μιλάγαμε όλοι για τον τρελό Άγγλο που κορόιδεψε όλον τον πλανήτη. Και εννοείται το γεγονός ότι μετά το πέναλτι του Σουάρες δεν ακολούθησε ένα γκολ σαν το «γκολ του αιώνα» που ήταν ικανό να εξαγνίσει ακόμα και την μεγαλύτερη ποδοσφαιρική αμαρτία. Εν τέλη το σύγχρονο ποδόσφαιρο του Financial Fair Play και των επενδύσεων που έρχονται από χώρες που ουδεμία σχέση έχουν με το άθλημα και ούτε πρόκειται να έχουν ποτέ. Το ποδοσφαίρου που θεωρεί προσόν να τρέχεις 8 και πλέον χιλιόμετρα σε κάθε ματς, που θεωρεί την ντρίπλα ατομισμό, που έχει ποινικοποιήσει την μπάκα, που για να παίζεις μπάλα πρέπει να έχει τουλάχιστον 3 τατουάζ και θεωρεί άτυχη στιγμή την κεφαλιά του Ζιντάν στον Ματεράτσι όταν αυτός του έλεγε για την αδερφή του. Το ποδοσφαίρου του χαμένου ρομαντισμού, του επαγγελματισμού, της μεταγραφής στην Κίνα και το MLS και της τελικής πάσας στην γραμμή της μικρής περιοχής για να είναι σίγουρο το γκολ.
Το «μοντέρνο», κάνει το ποδόσφαιρο, football Το «μοντέρνο», κάνει το ποδόσφαιρο, football Reviewed by Leonidas Boutivas on 8:02 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.