Το ΚΛΙΚ της ζωής μας


Υπάρχουν ένα σωρό πράγματα που μου την δίνουν. Πρώτα- πρώτα οι νεαρές κοπελίτσες, που είναι πάνω από ενενήντα χρονών. Η ιδέα και μόνο του να φάω χταπόδι, επίσης. Ύστερα οι αταίριαστοι δεσμοί, η επιμονή του βλάκα, οι τουαλέτες των βαγονιών δεύτερης θέσης. Αλλά αν υπάρχει ένα πράγμα που με εκνευρίζει περισσότερο απ’όλα, που με κάνει να παθαίνω ντελίριο, είναι η μόδα της εποχής να αρνείσαι το παρελθόν σου, να μην το παραδέχεσαι και να σπεύδεις να το αποκηρύξεις. Φυσικά και διάβαζα το ΚΛΙΚ, όπως σχεδόν όλοι μας. Φυσικά και λάτρεψα το ΚΛΙΚ, μου άρεσε πάρα πολύ. Ήταν ο θαυμαστός καινούριος κόσμος του μέλλοντος, η ανεξερεύνητη χώρα των 80’s, της δικής μου γενιάς. Και αν υπάρχει κάποιος σήμερα, ο οποίος είναι μεταξύ 40 και 50 something που υποστηρίζει το αντίθετο, εκτός από κομπλεξικός ολκής είναι και ψεύτης πολλάκις.

Από την εμφάνισή του και μετά, τον μακρινό Απρίλη του ’87, ο περιοδικός τύπος στην Ελλάδα δεν θα ήταν ποτέ πια ο ίδιος. Ήταν το πρώτο έντυπο μαζικής κυκλοφορίας που πάτησε πάνω στην εικονική ευμάρεια της εποχής, προσφέροντας απλόχερα στον Νεοέλληνα όλα όσα του είχαν στερήσει κατά το παρελθόν. Πλήρης απενοχοποίηση του σεξ, γυμνά όμορφα μοντέλα, Φελλινική Dolce Vita, εναλλακτικοί τρόποι ζωής και διασκέδασης, αργκό και editorials που τσακίζουν κόκκαλα, μοντέρνο lifestyle και έντονη νυχτερινή ζωή με πολλές δόσεις clubbing.

Έχοντας ενστερνιστεί ως πρότυπο το γαλλικό περιοδικό Actuel και σε συνδυασμό με την δημιουργική τρέλα του νεόκοπου τότε bon viveur Πέτρου Κωστόπουλου και τον πακτωλό χρηματοδότησης του εκδότη -γκουρού Άρη Τερζόπουλου, το ΚΛΙΚ απογειώνεται. Αξιοσημείωτο αναφοράς και εύφημης μνείας και η καταπληκτική συντακτική του ομάδα που πλαισίωσε με το ταλέντο της το όραμα των δύο παραπάνω  και κάπως έτσι απλά αρχίζει η δημιουργία ενός μύθου. Ποιον να πρωτοθυμηθεί κανείς: Γιάννης Νένες, Βαγγέλης Πέρρης, Μαλβίνα Κάραλη, Στέλιος Κούλογλου, Γιώργος Πανόπουλος, Φώτης Γεωργελές, Σοφία Κιντή, Στάθης Παπούλιας, Γιώργος Παυριανός και πολλοί άλλοι εκλεκτοί του χώρου των media που δυστυχώς δεν θυμάμαι σήμερα.

Και το ΚΛΙΚ τα κατάφερε, πολύ καλά. Τόσο καλά μάλιστα, που σε μικρό χρονικό διάστημα γεμίσαμε κλώνους και μιμητές του. Όλοι προσπάθησαν να το αντιγράψουν και να το μιμηθούν, μέχρι και ο ίδιος ακόμα ο πνευματικός του πατέρας όταν το άφησε ορφανό για να φτιάξει την δική του οικογένεια. Ωστόσο, κανείς τους δεν είχε συνειδητοποιήσει ότι ο πραγματικός επαναστάτης ξεχωρίζει από όλους τους άλλους, ακόμα και όταν έχει γίνει κατεστημένο. Και όπως ήταν φυσικό οι υπερβάλλων φιλοδοξίες τους έμειναν απλώς επιθυμίες. Το ΚΛΙΚ δεν γνώρισε απλώς την επιτυχία αλλά εγκαταστάθηκε σε αυτή, ειδικά στα μικράτα του (1987-1992).  Ήταν η εποχή που συν τοις άλλοις λειτουργούσε και ως “περιοδικό ζωής”, ένας ρόλος που κατά την προσωπική μου άποψη ήταν ίσως η πιο καταλυτική συνεισφορά του στα δρώμενα της ελληνικής κοινωνίας. Η επιτυχία όμως είναι ένα μεγάλο μέγεθος. Ένα μέγεθος που ελάχιστοι το αντέχουν χωρίς να μεταλλαχτούν. Και το ΚΛΙΚ δεν άντεξε την επιτυχία του. Και σιγά σιγά μεταλλάχτηκε και μαζί με αυτό και οι δημιουργοί του. Έκτοτε “εξαφανίστηκε”. Κάποιοι λένε ότι το πήραν τρένα, πλοία ή σύννεφα, ποιος ξέρει τι, και χάθηκε. Κάποιοι άλλοι υποστηρίζουν ότι έγινε site στο web και συνεχίζει ακόμα το ταξίδι του. Και κάποιοι τελευταίοι, φημολογούν ότι δεν υπήρξε ποτέ, ότι ήταν μόνο απόκτημα της φαντασίας μας (αυτό βολεύει βέβαια και την ηθική της κοινωνίας). Διάλεξε και πάρε. Εικασίες βέβαια. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν κάποιοι νοσταλγοί του παρελθόντος που ξεφυλλίζουν με πάθος τις παλιές του σελίδες, ελπίζοντας να ξαναβρούν λίγη από την χαμένη αίγλη της διαφορετικότητας, που ως άλλος “Πολίτης Κέιν” των 80s μας έχει αφήσει ως παρακαταθήκη του.         

Rosebud ΚΛΙΚ,  Rosebud Max Headroom

Στο ρόλο του Properman

ο Θεόδωρος Τσολούδης
Το ΚΛΙΚ της ζωής μας Το ΚΛΙΚ της ζωής μας Reviewed by Proper Man on 11:13 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.