Παρέλαση ματαιοδοξίας


Σημείωση: Μοναδική μου πρόθεση ως υπογράφων με αυτό εδώ το κείμενο είναι μόνο η –πιθανή- σάτιρα με τα τυχόν παράγωγα της και όχι η δημιουργία εντυπώσεων αρνητικής κριτικής για πρόσωπα, γεγονότα ή και πρακτικές αυτών. Άλλωστε, αυτό πρωτίστως είναι αρμοδιότητα και κύριο μέλημα του πνευματικού κόσμου μιας κοινωνίας και των κατά κανόνα, ενάρετων αληθινά πολιτών της. Τώρα, εάν παρ’όλα αυτά, βρεθώ αντιμέτωπος με τον Αννίβα Προ Των Πυλών τότε το μόνο πράγμα που εύχομαι και ελπίζω ολόψυχα, είναι ότι ακόμα και ο πιο αυστηρός Δικαστής θα δείξει την μέγιστη επιείκεια διαβάζοντας αυτές εδώ τις σκέψεις μου. 

Πραγματικά εκστασιάστηκα. Τόσο χρυσάφι και χλιδή δεν είχε ούτε καν η Αγία Σοφία κατά την ημέρα των εγκαινίων της από τον Ιουστινιανό. Ο λόγος, για την λαμπερή φωτογράφιση του ζεύγους Trump στο εσωτερικό της οικίας του που έλαβε χώρα πριν από μερικές εβδομάδες στην Νέα Υόρκη ίσως ως πρελούδιο για την άμεση μετεγκατάσταση του Προεδρικού (πλέον) ζεύγους στην Washington DC πριν από μερικές ημέρες. Βλέποντας αυτές τις εικόνες του απείρου κάλλους πολιτισμικής «σαβούρας» και έλλειψης καλαισθησίας ξαφνικά από την μνήμη μου ανασύρθηκε ένα άλλο παρόμοιο περιστατικό (εγχώριας προέλευσης αυτή τη φορά) το οποίο απασχόλησε με ποικίλους τρόπους το πανελλήνιο πριν από περίπου έναν χρόνο.

Όπως πολλοί από εμάς θα θυμόμαστε, κατά την διάρκεια των περσινών Χριστουγέννων ένας εκλεκτός συμπολίτης μας και η ομολογουμένως απαστράπτουσα σύζυγός του είχαν βρεθεί κυριολεκτικά στην δίνη του κυκλώνα λόγω μιας ιδιαίτερης αλλά πράγματι ξεχωριστής φωτογράφησης του κατά τ’ άλλα εκθαμβωτικού και εντυπωσιακού σπιτιού τους, για λογαριασμό περιοδικού ποικίλης ύλης. Ως απλός θεατής και αναγνώστης των πεπραγμένων, δεν θα ήθελα και εγώ να ακολουθήσω την κατά συλλήβδην εύκολη οδό της αρνητικής κριτικής και δηκτικών υπαινιγμών σε ό,τι αφορά την διακοσμητική αγωγή και αισθητική αντίληψη που αντιλαμβάνεται και επιλέγει ο κάθε ένας από εμάς για το προσωπικό του άβατο. Αυτά θα τα κρίνουν έμπειροι décorateurs και επαγγελματίες διακοσμητές, όταν και αν ερωτηθούν

Επειδή, όμως, σέβομαι και εκτιμώ βαθύτατα τους εν λόγω συμπολίτες μου από την διακεκριμένη τους έως τώρα πορεία σε κοινωνικό, πολιτικό και επιστημονικό επίπεδο θα μου επιτρέψετε να τους πληροφορήσω ότι τέτοιες συγκεκριμένες τακτικές υπερβολικής έπαρσης, αυτοπροβολής και ακόρεστης επιδειξιομανίας χρησιμοποιούνται κατά κόρον μόνο από κάποιους τηλεοπτικούς μάγους ή ατάλαντους θεατρικούς αρτίστες, από άφωνους βάρδους και άλαλους μπουζουκοραψωδούς, από κοσμικούς κύκλους του εγχώριου μπριτζ, πράσινα παραδείσια χρωματιστά πουλιά, από υπέργηρες θεματοφύλακες του Savoir Vivre,  παραθρησκευτικά και κοσμικά μέντιουμ, από τηλεοπτικούς μαγειράκους και υποψήφιους αρτοκατασκευαστές και από πολυδιαζευγμένες τηλεπερσόνες των ενημερωτικών και κοσμικών πάνελ. Η οποία –κατά τ’άλλα- συμπαθής και αξιαγάπητη αυτή nobilis μερίδα των εκλεκτών συμπολιτών μας (μαζί με ουκ ολίγους ακόμη, βέβαια) ,εξαντλούν και αναλώνουν όλο το κοινωνικό τους γίγνεσθαι με το να φωτογραφίζουν αλλήλους μέσα στα Ιόλαα παλάτια τους, με το να κυριεύονται (κάθε Χριστούγεννα) από εθελοντικούς παροξυσμούς φιλοτεκνίας και φιλοζωίας και τέλος με το να προσπαθούν να πείσουν όλους εμάς τους κακόμοιρους μικροαστούς ότι στο παράλληλο σύμπαν που ζούνε η διαρκής έκθεση στα Social Media είναι κάτι το μαγικό διότι μετατρέπει τα απόλυτα μηδενικά σε νούμερα.  

Αγαπητοί ματαιόφρονες, Αξιότιμοι Αβδηρίτες, δεν αστειεύομαι- ή, ορθότερα δεν αστειεύομαι μόνο. Γνωρίζω κάλλιστα ότι και προφανώς είστε ανώτεροι μου από πολλές απόψεις, κυρίως κοινωνικές. Και αυτός είναι ένας από τους λόγους που εγώ γράφω για εσάς αλλιώς θα γράφατε εσείς για εμένα και τους ομοίους μου. Ωστόσο, ας μου επιτραπεί να επισημάνω σε κάποιους, κλείνοντας αυτό εδώ το άρθρο, ότι το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται σήμερα η μνημονιακή μας Ελλάδα είναι άλλη μία επίδοξη Αυτοκρατορική Θεοδώρα να φωτογραφίζεται γεμάτη έπαρση και αλαζονεία μέσα στα χρυσά της παλάτια. Το θέαμα είναι απίστευτα θλιβερό έως γελοίο και το φαινόμενο ασύλληπτα τραγικό έως Διονυσιακό.

Υ.Γ. Το κείμενο αυτό είναι αφιερωμένο στην μνήμη της μικρής Σάρας, ενός αγνώστου σε μένα 13χρονου κοριτσιού που βρήκε τραγικό θάνατο πριν από περίπου 3 χρόνια και αν ζούσε σήμερα θα είχε ακριβώς την ίδια ηλικία με την κόρη μου. Σύμφωνα με τον ιατροδικαστή ο θάνατος της προήλθε από δηλητηρίαση την ώρα που κοιμόταν, λόγω των αναθυμιάσεων που διοχετεύτηκαν στην ατμόσφαιρα από ένα αυτοσχέδιο μαγκάλι με αναμμένα κάρβουνα. Όπως έγινε γνωστό το διαμέρισμα της οικογένειας δεν διέθετε ηλεκτρικό ρεύμα και ο μόνος τρόπος θέρμανσης του ήταν το μαγκάλι. Ο θάνατος της μικρής Σάρας και τα θλιβερά φαινόμενα που σχολιάζω παραπάνω, αναδεικνύουν με τον πιο τραγικό και χαρακτηριστικό τρόπο την σύγχρονη ελληνική κοινωνία σε όλο της το μεγαλείο. 

Και καθώς εμφανίζεται νοερά μπροστά μου το περιβόητο “The End”, συνειδητοποιώ ότι μετά από χιλιάδες χρόνια ανθρώπινης εξέλιξης και επικοινωνίας δεν είμαι σε θέση να βρω τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψω τι ακριβώς αισθάνομαι για όλα αυτά τα φαιδρά, ως επίλογο. Και σαν από μηχανής θεός, η λύση για την γραπτή αφλογησία μου βρέθηκε στο πρόσωπο της έφηβης θυγατέρας μου. Δεν μπορώ να ξέρω τι ακριβώς κατάλαβε διαβάζοντας αυτό εδώ το κείμενο απλώς οι τίτλοι τέλους που μου πρότεινε – και μάλιστα στα αρχαία ελληνικά- με έβαλαν σε πολλές βαθιές σκέψεις,

«Αιδώς Αργείοι» 
Μπαμπά,
Σε όλους σας.

Στον ρολο του Properman 
ο Θεοδωρος Τσολούδης 
Παρέλαση ματαιοδοξίας Παρέλαση ματαιοδοξίας Reviewed by Proper Man on 2:36 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.