Ημερολόγιο από τη Νέα Ορλεάνη


Κάπου θα πρέπει να υπάρχουν οι εικόνες που φανταζόμαστε από μέρη που δεν έχουμε πάει και ούτε θα πάμε. Είναι πολύ ισχυρές οι εικόνες, ίσως είναι αναπόδραστες από επισκέψεις σε άλλα μέρη, που καταλήγουν σε αυτό που ονειρευόμαστε, ίσως, όμως είναι αναπόδραστο αποκύημα της φαντασίας, που δεν έχει μνήμη ή ανακλαστικά.
Μπορεί, μέσα από το χώρο, να πορευόμαστε στο χρόνο ως διάσταση και όχι με τη μορφή της ανθρώπινης ώρας. Ενδεχομένως, μέσα από βιβλία, το κομμάτι της περιγραφής να έχει γίνει εικόνα.

Οπότε, όταν ακούω για τη Νέα Ορλεάνη, ό,τι και να είναι αυτή η πόλη, νιώθω ότι περπατάω σε ένα θεοσκότεινο στενό, το οποίο δεν είναι στενό, στην πραγματικότητα, είναι δρόμος ολόκληρος. Είναι νύχτα και αμάξια βρίσκονται παρκαρισμένα δεξιά και αριστερά. Ο δρόμος είναι γεμάτος ρωγμές, αλλά όχι από εκείνες που αναρωτιέσαι τι θα γίνει αν υπάρξει μία σεισμική δόνηση. Από αυτές που μοιάζουν σαν να είναι δημιούργημα από ανθρώπινο χέρι, αν και είσαι σίγουρος ότι δεν έγιναν από ανθρώπινο χέρι. Προχωράω και βλέπω ένα άλλο στενό, που το GPS θα το αποκαλούσε «ανοικτή στροφή δεξιά». Και μόλις στρίβω διαπιστώνω ότι είναι πραγματικό στενό. Δεν υπάρχουν αμάξια και δίπλα μου συνεχίζουν να βρίσκονται τοίχοι, αλλά μπορώ να δω ορθογώνιες επιγραφές νέον και λαμπιόνια να αναβοσβήνουν αφήνοντας βαθύ πορτοκαλί για απόχρωση και να ακούω από μακριά ένα σαξόφωνο. Κάπου πρέπει να είναι ο Μάιλς Ντέιβις ή, όπως ισχύει σε όλους τους τομείς, ένας μάγος της τρομπέτας που κάνει τον Αρτ Τέιτουμ να μοιάζει με μετεξεταστέο έκτης μουσικού δημοτικού, αλλά που δεν προορίζεται για να αποκτήσει δημοφιλία όπως η NASA υποπτευόμαστε ότι μας κρατάει στο σκοτάδι για την ύπαρξη εξωγήινωνή ή για ό,τι άλλο μας κρύβουν οι άνθρωποι που γνωρίζουν τι πρόκειται να συμβεί στον πλανήτη Γη τα επόμενα 50 χρόνια. Ο κόσμος μπορεί να αντέξει ανθρώπους που είναι κοντά στο τέλειο και παλεύουν για να το φθάσουν, αλλά όχι και οντότητες που θα φύτρωναν στη μέση του κόσμου από το πουθενά, κάνοντας με απίθανη ευκολία ό,τι φαντάζει ως εκείνη τη στιγμή σημείο αναφοράς.

Αυτή είναι η Νέα Ορλεάνη, μία πόλη που υπάρχει μόνο τη νύχτα. Η πόλη που τα ξημερώματα της Δευτέρας, γύρω στις 3, ήταν προγραμματισμένο να ξεκινήσει το All Star Game. Και ενώ, πια, δεν έχω ενδιαφέρον για το συγκεκριμένο παιχνίδι, μοιάζει με εφηβική και μετεφηβική έξαψη που έφυγε στην αληθινή ενηλικίωση, σε αυτό το παιχνίδι θα παίξει από την αρχή ο Γιάννης. Δεν πρέπει να περιμένουμε να τον βάλει ο (καλύτερος προπονητής στο ΝΒΑ μετά τον «Ποπ») Μπραντ Στίβενς, μπορούμε απλώς να συντονιστούμε για να ακούσουμε το όνομά του στην παρουσίαση και να δούμε το τζάμπολ. Ο πρώτος Έλληνας που λαμβάνει μέρος ποτέ στο All Star Game. Υποθέτω πως όταν τελειώσει την καριέρα του θα έχει διψήφιο αριθμό συμμετοχών.

Υποθέτω ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, ή αλλιώς Giannis, είναι το χειρότερο παράδειγμα που θα μπορούσε να μας τύχει σε ό,τι αφορά την ασφάλειά μας, όπως αυτή πηγάζει από τις ταμπέλες. Εθνικισμός, πατριωτισμός, ανοιχτομυαλιά, πουριτανισμός, προοδευτικότητα, φιλελευθερισμός, φασισμός, αλτρουισμός, συμβολισμός, μπορούμε να βρούμε τον μπελά μας, αφήνοντας ένα πεδίο της ανάλυσης ακάλυπτο. Αυτό το ημερολόγιο που πρόκειται να γίνει με τη σύνδεση στις 3 στη Νέα Ορλεάνη μέσω του στριμ δεν έχει να κάνει ακριβώς με τέτοια ζητήματα, παρά πρόκειται να εκπονηθεί μέσω της εξομοίωσης ενός αθλητικού συναισθήματος. Υπήρξε μία και μόνο στιγμή, που δεν αφορά στην Ελλάδα, που δύνατο να με καταστήσει υπόλογο σε ό,τι αφορά τη σημερινή μέρα. Το τζάμπολ του All Star Game του 2015, στο οποίο πήδηξε από τη Δύση ο Μαρκ και από την Ανατολή ο Πάου Γκασόλ. Με έπιασε εξ απήνης, αλλά αν και δεν μπορούμε να προσεγγίσουμε τους Ισπανούς στην πατριδογνωσία και να καταλάβουμε πώς νιώθουν (Καταλανοί, Βάσκοι, Ανδαλουσιάνοι, όλοι έχουν τους κήρυκες που μιλούν για ανεξαρτησία και τα ρέστα), φόρεσα λίγο τις ανοιχτόχρωμες πιτζάμες τους και μπήκα στη θέση τους. Παραδείγματος χάρη, οι πέντε κορυφαίες στιγμές στην ιστορία του ισπανικού μπάσκετ πρέπει να είναι οι εξής:

-Το ασημένιο ολυμπιακό μετάλλιο του 2008.
-Το χρυσό μετάλλιο στο Παγκόσμιο του 2006.
-Το ασημένιο ολυμπιακό μετάλλιο του 2012.
Το χρυσό στο Ευρωμπάσκετ του 2009.
-Το χρυσό στο Παγκόσμιο Εφήβων του 1999.
Το τζάμπολ μεταξύ Πάου και Μαρκ πρέπει να είναι τουλάχιστον τρίτο σε ό,τι αφορά τη σημασία του.

Αν, ας πούμε, φτιάχνονταν οι πέντε κορυφαίες στιγμές στην ιστορία του ελληνικού μπάσκετ:
-Η νίκη επί των Αμερικανών στη Σαϊτάμα το 2006.
-Το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1987.
-Το χρυσό μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2005.
-Το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 1989.
-Το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του 2009.
Η συμμετοχή του Γιάννη στο All Star Game αφήνει έξω το Ευρωμπάσκετ του 2009, μοιάζει ανώτερη από το Ευρωμπάσκετ του 1989 και κοιτάζει μόνο ψηλότερα. Να ακούγεσαι για καλό λόγο στη σύγχρονη εποχή και να μπορείς να ταξιδέψεις σε τουλάχιστον μία αμερικανική πόλη με το κεφάλι ψηλά, γνωρίζοντας ότι θα τύχεις της καλύτερης δυνατής φιλοξενίας, είναι μόνο στο κάτω μέρος της λίστας με τους λόγους.

Αυτό το ημερολόγιο δεν πρόκειται να αφορά στο All Star Game, αλλά μόνο στον Γιάννη. Πιθανότητα είναι ότι θα κρατήσει λίγο, όσο, δηλαδή, κάνει ο Γιάννης να βάλει το πρώτο καλάθι του. 

Αλλά ας κάνω ένα Ταραντίνο. Ο Άντονι Ντέιβις έσπασε το ρεκόρ σκοραρίσματος του Ουίλτ Τσάμπερλεϊν στο All Star Game (όχι, βέβαια, τους 100 πόντους), κέρδισε το βραβείο MVP και σε λιγότερη από μία ώρα έγινε μία απίστευτη ανταλλαγή και θα είναι συμπαίκτης με τον ΝτεΜάρκους Κάζινς στη Νέα Ορλεάνη. Μπορείς να μπεις στα μεγάλα δίκτυα για να δεις τι έγινε στο All Star Game και να πετύχεις, χωρίς κάποιο σημάδι πριν, την ανταλλαγή της χρονιάς. 

3:00 Η σύνδεση αποδεικνύεται πιο δύσκολη από το αναμενόμενο. Αλλά για να λυθεί ο γόρδιος δεσμός υπάρχει το youtube.

3:09 Το οποίο, βεβαίως, σε αφήνει να συνδεθείς για λίγο και μετά σου παίρνει τη γλύκα, επειδή μπορεί.

3:10 Η νέα σύνδεση αποδεικνύεται εξίσου άκαρπη, αλλά όχι πριν συνδεθεί με ένα στούντιο στο οποίο βρίσκονται ο Γιάννης με τον Τζέισον Τέρι, αλλά και το σχολιαστή πια Τρέισι ΜακΓκρέιντι, με θέμα συζήτησης τον Θον Μέικερ, συμπαίκτη των δύο πρώτων στους Μιλγουόκι Μπακς.

3:12 Μόλις έχασα την παρουσίαση του Αντετοκούνμπο. Για δέκα δευτερόλεπτα. Οι Roots είναι εκείνοι που παρουσιάζουν τους παίκτες των δύο ομάδων. Η απόπειρα σύνδεσης μου έδωσε εικόνα την ώρα που ο Ταρίκ Τρότερ εκφωνούσε το όνομα του Κάιρι Ίρβιν, δηλαδή του ενός από τους δύο που πέρασαν τον Γιάννη σε ψήφους για την ομάδα της Ανατολής. Η σύνδεση χάθηκε με το που παρουσίασε και τον κορυφαίο σε ψήφους, που προφανώς δεν είναι άλλος από τον ΛεΜπρόν Τζέιμς.

3:17 Μόλις τελείωσε η παρουσίαση της ομάδας της Δύσης, με Καγουάι Λέοναρντ, Στεφ Κάρι, Τζέιμς Χάρντεν, Κέβιν Ντουράντ και Άντονι Ντέιβις.

3:20 Εν τω μεταξύ, δημιουργήθηκε τις τελευταίες ώρες ένα απολαυστικό θέμα, με μία δήλωση που έκανε ο Κάιρι Ίρβιν, ότι «η Γη είναι επίπεδη». Πιθανότατα πρόκειται για μία καλοστημένη φάρσα, μια και οι παίκτες μοιάζουν συνεννοημένοι. Ο ΛεΜπρόν σχολίασε ότι «ο Κάιρι είναι ο μικρός αδελφός μου και μπορεί να λέει οτιδήποτε», ο Ντρέιμοντ Γκριν δεν το απέκλεισε να ισχύει, 

3:21 Ο Ζαν Μπαπτίστ, ένας αληθινός βιρτουόζος του πιάνου, που δουλεύει, αν δεν απατώμαι, στο σόου του Στίβεν Κολμπέρ, τραγουδάει το Star Spangled Banner. Ανάμεσα στους διάσημους που πρόλαβα να δω και είναι όρθιοι, ο Τζον Λέτζεντ με τη σύζυγό του και μοντέλο Κρίσι Τέιγκεν και η βασίλισσα των ΗΠΑ Μπιγιονσέ με το σύζυγό της Τζέι Ζι. Πρωτύτερα, ένα κοριτσάκι τραγούδησε τον ύμνο του Καναδά.

3:24 Μόλις συνειδητοποίησα ότι έχουν χαθεί 24 πολύτιμα λεφτά.

3:27 Ωραίο αφιέρωμα στη Νέα Ορλεάνη και το All Star Game. Για 683η φορά το τελευταίο 24ωρο τα ονόματα των Κέβιν Ντουράντ και Ράσελ Γουέστμπρουκ μπαίνουν  δίπλα δίπλα.

3:28 Η υπέροχη φωνή του Μαρβ Άλμπερτ («a spectacular move by Michael Jordan», όταν άλλαξε το χέρι στον τρίτο τελικό με τους Λέικερς το 1991) μας βάζει σε ρυθμούς παιχνιδιού.

3:29 Είναι η 13η συμμετοχή του ΛεΜπρόν σε All Star Game.

3:30 Μαζί με τον Άλμπερτ είναι ο Ρέτζι Μίλερ και ο Κρις Γουέμπερ. Ντουράντ και Γουέστμπρουκ, φορά νούμερο 684.

3:31 Ο Χιλ Χάρπερ, γνωστός από πρωταγωνιστικό ρόλο στο CSI, παρουσίασε τις πεντάδες της Ανατολής και της Δύσης. Στην πρώτη περίπτωση, ο Γιάννης παρουσιάστηκε τελευταίος.

3:32 Γίνεται το τζάμπολ, ο Άντονι Ντέιβις σκοράρει με τζαμπ σουτ το πρώτο καλάθι. Ο Καγουάι Λέοναρντ κλέβει και καρφώνει.

3:33 Δεν χρειάστηκε να περιμένουμε πολύ. Ο Γιάννης βάζει το πρώτο καλάθι της Ανατολής με κάρφωμα.

3:40 Στην... παράταση του κειμένου ο Γιάννης έχει κάνει ήδη τέσσερα καρφώματα και βγαίνει 6’04’’ για τη λήξη της πρώτης περιόδου, με το σκορ στο 26-24 υπέρ της Ανατολής. Το ηθικό δίδαγμα είναι ότι η προσμονή, παρά το τίναγμα της μπασκέτας, ήταν πιο δυνατή από την ίδια την εικόνα, όπως πάντα συμβαίνει με τις παραμονές των μεγάλων γιορτών.


(3:42 Εν τέλει, επειδή ελάχιστα πράγματα είναι πιο διασκεδαστικά από τη ρηχότητα, ο Ντουράντ με τον Γουέστμπρουκ συνεργάστηκαν για να καρφώσει ο τελευταίος. Μόλις έγινε το χιλιοστό τουί για το θέμα)
Ημερολόγιο από τη Νέα Ορλεάνη Ημερολόγιο από τη Νέα Ορλεάνη Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 5:02 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.