Για να κερδίσεις πρέπει να ποντάρεις


Δεν είμαι φαν των τυχερών παιχνιδιών. Το εξομολογούμαι, αν και ξέρω ότι αρκετοί από εσάς που ίσως διαβάσετε αυτό το κείμενο, το θεωρείτε απαράδεκτο, ειδικά αυτές τις μέρες. Κι αυτό παρά το γεγονός ότι με τα χρόνια τείνω να πιστεύω στην τύχη, κυρίως των άλλων. Καθώς ετοιμαζόμουν όμως για τη γιορτινή βραδιά που έρχεται, μου ήρθε μία εικόνα. Καθόμουν σε ένα τραπέζι ρουλέτας, στο οποίο παρεμπιπτόντως δεν έχω καθίσει ποτέ και αναλογιζόμουν πού θα ποντάρω τις μάρκες που είχαν αρχίσει να λιγοστεύουν μπροστά μου. Δεδομένου ότι έχω μία καρμική σύνδεση με τον αριθμό 17, τα πόνταρα λέει όλα, ο γκρουπιέρης φώναξε «όχι άλλα στοιχήματα παρακαλώ» και η μπίλια άρχισε να γυρίζει. Πέρασε κάμποσες φορές πάνω από το 16 και με και την τελευταία άρχισε να επιβραδύνει δευτερόλεπτο το δευτερόλεπτο, πέρασε αργά από το 21, το 2 και το 25 και κάθισε αναπαυτικά στη θέση που αντιστοιχούσε στον αριθμό 17. Πήρα τα κέρδη και αποφάσισα να φύγω αμέσως με ένα χαμόγελο μέχρι τα αυτιά.

Όλο αυτό το πανηγύρι κράτησε το μυαλό μου απασχολημένο για δευτερόλεπτα, την ώρα που προσπαθούσα να φιλτράρω όλα όσα έγιναν τον χρόνο που σιγά σιγά μας αφήνει. Γύρισα προβληματισμένος στο δωμάτιό μου και αποφάσισα να ασχοληθώ με την ιδέα αυτή που είχα. Για να είμαι ειλικρινής, ενθουσιάστηκα με τον περίεργο αυτό συνειρμό που είχα και το συνδύασα άμεσα με την αλλαγή της χρονιάς. Άλλωστε, κάθε χρόνο τέτοια μέρα, αυτό είναι το θέμα που μονοπωλεί τη σκέψη μου και προσπαθώ όσο μπορώ να βρω χρόνο για να σκεφτώ τι έκανα, σωστό ή λάθος. Κάτι τέτοιο όμως δεν μου είχε συμβεί ποτέ ξανά στο παρελθόν.

Έψαξα στο google για το χρώμα που έχει το 17 στη ρουλέτα και ενώ ήμουν σχεδόν σίγουρος ότι είναι κόκκινο, διαπίστωσα ότι τελικά είναι μαύρο. Σκατά, σκέφτηκα προς στιγμήν, δεδομένου ότι δύσκολα θα έπαιζα μαύρο χρώμα, παρά το γεγονός ότι είναι το αγαπημένο μου σε φάση μονομανίας. Αλλά από την άλλη, ήταν το 17 που θα με τράβαγε. Βασανίστηκα λίγο με την ιδέα της δύσκολης απόφασης να παίξω έναν μαύρο αριθμό, ακόμα κι αν αυτός ήταν αγαπημένος αλλά κατέληξα ότι αν έφτανα να κάτσω στο τραπέζι θα το έπαιζα ακόμα κι αν ήταν μπεζ. Βέβαια όλα αυτά υποθετικά, δεδομένου ότι ακόμα δεν έχω ψηθεί να πάρω το δρόμο που οδηγεί στο βουνό της Πάρνηθας ή τη θάλασσα του Λουτρακίου.

Παρά ταύτα, όμως, κατάλαβα πως για να κερδίσεις πρέπει να ποντάρεις. Δεν χωράνε ευχές στη ρουλέτα, είτε αυτή είναι πραγματική είτε η υποθετική της ζωής που διανύουμε. Θα μου πείτε, σιγά την διαπίστωση ,ρε μεγάλε. Για έναν άνθρωπο που δεν παίζει, παρά μόνο παιχνίδια που πιστεύει ότι η τύχη έχει μικρό ρόλο, είναι σημαντική μία τέτοια διαπίστωση, όπως και η απόφαση που ακολούθησε. Για πρώτη φορά σκέφτηκα να μην διαολοστείλω τον χρόνο που πέρασε και να σκεφτώ λίγο πριν την αλλαγή του να κρατήσω μόνο τα θετικά. Αν τα βάλει κανείς κάτω με μεγάλη ψυχραιμία είμαι σίγουρος ότι θα βρει αρκετά να του φτιάξουν τη διάθεση, μία τέτοια δύσκολη μέρα, όσο και αν τα αρνητικά βγαίνουν πρώτα στην επιφάνεια του μυαλού μας.

Με αυτά λοιπόν και με διάθεση για τζογάρισμα θα ποντάρω εύκολα όσα έχω στο 17 και θα προσπαθήσω να του αλλάξω χρώμα στη δική μου ρουλέτα. Ο τζόγος άλλωστε δίνει ελπίδα και την χρειάζομαι κι εγώ αλλά κι όλοι μας. Από το πρώτο κιόλας λεπτό της νέας χρονιάς λοιπόν θα το αντιμετωπίσω σαν κόκκινο και όπου βγάλει. Θα παρακολουθώ την μπίλια να γυρίζει και θα προσπαθώ να συμμετέχω σε κάθε μία από τις 365 στροφές που θα πάρει μέχρι να κάτσει του χρόνου τέτοια μέρα στο πραγματικά κόκκινο 18.

Καλή χρονιά να έχετε όλοι σας, είτε κάτσετε στην τσόχα είτε όχι. Με αγάπη, υγεία και δημιουργικότητα σε ότι κάνετε. Και αυτές τις μέρες μην ξεχνάτε τους αδύναμους, αυτούς που είναι μακριά, όσους δεν ζουν πια ανάμεσά μας και όσους αγαπάτε. 
Για να κερδίσεις πρέπει να ποντάρεις Για να κερδίσεις πρέπει να ποντάρεις Reviewed by Leonidas Boutivas on 11:00 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.