Στη θάλασσα του παιδιάστικου κόσμου του


Είναι, λοιπόν, μεσημέρι και για την εφημερίδα στην οποία εργάζομαι το διαζύγιο Αντζελίνα Τζολί-Μπραντ Πιτ είναι αυτό που οι Αμερικανοί αποκαλούν «massive».
Για κάτι που δεν συμβαίνει στα ενδότερα, είναι η μάλλον σπουδαιότερη υπόθεση. Τώρα μπαίνει μία από τις συντάκτριες στο κτίριο και έχει αποτυπωθεί στο μυαλό της ότι είναι πιθανό ο λόγος που χώρισαν ο Πιτ με την Τζολί να είναι η Μαριόν Κοτιγιάρ και το πιθανό ειδύλλιο που ενδεχομένως είχε με τον Πιτ στην ταινία «Allied», που πρόκειται να βγει στους κινηματογράφους. Διαδηλώνει την αντιπάθειά της για την Κοτιγιάρ, όχι με κόσμιο τρόπο, στην τελική σε δημοσιογραφικά γραφεία βρισκόμαστε, και μετά μία άλλη συντάκτρια πετάγεται και λέει «είναι δεύτερη, ε;».

(Όντως γράφω αυτό το κείμενο. Όντως)

Τι λες, βλαχάρα, που θα πεις δεύτερη την Κοτιγιάρ. Που αν κάποια ήταν όντως πρώτη και εκείνη δεύτερη, θα τη ρωτούσε, «είσαι σίγουρη ότι δεν θέλεις να αλλάξουμε θέσεις;».

Κοιτάξτε: το ξέρω ότι το μυαλό του Στίβεν Χόκινγκ είναι ασύλληπτο και όταν ακούς τον αστρονόμο να μιλάει για τις ασκήσεις των πλανητών παθαίνεις τετραπλό ντουβρουτζά με τριπλό πνευματικό τόλουπ και μισό φλικ, αλλά... οι Μπραντζελίνα είναι ένα θέμα παγκόσμιου βεληνεκούς. Σε όλο τον κόσμο έγινε ο κακός χαμός από τουίτς και τρολαρίσματα. Μπήκα στο twitter τα ξημερώματα της Πέμπτης, στις 00:21, και τα 4 από τα 15 πρώτα τουίτς που μέτρησα ήταν για αυτό, χωρίς να έχω καν σχέση με οτιδήποτε γκόσιπ. Ο επίσημος λογαριασμός της Μπάγερν τουίταρε για την είδηση. Ακόμα και οι κουλτουριάρηδες, δίκη τρολ, πόσταραν το κατιτίς τους για την είδηση. Δεν υπάρχει κάτι άλλο να πεις, πέρα από το γεγονός ότι σταρ αυτού του διαμετρήματος είναι, σε ό,τι αφορά την καθημερινότητα, πιο σημαντικοί από το big bang, και ειδικότερα σε ό,τι αφορά τους θρησκόληπτους, οι οποίοι δεν νοιάζονται για το πώς φτιάχθηκε ο κόσμος, αφού ήδη ξέρουν.

Η άλλη λέει δεύτερη την Κοτιγιάρ, που όταν την ακούσεις να μιλάει ο ουρανός βρέχει τουλίπες, που 9 στα 10 κορίτσια θα ζητούσαν το βλέμμα της από το τζίνι ως ευχή, που όταν τη βλέπει η Μπριζίτ Μπαρντό αναρωτιέται, «καλά, τι μου έλειπε και δεν ήμουν εγώ έτσι;», που ο Ζαn Ζακ Ρουσό μίλησε για την ελευθερία του λόγου μόνο και μόνο για να πει στην προπροπρογιαγιά της
«σ’ αγαπάω», με αποτέλεσμα να του απαντήσει, «και πού να ήξερες πώς θα είναι η τρισέγγονή μου». Την Κοτιγιάρ που παραπέμπει σε δολοφονία που πρόκειται να λύσει ο Ηρακλής Πουαρό, που αν πεις το όνομά της ή απλώς και αν το σκεφτείς (Μαριόν Κοτιγιάρ), σου φτιάχνει ένα νανοκλίκ τη διάθεση.

Για αυτήν την τύπισσα θα ρωτήσει ρητορικά αν είναι δεύτερη η Μαρίκα από τη Στεμνίτσα. Δεν θα το ανοίξω. Δεν θα το ανοίξω. Δεν υπάρχει δεύτερη Γαλλίδα, Μαρίκα. Από την  «Μπε Μπε» έως τη Φανί Αρντάν, από την Κατρίν Ντενέβ έως την Ιζαμπέλ Ιπέρ, από την Εμανουέλ Μπεάρ έως τη Βανέσα Παραντί και από τη Ρόμι Σνάιντερ έως την Κοκό Σανέλ, είναι πρώτες, απευθείας, χωρίς αγώνες πρόκρισης.

Πάντα θυμάμαι αυτό που έγραφε ο Ντέιβιντ Σεντάρις, ότι «οι Αμερικανοί αντιπαθούν τους Γάλλους επειδή πιστεύουν ότι είναι οι κορυφαίοι στον κόσμο, αν και οι Γάλλοι δεν το έχουν πει». Αν, τυχόν, διότι όλα αυτά είναι εικασίες και τα media θα ευχόντουσαν να υπάρχουν στα social media ψαχτήρι για να βρουν ποια διάσημη έχει αναφερθεί την τελευταία δεκαετία στο όνομα του Μπραντ Πιτ ώστε να την αποδώσουν ως ερωμένη του, ισχύει αυτό με την Κοτιγιάρ, τότε η τρίτη στην περίπτωση είναι χλιδάτη, βρωμάει κουλτούρα, είναι γενικώς ακαταμάχητη τρίτη. Βεβαίως η γλυκιά Μαριόν αποκλείεται να του είπε να χωρίσει τη γυναίκα του: μία κυρία με κλάση και δη Γαλλίδα, όταν καταλήγει κάτω από τα σκεπάσματα ως ερωμένη ξέρει ακριβώς το ρόλο της, συν τοις άλλοις η Κοτιγιάρ είναι παντρεμένη με τον Γκιγιόμ Κανέ, που συμπρωταγωνιστούσαν στο «Αγάπα με αν τολμάς», που είναι ένα από τα δέκα κορυφαία κινηματογραφικά έργα που έχω δει αν η κρίση αφορά στην αρέσκειά μου και η σκηνή με το κυνηγητό από τους μπάτσους είναι στις τοπ 5. Αλλά και πάλι, όποιες κι αν ήταν οι συνθήκες, η Κοτιγιάρ θα υποδυόταν τέλεια το ρόλο της ερωμένης και θα αξίωνε τα δικαιώματα της ερωμένης, όλα εκτός από τον χωρισμό.

Ας συνοψίσουμε λίγο τι έπαιξε στη 12ετή σχέση του Μπραντ Πιτ με την Αντζελίνα Τζολί. Καταρχάς, πρόκειται για τον Μπραντ Πιτ, που έχει ένα από τα πιο όμορφα και αρρενωπά πρόσωπα στην ιστορία. Μιλάμε για άγαλμα και, ταυτοχρόνως, για γλυκερή ποίηση. Ο τύπος φυσικά έμπλεξε με ναρκωτικά και μετά έκανε το «Fight Club», που ήταν μάλλον ο πιο καυλερός ρόλος όλων των εποχών. Αποκλείεται να είσαι γυναίκα από 7 έως 99 και να μη θέλεις, έστω για ένα δευτερόλεπτο, να του κάνεις τα ανομολόγητα. Από την αρχή που εμφανίστηκε, γητευτής της μεγαλύτερής του στο «Θέλμα και Λουίς», ήταν ένας απίθανος γόης. Και φυσικά κάθε ταινία του ήταν μία σταγόνα τεστοστερόνης έξω από το ποτήρι, αφού αυτό είχε φουλαριστεί.

Όταν έκανε σχέση και τελικά γάμο με την Τζένιφερ Άνιστον, ο σαφής διαχωρισμός συνεχιζόταν. Ήταν ο Μπραντ Πιτ και ήταν η Τζένιφερ Άνιστον. Όταν, τελικά, η Τζολί τούς χώρισε, αυτός ο διαχωρισμός χάθηκε. Η Τζολί, μεγάλη αλήτρα στα νιάτα της, ένα κορίτσι που έκανε καταχρήσεις και κόλαζε τον κόσμο, με το έκφυλο βλέμμα και την υπόνοια των πονηρών σκέψεων και πράξεων να πλανάται σαν γλυκό που ακόμα δεν έχει φτιαχτεί, αποφάσισε να νοικοκυρευτεί. Υιοθέτησε παιδάκια, πήγαινε σε εκδηλώσεις για τους πρόσφυγες και για να προασπιστεί το ανθρώπινο είδος από άλλα δεινά της ανθρωπότητας, προέβαινε σε κινήσεις ζημιογόνες για την υγεία της ώστε να μη φθαρεί περαιτέρω στο μέλλον και άφηνε τον μπαμπά στο σπίτι. Ξαφνικά, η ανδρική οντότητα χάθηκε, ο Μπραντ έγινε το πρώτο μέρος της σύνθετης λέξης Μπραντζελίνα. Από ακαταμάχητος σταρ και μία από τις πιο γοητευτικές παρουσίες από την εποχή του Αδώνινος και του Ναρκίσσου και μετά, ο Πιτ έγινε το κουτσαβάκι μίας γυναίκας σε μία κατάσταση από την οποία δεν γινόταν να διαφύγει. Λέγεται ότι η Τζολί μπήκε μέσα στη μέση στην παρεΐστικη σχέση που είχε με τον Τζορτζ Κλούνεϊ, αναγκάζοντας αυτή τη χημεία που εμφανιζόταν στις συμμορίες των Όσιαν (που, για μένα, το να τρώει το χοτ ντογκ με το ακριβό κοστούμι και να γλείφει τα δάχτυλά του είναι σκηνή ανυπολόγιστης αξίας, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά το πώς πρέπει να αισθάνομαι σε αντίστοιχες περιπτώσεις και το έχω γράψει ξανά σε αυτήν την ιστοσελίδα) να διαλυθεί εις τα εξ ων συνετέθησαν, οπότε τούτο συνιστά ακόμα μεγαλύτερο ευνουχισμό. Είναι δύσκολο, ως άντρας, να μην αναθεματίσεις. Τα δικαιώματα που πήρε από την υποχώρηση, ήταν περισσότερα από αυτά που έπρεπε.  

Για να μιλήσουμε λίγο για τους άντρες: ας πούμε ότι δεν έχουν πρόβλημα να αναλαμβάνουν ευθυνες. Ότι αντιλαμβάνονται πως ο εγωισμός τους, πολλές φορές παιδιάστικος και μερικές παιδικός, είναι μία κατάσταση η οποία γνωρίζουν ότι τους στερεί το δικαίωμα στην ωριμότητα. Υπάρχει η τάση της επιπολαιότητας και της ανεμελιάς σε μία συζήτηση για ευθύνες, και μετά υπάρχει η τρανταχτή δυσκολία της αποδοχής της πραγματικότητας, ότι προφανώς αυτό ποτέ δεν τελειώνει και ότι το πρόσωπό τους θα μείνει κρυμμένο για πάντα στο προσωπείο της ζωής, που τους κατασπαράζει. Ανεξαρτήτως αν τελικά βγεις νικητής από αυτήν τη μάχη, θα αποκτήσεις νέα συμπλέγματα τα οποία θα πρέπει να ξεσπάσεις με κάποιον τρόπο. Η γυναίκα απορεί πώς γίνεται και η δέσμευση σε ένα σχέδιο που είχες συμφωνήσει με όλη την καρδιά σου τελικά σε τσακίζει, αλλά η ουσία είναι ότι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο είσαι υπόλογος σε κάθε είδους ευθύνη, είτε πρόκειται για αυτές που μπορείς ή για εκείνες που δεν μπορείς να αντέξεις. Όταν μπαίνεις στην ουσία της κατάστασης είναι τρομακτικό. Κολυμπάς, κολυμπάς και δεν βλέπεις την ακτή. Η Αντζελίνα πέρασε δύσκολες στιγμές, τρομακτικά προβλήματα με την υγεία της, κινήσεις που την έβγαλαν από την ασφάλειά της. Μπόρεσε να γίνει σύμβολο. Ακόμα και σήμερα, η ανάρμοστη ομορφιά της διώκεται ποινικά σε 12 πολιτείες των ΗΠΑ. Οι γυναίκες γνωρίζουν ότι στη δέσμευση πρέπει να χρησιμοποιούν διάφορα τρικ ώστε ο άντρας να αισθάνεται χρήσιμος χωρίς να νιώθει αφόρητα. Να του περνούν στο μυαλό πράγματα που θα νομίζει ότι ο ίδιος τα σκέφτηκε. Λόγω του κάλλους της, πιθανότατα, η Τζολί είπε να παρακάμψει αυτό το ανόργανο πρωτόκολλο.

Ο Μπραντ έπρεπε να αντέξει απέναντι σε αυτήν τη φρενίτιδα και να παρίσταται με τρόπο συναισθηματικό, που να αναδεικνύει την αναγνώριση των προβλημάτων και την ενεργή απασχόληση. Δεν ήταν τυχαίο που στην έκρηξη, όταν τελικά ήρθε, ήθελε να φύγει τρέχοντας για να πάει να κολυμπήσει σε εκείνη τη λίμνη που πλατσούριζε όταν ήταν έμβρυο ή, σαφέστερα, στη θάλασσα του παιδιάστικου κόσμου του.  

«Και τώρα», λέει η Αντζελίνα καθώς ξεβάφεται, «θα παίξουμε το παιχνίδι της εκδίκησης». 

Στη θάλασσα του παιδιάστικου κόσμου του Στη θάλασσα του παιδιάστικου κόσμου του Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 4:45 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.