Η διαφορά στο σημείο G


Ολυμπιακοί είναι η διοργάνωση που, όταν κάνεις ζάπινγκ στην τηλεόραση, αποφασίζεις ότι το Ισικάουα εναντίον Κιμ στο απλό Γυναικών της επιτραπέζιας αντισφαίρισης είναι πολύ πιο σημαντικό από το Ισπανία-Κροατία στο τουρνουά μπάσκετ. Κυριολεκτικά, θέλω να πάω να βράζω λουίζα και δεν βρίσκω τα απαιτούμενα δευτερόλεπτα .


Ο λόγος είναι αρκετά απλός. Για το πινγκ-πονγκ οι Ολυμπιακοί Αγώνες είναι το κορυφαίο γεγονός. Στο μπάσκετ, υπάρχει το ΝΒΑ. Για το διεθνές μπάσκετ είναι μεν οι Ολυμπιακοί, αλλά όσο υπάρχει το ΝΒΑ, στο οποίο παίζεται το παιχνίδι με την ίδια δομή, δεν υπάρχει κάτι ανώτερο. Θες να δεις ποδόσφαιρο στην πιο απογειωτική μορφή του; Δες Μουντιάλ. Θες να δεις γκολφ (με την εξαίρεση του φετινού τουρνουά, το οποίο είναι το πρώτο μετά το 2004); Δες το τουρνουά της Αουγκούστα. Θες να δεις τένις; Δες Γουίμπλεντον. Αλλά το βόλεϊ στους Ολυμπιακούς παίζεται με τρόπο που δεν το βρίσκεις κάπου αλλού. Το χάντμπολ, το γουότερ πόλο, το μπάντμιντον, το πινγκ-πονγκ, το τζούντο, οι καταδύσεις υπόσχονται στιγμές αλησμόνητες.

Κάτωθι παρατίθεται μία νύχτα με τους Ολυμπιακούς και μόνο εφόδιο τα δύο κανάλια της ΕΡΤ.
*Χάντμπολ, Γερμανία-Σουηδία. Οι Σουηδοί γυρίζουν το παιχνίδι, το οποίο έχει κόντρες, δίλεπτες αποβολές, γίνεται ένας χαμός από πιτσιρίκια που σπάνε βάζα στο σαλόνι. Οι Σουηδοί γυρίζουν το 16-20 σε 23-23 αλλά χάνουν στο τέλος, με μία πλασεδάρα που κυλάει κάτω από τα πόδια του Σουηδού τερματοφύλακα επειδή οι Σκανδιναβοί μοιάζουν λίγο με μικρούς αδελφούς των Γερμανών, διότι ο κίπερ τους λέγεται Βολφκαι κρατάει τους Σουηδούς μακριά τις δύσκολες γερμανικές στιγμές και τρίτον διότι ο Τόμπιας Ράιχμαν, ο οποίος παίζει στο δεξιό φτερό και μοιάζει πολύ με τον Κρίστιαν Τσίγκε, είναι ανεξέλεγκτος σαν τον μπιπ-μπιπ στην κόντρα.

*Τον λένε Φάμπιο Μπαζίλε και θα τον θυμάμαι για πάντα. Δεν το καταλαβαίνετε ότι σοβαρολογώ. Τελικός της κατηγορίας των 66 κιλών στο τζούντο και ο Μπαζίλε μπαίνει στο ταπί αρχονταρίκι, για να αγωνιστεί με το φαβορί, τον Κορεάτη Αν Μπάουλ. Ο Μπαζίλε είναι γνήσιος Ιταλός καραγκιοζάκος, ωραίος, με ξυρισμένα κροτάφια και έτοιμος να τον κάνει ο Κορεάτης μία από χόρτα. Πρώτα κάνει επίθεση χωρίς χέρια και μετά κάνει αντιπερισπασμό. Ο Κορεάτης προσπαθεί να πραγματευτεί το δεδομένο ότι παίζει με ένα χαοτικό τζουντόκα στο τσακίρ κέφι, αλλά 1’24’’ από την έναρξη του αγώνα, τον βάζει στην πλάτη, τοποθετεί την αριστερή πατούσα στην αριστερή φτέρνα του Κορεάτη και τον αναποδογυρίζει. Μισό δεύτερο σιωπή στην Carioca Arena 2. Ιπόν. Δηλαδή, 100-0. Ο Κορεάτης βάζει το γόνατό του στο ταπί και ο Μπαζίλε είναι ένα δερματικό συναίσθημα. Οι Ιταλοί δεν αγνοούν τι συμβαίνει και ότι οι αθλητές τους είναι ο εαυτός τους παρά τη γνώση τους για τα σπορ τα οποία υπηρετούν, αυτό είναι που τους κάνει ακαλούπωτους. Ο Φάμπιο θέλει να εκραγεί, αλλά στην τελετή, την υπόκλιση και τα συχαρίκια, είναι κύριος. Πάει στον Μπάουλ, σηκώνει το χέρι του και μετά αρχίζει τα... ιταλικά. Με το δεξί χέρι του και ανοικτό το στόμα θεατρικοποιεί την επερχόμενη πόση οινοπνεύματος, μάλλον το λέει στη μαμά του και στον μπαμπά του ότι θα γίνει δαυλός και ποιος ξέρει ποια Βραζιλιάνα δεν θα μπορέσει να αντισταθεί στον ιταλικό πλην οικουμενικό τρόπο φλερτ του. Βγάζει τη γλώσσα στην καμερα, τον αγκαλιάζει ένας Ιταλός που μάλλον είναι ο δραστήριος ξάδελφος του Αντριάνο Γκαλιάνι, τον σηκώνει σαν μωρό, πάει στον ομοσπονδιακό προπονητή, κουτουλιούνται και ο Ρομπέρτο Μπενίνι με τον Βιτόριο ντε Σίκα είναι ή πρέπει να είναι πολύ περήφανοι. Γύρω στο τέταρτο μετά το χρυσό του, ο 21χρονος τζουντόκα από την Πιατσεβόλε Αντέντε (λέμε τώρα) μπορούσε να πανηγυρίζει και για τη σελίδα του στη Wikipedia. Το ίντερνετ, σε τέτοιες περιπτώσεις, είναι γάμα τα.

*Η πρώτη στα 22 της είχε πάρει τέσσερα χρυσά ολυμπιακά μετάλλια σε τρεις διαδοχικούς Ολυμπιακούς. Η δεύτερη, στα 30 της, πήρε το πέμπτο χρυσό σε διαδοχικούς Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι δύο γυναίκες-μύθοι στην ιστορία των καταδύσεων είναι Κινέζες και σχεδόν συνονόματες. Η πρώτη λέγεται Fu Mingxia και στα 13 της κατέκτησε το πρώτο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στη Βαρκελώνη, το 1992, εξ ου και η βασική φωτογραφία, στην πλατφόρμα των 10μ. Στην Ατλάντα νίκησε ξανά στο ίδιο αγώνισμα, αλλά και στο τραμπολίνο των 3μ. Και στο Σίδνεϊ, το 2000, νίκησε στο τραμπολίνο των 3μ. αλλά πήρε το ασημένιο στις συγχρονισμένες καταδύσεις από τα 3μ. Μετά το 1996 αποσύρθηκε για να ακολουθήσει μαθήματα επιστημονικού μάνατζμεντ στο πανεπιστήμιο της Τσινγκούα και το 1998 επέστρεψε. Το πρώτο εξάμηνο του 2000 αποφάσισε να συνεργαστεί με τη νεαρή Γκούο Γίνγκγινκ στις συγχρονισμένες καταδύσεις και πάλι πήραν το ασημένιο στο Σίδνεϊ. Η δεύτερη λέγεται Wu Minxia, οπότε ένα G, ένα επικολυρικό σημείο G. Με την Γκούο πήρε τα δύο πρώτα χρυσά της στα 3μ. στην Αθήνα το 2004 και στο Πεκίνο το 2008, με τη Χε Ζι το τρίτο στο Λονδίνο και με τη Σι Τιγκμάο το τέταρτο στο Ρίο.Υπάρχουν πολλές ενδιαφέρουσες ιστορίες για τη Wu: λέγεται ότι ο πατέρας της καθόταν με τις ώρες στην πλάτη της, στο πλαίσιο της προπόνησης. Κι αν αυτό δεν την κάνει κάτι άλλο από μέση Κινέζα αθλήτρια, το γεγονός ότι η γιαγιά της είχε πεθάνει ένα χρόνο και η μητέρα της είχε προσβληθεί από καρκίνο και της είχαν αποκρύψει και τα δύο ώστε να προπονείται απερίσπαστη για τους Ολυμπιακούς, κάνει την ίδια υπερπρωταθλήτρια και την οικογένειά της ένα μάτσο από γενετικά και συναισθηματικά ανώριμα ψυχάκια. Μπόνους, το χρυσό που κέρδισε στο Λονδίνο στο τραμπολίνο στα 3μ. Έξτρα ντούπερ σούπερ μπόνους: τα δάκρυα της σπουδαίας Ιταλίδας Τάνιας Κανιότο για το πρώτο της μετάλλιο σε Ολυμπιακούς, στα 31 της, το ασημένιο που κατέκτησε με παρέα τη Φραντσέσκα Νταλάπε. Στα 31 της, η ίσως κορυφαία Ευρωπαία καταδύτρια βρήκε το βάθρο που τόσο ήθελε.

*Κοιτάξτε, η Σιμόν Μπάιλς αποδεικνύεται η αθλήτρια για να προσέξει κάποιος στον προκριματικό του συνολικού στην Ενόργανη Γυμναστική. Αλλά για μένα οι Ρωσίδες που στέκονταν ήταν η πιο συγκινητική εικόνα. Η WADA, έχοντας μάλλον δίκιο, «βάρεσε» άσχημα τους Ρώσους, αλλά ευτυχώς οι ομοσπονδίες και οι ΔΟΕ ήταν λίγο πιο επιεικείς. Η ενόργανη είναι σούπερ, διότι γίνεται ροτέισον σε αγωνίσματα και οι βαθμολογίες αλλάζουν. Η κάθε εθνική διαλέγει τη σειρά των αγωνισμάτων της και όλοι βαράνε σοβαρές υπερωρίες στο γυμναστήριο.Βέβαια, για τις περισσότερες γυμνάστριες υπάρχουν προπονήσεις σε περιόδους χαλάρωσης πιο σκληρές από αυτές τις ολυμπιακές μέρες.

*Η Ισικάουα είναι επιθετική αριστερόχειρας και η Κιμ δεξιόχειρας αμυντική.Γίνεται ο χαμός στο παιχνίδι τους στο πινγκ-πονγκ. Η πρώτη προηγείται 3-2 σετ, αλλά slice το slice, η Νοτιοκορεάτισσα την αποδομεί. Λογίζεται ως έκπληξη η ανατροπή από 3-2 και το τελικό 4-3 για την Κιμ, αφού η Γιαπωνέζα ήταν από τα φαβορί της διοργάνωσης.

*Ο Παναγιώτης Γκιώνης αναλαμβάνει δράση, παίζοντας με τον Ιάπωνα Γιουν Μιζουτάνι, που είναι σαν να είσαι η τωρινή Φέγενορντ και να παίζεις με την Μπαρτσελόνα, από την οποία λείπει μόνο ο Ζεράρ Πικέ, στο «Καμπ Νου». Ο Γκιώνης- που αν δεν υπήρχε το πιθανότερο είναι ότι δεν θα γράφονταν αυτές οι γραμμές, μπήκε αργά στο ματς, ως γνήσιος Έλληνας, αλλά πάλεψε και επέστρεψε στο πρώτο σετ,για να το χάσει στο τέλος. Πήρε το δεύτερο, 12-10, έχασε το τρίτο εύκολα, προηγήθηκε νωρίς στο τέταρτο, αλλά τελικά δεν άντεξε και στις αρχές του πέμπτου, μισό, μισό λεπτό να δούμε τι γίνεται στο Κροατία-Ισπανία.

*Η Κροατία προηγείται 71-70, έχοντας γυρίσει ένα ματς 15 πόντων, και ο Ντάριο Σάριτς είναι στις βολές, με 12,1’’ να απομένουν. Τον πετυχαίνω στην αναμονή, έχει χάσει την πρώτη, αλλά βάζει τη δεύτερη. Ο Γιουλ κατεβάζει βιαστικά, κλείνεται στη γωνία και προσπαθεί να περάσει στον Γκασόλ, αλλά η μπάλα βρίσκει στο μποτιλιάρισμα. Οι Ισπανοί έχουν επαναφορά με 1,8’’ να απομένουν, βρίσκουν τον Γκασόλ μέσα στη ρακέτα και ο Σάριτς απογειώνεται και ταπώνει την μπάλα. Να πω ότι μετά από τρία δευτερόλεπτα δεν άρχισα να γρυλίζω «πωπωπωπωπω», με την επίγνωση ότι όλη η πολυκατοικία λείπει σε διακοπές, θα πω ψέματα.

*Ο Παναγιώτης έχασε. Ας πούμε, το πινγκ-πονγκ έχει πιθανώς τον υψηλότερο δείκτη δυσκολίας στον ανταγωνισμό από όλα τα αγωνίσματα. Π.χ., έχεις τους Γερμανούς, τους Σκανδιναβούς, τους Ρώσους, τους Γάλλους, αλλά έχεις και τους Κινέζους, τους Ιάπωνες, τους Κορεάτες, Ταϊλανδούς και Φιλιππινέζους. Και το θέμα δεν είναι πόσες χώρες είναι, αλλά πόσους αθλητές διαθέτουν. Οι Αμερικανοί, ας πούμε, δεν μπαίνουν στο τριπάκι του πινγκ-πονγκ, διότι η συντριβή από τους Ασιάτες θα είναι τέτοια που ενδεχομένως να πάρει διαστάσεις πολιτική ήττα.

*Η Σάλον Όλσεν από τον Καναδά (στη φωτογραφία είναι η Έλι Μπλακ) παίρνει φόρα για το άλμα της. Κάνει κάτι σαν έξι κωλοτούμπες δύο καφέδες και τρεις ζαμπονοτυρόπιτες και προσγειώνεται κανονικά.Φαντάζομαι ότι στο κινητό της έρχονται μηνύματα από το αγόρι της, το οποίο της λέει πόσο κουρασμένο είναι από την εσωστρέφεια και τον τρόπο συμπεριφορά της. Όταν βλέπεις ενόργανη, μπορείς να φτάσεις σε επίπεδο εκφυλιστικής συμπεριφοράς. Μπορεί η άλλη να παίρνει φόρα, να κάνει 2,5 φλικ και τρεις πλάγιες περιστροφές, να χάσει λίγο το βηματισμό της στην προσγείωση και να μονολογήσεις, «ρε την άχρηστη». Νομίζω ότι στην ενόργανη ψάχνουμε το θείο, κάτι που έχει χάρη και δυναμισμό, που είναι σαν ηλεκτρονικό παιχνίδι σε ό,τι αφορά τον έλεγχο σώματος και που, ταυτοχρόνως, προσγειώνεται στο έδαφος σαν νιφάδα χιονιού.

*Τώρα, μόλις τώρα (ψέματα), ο Χουάν Μαρτίν ντελ Πότρο κάνει τρελό forehand στην ευθεία και παίρνει το πρώτο σετ από τον Νόβακ Τζόκοβιτς στο τουρνουά τένις. Μας λείπεις Χουάν ή Μαρτίν.

*Αποδοκιμάζουν τη Ρωσίδα Γιούλια Εφίμοβα στον ημιτελικό των 100μ. πρόσθιο. Η Λιθουανή Ρούτα Μεϊλουτίτε ξεκινά πολύ καλά, η Ρωσίδα γυρίζει πέμπτη, αλλά στο δεύτερο πενηντάρι τη στέλνει στη μαμά της στο Κάουνας. Αν, ενόψει τελικού, η Μεϊλουτίτε δει την κούρσα, θα καταλάβει πριν πέσει στην πισίνα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να νικήσει.

*Μία τζούρα Μάνου Τζινόμπιλι και παλιά Αργεντινή πριν επιστρέψω στην κολύμβηση. Τριποντάκι και 8-0 επί της Νιγηρίας, τάιμ άουτ.

*Γεγονός για γουάου: η εθνική ομάδα Ενόργανης Γυναικών των ΗΠΑ έχει για προπονήτρια τη Μάρτα Καρόλι, την Ουγγαρορουμάνα σύζυγο του Μπέλα Καρόλι, ο οποίος ήταν ο προπονητής της Νάντια Κομανέτσι στο Μόντρεαλ το 1976 και το 1980 στη Μόσχα, είναι 74 χρονών αλλά τότε έμοιαζε ήδη γέρος. Ο Μπέλα Καρόλι είναι και ο προπονητής της Μαίρης Λου Ρέτον, που έκανε εκείνο το άλμα για να πάρουν οι ΗΠΑ το πρώτο χρυσό στην ιστορία τους στο σύνολο το 1984 στο Λος Άντζελες. Ήταν επίσης, μαζί με τη Μάρτα, οι προπονητές των ΗΠΑ το 1996, όταν η Κέρι Σραγκ έκανε αυτό που δεν γίνεται για να πάρουν οι Πολιτείες το χρυσό μετάλλιο.

*Η Σάρα Σιέστρεμ είναι μανεκέν στο βάθρο για να πάρει το χρυσό για τη νίκη της στα 100μ. πεταλούδα. Έκανε στον πρώτο τελικό παγκόσμιο ρεκόρ και δεν το είδα.Η πρώτη Σουηδέζα κολυμβήτρια που κατακτά χρυσό μετάλλιο μετά το 2012! Στη φωτογραφία από πάνω η Μαντελίν Ντιραντό φαίνεται ότι έχει αντίδραση για μία προσωπική νίκη της. Όμως όχι: η αντίδρασή της είναι μετά τη λήξη του τελικού των 400μ. μεικτή ατομική για το παγκόσμιο ρεκόρ της Ουγγαρέζας Κατίνκα Χόζου. Πιθανώς παίζει ρόλο και το γεγονός ότι πήρε το ασημένιο μετάλλιο. 

*Ενώ δείχνει η κάμερα τη Σιέστρεμ (έστω, λίγο αργότερα, ώχουουουου), ο Ντελ Πότρο αποκλείει τον Τζόκοβιτς με νίκη σε δεύτερο τάι μπρέικ.

*Η Χόζου είχε το παγκόσμιο ρεκόρ από πριν, αλλά έχει τον καλύτερο χρόνο όλων των εποχών στα 100μ. μεικτή ατομική (25άρα πισίνα), στα 200μ. μεικτή ατομική, στα 400μ. μεικτή ατομική, στα 100μ. ύπτιο και στα 200μ. ύπτιο.

*Σας λέω, ο Άνταμ Πίτι θα κάνει παγκόσμιο ρεκόρ στα 100μ. πρόσθιο.

*Απίστευτο! Το έκανε πιάνοντας τη γραμμή του παγκόσμιου μετά τα 70 μέτρα, με 57.13. Είχε κάνει 57.55 στον προκριματικο. Το είχα πει από πριν. Κεράστε παγωτάκι.

*Το αγαπημένο μου παρατσούκλι για τον Τζινόμπιλι είναι Ginobrilliant. Εγώ το σκέφτηκα. Κεράστε παγωτάκι.

*Έβαλε τρίποντο στον αιφνιδιασμό για το 38-22 επί της Νιγηρίας.

*Εν τω μεταξύ, στα 400μ. ελεύθερο, η Λεντέκι κάνει χοντρή πλάκα. Στα 150μ. ήταν ενάμιση μέτρο σώματος μπροστά από τη δεύτερη και θα κάνει μάλλον παγκόσμιο ρεκόρ, αφού η γραμμή είναι στα γόνατα. Τώρα, στα 350μ., έχει περάσει όλη τη γραμμή. Ούτως ή άλλως, αυτό που κάνει είναι να νικήσει το δικό της καλύτερο χρόνο. Έκανε 3.56.46. Είχε 3.58.17. Στα 1.500μ. θα κάνει χειρότερα. Ο σχολιαστής της ΕΡΤ λέει ότι είναι έτοιμη για μεγάλα πράγματα και προσπαθώ να διαβάσω το χρησμό. Δηλαδή, τι άλλο; Σχεδόν 5 δευτερόλεπτα διαφορά είχε από την Τζαζ Κάρλιν.

*Ο Καμίλ Λακούρ είναι πολύ όμορφος. Σχεδόν εξουθενωτικά. Απορώ πώς αντέχει τον εαυτό του έτσι όπως είναι. Είναι, βεβαίως, ο πρωταθλητής Ευρώπης στα 100μ. ύπτιο. Λες να βρωμάει το στόμα του; Λες η φωνή του να είναι ψιλή; Αλλιώς πώς εξηγούνται το εμφανισιακό και το επαγγελματικό status quo του; Πάντως ήρθε τρίτος στη δεύτερη ημιτελική σειρά.

*Στην τέταρτη διαδρομή του δεύτερου προκριματικού γύρου των 100μ. ύπτιο είναι η Κάθλιν Μπέικερ, που έχει τον καλύτερο χρόνο ανάμεσα στις οκτώ αθλήτριες. Η ιστορία της Μπέικερ είναι φαινομενική, αλλά χρειάζεται ολόκληρο κείμενο για να ευσταθήσει. Στον τελικό θα είναι πάλι στην τέταρτη διαδρομή, αφού έκανε το καταπληκτικό 58.84, που είναι ατομικό ρεκόρ για εκείνη. Είμαι φαν αυτού του σπουδαίου παιδιού.

*Εν τω μεταξύ, η Αργεντινή προηγείται 72-50 της Νιγηρίας μετά τη λήξη του τρίτου δεκάλεπτου. Να ξέρετε, εδώ δε θα διαβάσετε το τελικό σκορ.

*Επιτέλους, 4Χ100μ. ελεύθερο. Να δούμε και λίγο Φελπς, πριν τις πεταλούδες και τις μεικτές.

*Να πω την αλήθεια, μια και όλοι μισούν τους Ρώσους, τους προτιμώ να νικήσουν. Αλλά θα ήθελα να δω live και το 19ο χρυσό του Φελπς, που θα είναι δεύτερος. Εννοείται ότι με τα ακουστικά του και το μπουρνούζι του είναι ο πιο κουλ τύπος στην πισίνα.

*Κάνει καταπληκτικό γύρισμα ο Φελπς και δίνει πρώτος, αφού δημιουργεί σχεδόν ένα δευτερόλεπτο απόσταση. Οι Ρώσοι μόλις μπαίνουν στην τριάδα και λίγο πριν την τελευταία αλλαγή ο Μοροζόφ κόβει λίγο την απόσταση. Θα μείνουν εκτός βάθρου, αφού θα τους περάσουν οι Αυστραλοί. Ο Νέιθαν Έιντριαν, βεβαίως, είναι πολύ γρήγορος. Ο Γάλλος, ο Στραβιούς, ακολουθεί. Για τον Φελπς, αυτό είναι το 19ο χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο και 23ο συνολικά. Και έχει μεγάλη ευθύνη για αυτό. Μόλις ξεπερνά τα 18 μετάλλια της Λαρίσα Λατίνινα, σε χρυσά. Το έκανε μπροστά στη μάνα του, τις αδελφές του, τη γυναίκα του και το γιο του. Χαμογελαστός όσο δεν πάει, αντικατοπτρίζει τη βαθιά ουσία ενός πολυπρωταθλητή.

*Τι μύθος... 
Η διαφορά στο σημείο G Η διαφορά στο σημείο G Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 4:57 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.