Το basketaki θα σε ξαναβάλει στο παιχνίδι


Υπάρχει μία πολύ χαρακτηριστική στιγμή στην ενηλικίωση ενός άνδρα, πολύ πριν πιάσει δουλειά ή πάει στρατό. Η στιγμή που θα ακυρώσεις το ραντεβού με τους φίλους στο γήπεδο, για τα μάτια μιας χαριτωμένης δεσποινίδος. Μία στιγμή που εκείνη την ώρα φαίνεται παροδική, μα χρόνια αργότερα καταλαβαίνεις πως δεν υπάρχει επιστροφή. Και είμαι σίγουρος πως αν ο καθένας μας πιέσει τον εαυτό του, σίγουρα θα θυμηθεί, αν όχι την κοπέλα και το μέρος που την πήγε, σίγουρα την καζούρα της επόμενης ημέρας στο σχολείο ή στη γειτονιά. Καζούρα που χάνεται στον χρόνο μαζί με το παιχνίδι, το οποίο έχει εκλείψει σχεδόν εντελώς από την ενήλικη ζωή μας, με εξαίρεση ίσως τα video games. Τέτοιους ανθρώπους, διψασμένους για παιχνίδι, συνάντησα χθες στον τελικό της Master League που διοργανώνει το basketaki.com.

Τι ακριβώς είναι το basketaki το ανέλυσα σε προηγούμενο άρθρο που μπορείτε να το βρείτε εδώ. Παρά ταύτα, ομολογώ πως το είχα γράψει χωρίς να έχω την τύχη να παρευρεθώ σε κάποιο από τα ματς που διοργανώνουν τα παιδιά. Είχα δώσει όμως το λόγο μου πως θα το κάνω με την πρώτη ευκαιρία και καλύτερη από τους τελικούς της πρώτης κατηγορίας, δεν υπήρχε.

Έτσι κατά τις 9, μαζί με τον φίλο μου τον Κώστα, πήρα το δρόμο για το Περιστέρι και το κλειστό «Γεώργιος Στεφανόπουλος» όπου είχε οριστεί το μεγάλο ραντεβού. Οι προσδοκίες μου δεν ήταν και πολύ μεγάλες, δεδομένου ότι δεν ήξερα την απήχηση που έχει στον κόσμο το basketaki. Πέρασα την πόρτα του γηπέδου κατά τις 9:30 και βρέθηκα απέναντι σε μια μεγάλη έκπληξη. Οι δύο ομάδες είχαν αρχίσει να κάνουν την εμφάνισή τους στο γήπεδο μαζί με τις παρέες τους, που γέμισαν την μία εξέδρα του όμορφου γηπέδου! Οι διοργανωτές με υποδέχθηκαν και με οδήγησαν στα αποδυτήρια όπου ετοιμάζονταν οι πρωταγωνιστές και θα έκαναν δηλώσεις για το παιχνίδι που θα ακολουθούσε! Το κλίμα ήταν κάτι παραπάνω από γιορτινό, με τους 20 περίπου παίκτες να κάνουν χαβαλέ και να ετοιμάζονται για την τελευταία παράσταση της σεζόν μπροστά στους φίλους και τους συγγενείς τους. Μετά από λίγα λεπτά, πήραν τη θέση τους στο παρκέ και έπειτα από μία παρουσίαση σε στυλ NBA, ο διαιτητής πήρε τη σπυριάρα μπάλα στα χέρια του για το τζάμπολ. Ο δεύτερος ρέφερι έβαλε τη σφυρίχτρα στο στόμα και το Τζόκερς εναντίνος Limoges ξεκίνησε.

Η φωτογραφία των δύο ομάδων πριν το μεγάλο ματς.
Δεν θα σταθώ πολύ στο τι έγινε τελικά στο παιχνίδι, καθώς αυτό μπορείτε να το βρείτε εύκολα με μια επίσκεψή σας στο site (www.basketaki.com) της διοργάνωσης και μάλιστα με όλες τις λεπτομέρειες (στατιστικά, πόντους αλλά και ρεπορτάζ). Σε αυτό που θέλω να σταθώ ήταν στην όμορφη ατμόσφαιρα, που ζέστανε το παγωμένο κλειστό των Δυτικών Προαστίων. Τα παιδιά έδωσαν και την ψυχή τους μέσα στο παρκέ και φάνηκαν να το απολαμβάνουν με όλη τη σημασία της λέξεως. Ακόμα και όταν ανέβηκαν οι τόνοι λόγω μιας παρεξήγησης, το κλίμα δεν χάλασε, ούτε το παιχνίδι ξέφυγε από τα αθλητικά πλαίσια. Ο κόσμος, από τη μεριά του, έδινε ρυθμό και πρόσφερε απλόχερα γέλιο με τις παρεμβάσεις του, τη γκρίνια προς της διαιτησία, που για να είμαι ειλικρινής ήταν μέτρια, αλλά και τα συνθήματα που ακολουθούσαν μία καλή προσπάθεια. Μέχρι και τύμπανο είχαν οι υποστηρικτές της Limoges, που προσπαθούσαν να εμψυχώσουν την ομάδα τους! Οι δύο πάγκοι φλέγονταν από τις αντιδράσεις για τα λάθος συστήματα και τα σφυρίγματα των διαιτητών, ενώ οι διοργανωτές απολάμβαναν από τη γραμματεία το ματσάκι, ανανεώνοντας τα matrix του σταδίου.

Οι πρωταθλητές Τζόκερς.
Η βραδιά έκλεισε με τους Τζόκερς τροπαιούχους και εμάς να παίζουμε σουτάκια στο παρκέ λίγο πριν φύγουμε ικανοποιημένοι από το θέαμα που παρακολουθήσαμε και μάλιστα χωρίς εισιτήριο. Με βεβαιότητα μπορώ να πω ότι ζήλεψα, τόσο εγώ όσο και ο Κώστας, και σίγουρα θα ψαχτούμε για να πάρουμε κι εμείς θέση στο παρκέ από τη νέα σεζόν. Τώρα, αν θα τα καταφέρουμε να μαζευτούμε είναι αλλουνού παπά ευαγγέλιο, μα το μόνο σίγουρο είναι ότι μάθαμε πως υπάρχει τρόπος να ξαναβάλουμε το μπασκετάκι στη ζωή μας.
Το basketaki θα σε ξαναβάλει στο παιχνίδι Το basketaki θα σε ξαναβάλει στο παιχνίδι Reviewed by Leonidas Boutivas on 2:30 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.