Η σπανιότητα της έλλειψης


Η σεζόν για την Μπαρτσελόνα τελειώνει την Κυριακή, 22 Μαΐου. Αυτό το καλοκαίρι ο Λιονέλ Μέσι θα παίξει στο Κόπα Αμέρικα των ΗΠΑ, για τον «Ιωβηλαίο» του θεσμού και μετά θα ξεκουραστεί κάπως, πριν τον τραβήξουν ξανά για κάποια περιοδεία στην Ασία, ένα αναγκαίο κακό εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ.
Με τον τελικό του Κυπέλλου με την υπέροχη Σεβίλλη, ο Μέσι φτάνει στα 49 παιχνίδια σε πρωτάθλημα, Κύπελλο και Champions League για τη σεζόν 2015-16.

Ο Μέσι είναι ο κορυφαίος ποδοσφαιριστής στον κόσμο εδώ και μία δεκαετία. Μερικές φορές, όταν δεν σπαταλάω το χρόνο μου να βλέπω στο youtube βίντεο που ουσιαστικά δεν προσφέρουν άλλο παρά προσωρινή τέρψη (μερικές φορές, ούτε καν: απλώς αποχαύνωση), βάζω χάι λάιτς του Αργεντινού. Μερικά βίντεο είναι πάρα πολύ ωραία, όπως εκείνο που αναγιγνώσκεται το κείμενο ενός δημοσιογράφου, του Ερνάν Κασιάρι, με τίτλο «Messi es un perro», δηλαδή «ο Μέσι είναι ένας σκύλος». Για να αναλυθεί αυτό το βίντεο, χρειάζεται ένα κείμενο από μόνο του, οπότε κάποια άλλη στιγμή μπορεί να ενδείκνυται περισσότερο από αυτή.

Παρ’ όλα αυτά, παρατίθεται το βίντεο (όποιος το παρακολουθήσει με προσοχή- οι αγγλικοί υπότιτλοι βρίσκονται στις ρυθμίσεις- αποκλείεται να μην το δει ξανά).


Παρακολουθώντας το τελευταίο οπτικό αφιέρωμα που βρήκα μπροστά μου για τον Μέσι, ξαφνικά σκέφτηκα, δίκην ερώτησης: πόσα χρόνια παίζει τόσο καλά αυτός ο τύπος; Τρεις χρονιές με την Μπαρτσελόνα είχε περισσότερα γκολ από συμμετοχές. Τη σεζόν 2005-06 είχε 8 γκολ σε 25 συμμετοχές, πριν τραυματιστεί τον Φεβρουάριο. Τη σεζόν 2006-07 είχε 17 γκολ σε 36 ματς, την επόμενη 16 σε 40, την περίοδο 2008-09 είχε 38 σε 50 ματς, μετά 47 σε 53. Το 2010-11, 53 γκολ σε 55 ματς. Μετά ήρθαν τρεις περίοδοι σε διάστημα τεσσάρων που είχε περισσότερα γκολ από παιχνίδια: 73 σε 60 το 2011-12, 60 σε 50 την περίοδο 2012-13, 58 σε 57 τη σεζόν 2014-15. Το 2013-14 είχε 41 γκολ σε 46 ματς (πηγή Wikipedia). Αν ένας επιθετικός έβαζε 17 γκολ σε 36 ματς στην ομάδα του, νομίζω ότι ο σύλλογος, πριν καν τελειώσει η χρονιά, θα του έκανε τριετή επέκταση συνεργασίας με σχεδόν διπλάσιες απολαβές.

Ωστόσο, η στατιστική, σε ό,τι αφορά τον Μέσι, λέει την αλήθεια μόνο σε ένα σημείο. Κατά τη γνώμη μου, το πιο σοκαριστικό στατιστικό είναι το εξής: στον δεύτερο προημιτελικό του Champions League με την Ατλέτικο Μαδρίτης δεν έκανε τελική προσπάθεια. Η αμέσως προηγούμενη φορά που επίσης δεν είχε τελική σε ματς ήταν στον δεύτερο προημιτελικό του Champions League με την Ατλέτικο Μαδρίτης το 2014! Αυτό μπορεί να είναι κατόρθωμα για την Ατλέτικο, αλλά αν αντιστραφεί είναι απίστευτο: σε όλα τα παιχνίδια που έπαιξε για δύο χρόνια, συμπεριλαμβανομένων προκριματικών Μουντιάλ, Παγκόσμιου Κυπέλλου, Κόπα Αμέρικα, πρωταθλήματος, Κυπέλλου, Σούπερ Καπ Ευρώπης και Champions League, ο Μέσι είχε τελική προσπάθεια. Δε νομίζω ότι έχει υπάρξει άλλος ποδοσφαιριστής στην Ιστορία που έχει χάσει τις ευκαιρίες, σε αριθμό, που έχει χάσει ο Μέσι.
Ο τύπος δεν είναι μόνο ο καλύτερος ποδοσφαιριστής στον κόσμο (και στο τοπ 3 των κορυφαίων όλων των εποχών· αν δεν πάρει τίτλο με την Αργεντινή, δεν μπορεί να πάει παραπάνω, τουλάχιστον για τώρα): παίζει απίστευτα εδώ και μία δεκαετία.

Μέχρι το Αυστραλιανό Όπεν του 2016, ο Ρότζερ Φέντερερ ήταν ο μόνος τενίστας που είχε παίξει σε όλα τα Major του 21ου αιώνα. Ο Φέντερερ έπαιξε 15 διαδοχικά χρόνια συν ένα Γκραν Σλαμ. Έφθασε τα 65 διαδοχικά, αλλά όπως όλα κάποτε τελειώνουν, έτσι και αυτό το απίστευτο σερί έφθασε στο τέλος του. 65 Major συνεχόμενα είναι ένα θαύμα, κάτι που δεν έχει γίνει ξανά: είναι σχεδόν απίστευτο ότι έχει παίξει και στις 4 διοργανώσεις κάθε χρόνο για 16 ολόκληρα χρόνια, δηλαδή από το 2000 έως το 2015, συν μία. Πέραν του συμβολισμού των χρονολογιών, που αντανακλά ακριβώς στον 21ο αιώνα και στο ρόλο που έπαιξε ο ίδιος σε αυτόν,  η διάρκεια είναι τρομακτική.

Για να κατανοήσει κάποιος τι έκανε ο Φέντερερ όλα αυτά τα χρόνια, ο αμέσως προηγούμενος, που του έσπασε το ρεκόρ στο Ρολάν Γκαρός του 2014, ήταν ο Νοτιοαφρικανός Γουέιν Φερέιρα: είχε 57 σερί. Ο Φερέιρα μετράει δύο ημιτελικούς στο Αυστραλιανό Όπεν, από έναν προημιτελικό σε Γουίμπλεντον και US Open και έναν 4ο γύρο στο Ρολάν Γκαρός. Ο Φέντερερ μετράει 17 Major, 27 τελικούς, 39 ημιτελικούς και 47 προημιτελικούς! Αν βγάλει κάποιος από την εξίσωση το Γουίμπλεντον του 2001, όταν απέκλεισε στον προημιτελικό στα πέντε σετ τον Πιτ Σάμπρας σε έναν από τα πιο ξεκάθαρα παιχνίδια διαδοχής που έχουν γίνει ποτέ στην αθλητική ιστορία και το Γουίμπλεντον που κατέκτησε το 2003, ο Φέντερερ έχει φθάσει σε 45 προημιτελικούς Γκραν Σλαμ από τον Ιανουάριο του 2004 έως τον Ιανουάριο του 2016, όταν συνολικά έχουν γίνει 49! Δεν κατάφερε να βρεθεί σε προημιτελικό στο Ρολάν Γκαρός του 2004 και στο Γουίμπλεντον του 2013 και η απόσταση από το ένα τουρνουά στο άλλο ήταν 36! Πήγε σε 36 σερί προημιτελικούς και μέχρι την ήττα του τον Ιούνιο του 2010 από τον Ρόμπιν Σόντερλινγκ στον προημιτελικό του Ρολάν Γκαρός, έφθανε πάντα μέχρι τον ημιτελικό:  24 διαδοχικές φορές.

Πρόκειται για ένα φανταστικό σερί, ένα από τα πιο απίστευτα στην αθλητική ιστορία.


Ξέρετε, είμαι θαυμαστής του Φέντερερ. Όχι σε φάση γκρούπι, παρ’ όλα αυτά, θαυμαστής. Και μπορώ να επιβεβαιώσω τη διακλάδωση: το ματς με το οποίο ξεκίνησαν όλα, ήταν ο χαμένος ημιτελικός του Ρολάν Γκαρός το 2005. Έπειτα ο Φέντερερ νικούσε: οι ήττες στους τελικούς ήταν στην αρχή αποτυχία. Μετά ήρθε ο κρυπτονίτης του Ναδάλ και μετά κάποιοι χαμένοι ημιτελικοί, με αποτέλεσμα να ξεκινάμε τα Major με τη λογική ότι μπορεί και να χάσει στον τελικό, στο τέλος. Έπειτα, ήρθε η ήττα από τον Σόντερλινγκ επίσης στο Ρολάν Γκαρός στον προημιτελικό του 2010 και, καπάκια, η ήττα από τον Μπέρντιχ στον προημιτελικό του Γουίμπλεντον. Τότε ήταν που ξεκινούσαν τα τουρνουά με δεδομένο ότι θα φθάσει στον προημιτελικό και ότι, αν είναι καλά, μπορεί να κατακτήσει κάποιο τρόπαιο ακόμα. Μετά, το 2013, έχασε από τον Σεργκέι Στακόφσκι στο δεύτερο γύρο του Γουίμπλεντον και στο Αυστραλιανό Όπεν του 2015 στον τρίτο γύρο από τον Αντρέα Σέπι. Στο διάστημα αυτό χτίστηκε μία όμορφη σχέση κατανόησης, η οποία βασιζόταν στη φιλοδοξία να φθάνει στους προημιτελικούς του κάθε τουρνουά. Ωστόσο, άρχισε να πηγαίνει ξανά σε ημιτελικούς και τελικούς. Αλλά, με το χρόνο να περνάει, αυτή η ανάταση ήταν ένα δώρο. Ένα απίθανο έξτρα, που μέχρι τον Ιανουάριο του 2015 δεν περιμέναμε να συμβαίνει.

Και τώρα, για πρώτη φορά, δεν παίζει.Την τελευταία φορά που δεν έπαιξε σε Major, ήταν τον Αύγουστο του 1999 στο US Open, όταν αποκλείστηκε στο δεύτερο προκριματικό γύρο από το συμπατριώτη του Ίβο Χόιμπεργκερ. Από την επιθυμία για την κατάκτηση φθάνουμε στην επιθυμία για την παρουσία. Είναι ένα ταξίδι τόσο μακρύ, όμως, που σε κερδίζει η αρμονία του.

Το Ρολάν Γκαρός ξεκίνησε και είναι σημαντικό: ο Νόβακ Τζόκοβιτς μπορεί να κάνει το career slam, δηλαδή να έχει πάρει και τα 4 Major και το Γκραν Σλαμ μαζί, να τα έχει πάρει συνεχόμενα. Ο Ράφα Ναδάλ μπορεί να φθάσει στον 15ο τίτλο του, μόλις δύο από τον Φέντερερ. Θα το κοιτάζω, όμως, με το ένα μάτι. Δεν θα επιδιώξω να δω παιχνίδια, εκτός αν βαριέμαι πολύ. Ο Ρότζερ Φέντερερ έκανε να μοιάζει σημαντικό ένα σπορ το οποίο δεν είναι και τόσο όμορφο, αν και είναι απίστευτο υπό την έννοια του αθλητή και της... εικονικής ξιφομαχίας, η οποία στο χώμα του Παρισιού αποκτά μία υπέροχη υπόσταση. Όμως δεν θα το δω. Για μία φορά, σε ό,τι αφορά την άδολη αγάπη για τα σπορ, το έχω αποφασίσει: ένας άνθρωπος που ασχολείται με ένα παιχνίδι είναι πιο σημαντικός από το ίδιο το παιχνίδι. 
Η σπανιότητα της έλλειψης Η σπανιότητα της έλλειψης Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 8:55 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.