Η κατάρα του συνδρομητικού


Τα όσα έγιναν στο χθεσινό ματς για το Κύπελλο Ελλάδος μεταξύ ΠΑΟΚ και Ολυμπιακού, τα έχετε διαβάσει, τα κρίνατε και υποθέτω πως θα τα ξεχάσετε μέσα στις επόμενες μέρες, όπως γίνεται συνήθως. Γι’ αυτό και δεν θα επεκταθώ, απλώς θα αναφέρω ότι το ματς έπρεπε να σταματήσει όταν έπεσε το ποτήρι με το νερό στην πλάτη του Μάρκο Σίλβα. Αυτή είναι η άποψή μου και όποιος θέλει, μπορούμε να την συζητήσουμε. Τα όσα ακολούθησαν, είναι απόρροια αυτού του λάθους που έκανε ο διαιτητής της αναμέτρησης κ. Παππάς. Και γι’ αυτό πρέπει να κριθεί και να τιμωρηθεί, γιατί ο νόμος είναι ρητός και δεν εφαρμόστηκε. Απλά και εύκολα. Σε αυτό όμως που θα ήθελα να σταθώ, είναι το mind game που κάνει το συνδρομητικό. Στο σπίτι δεν έχω και συχνά πυκνά βρίσκονται κάποιοι φίλοι να με ανεχτούν για να δούμε το ματς.

Έτσι στηθήκαμε χθες μπροστά από την Full HD τηλεόραση του Κώστα με καφεδάκι και διάθεση χαλαρή παρά τη δύσκολη μέρα. Είδαμε τα όσα είδαμε έως τη διακοπή και ορισμένα από τα επεισόδια και τότε κάνει το λάθος και αλλάζει το κανάλι. Για κακή μας τύχη είχε Premier League και μία από τις πιο περίεργες αγωνιστικές των τελευταίων μηνών με την Τότεναμ να χάνει από την Γουέστ Χαμ, την Άρσεναλ να χάνει από την Σουόνσι στην έδρα της και την Λίβερπουλ να ξεφτιλίζει την Μάντσεστερ Σίτι. Τι το ήθελες ρε αγόρι μου; Θλίψη και απογοήτευση, με το θέαμα που βλέπουμε εμείς σε σχέση με αυτό που βλέπουν στο νησί. Και θα μου πείτε, τώρα το κατάλαβες; Όχι φυσικά, δεν είμαι ηλίθιος, δεν συγκρίνεται το ποδόσφαιρο στις δύο χώρες. Αλλά πόσο μάλλον όταν στη μία βλέπεις πόλεμο και στην άλλη μπάλα αξιώσεων. Όταν στη μία βλέπεις τραμπούκους με καδρόνια αλλά και με κοστούμια, ενώ από την άλλη βλέπεις την αλλαγή συναισθημάτων και γκολ βγαλμένα από fast forward ελληνικού ματς.


Και τότε είναι που ευχαριστώ το Θεό που δεν έχω συνδρομητική και σκέφτομαι ξανά και ξανά πόσο σωστή επιλογή έκανα που δεν αγόρασα εκείνο το διαρκείας το καλοκαίρι, παρά το γεγονός ότι η τιμή του ήταν κάτι παραπάνω από προκλητική. Μου αρέσει το γήπεδο αλλά δεν μπορώ να διαχειριστώ αυτή την εικόνα, όσο καλή και αν φαντάζει η ομάδα που υποστηρίζω, όσο εύκολα και αν παίρνει το πρωτάθλημα. Προτιμώ να βλέπω με φιλαράκια κανένα από τα ματς και στη μέση να συζητάμε τίποτε άλλο, όταν το θέαμα δεν είναι ικανό να μας κρατήσει κολλημένους ούτε στην τηλεόραση. Να μην νιώθω ότι υποστηρίζω ένα άρρωστο σύστημα που έχει προαποφασίσει ότι αν στραβώσει το ματς θα το διακόψει ο κόσμος, που αναγκάζει διαιτητές να αλλάζουν τους νόμους όπως τους εξυπηρετούν, που οι παίκτες μοιάζουν με άμαχο πληθυσμό σε πόλεμο όταν τρέχει να σωθεί από βομβαρδισμό και τους παράγοντες να επιδίδονται σε τραμπουκισμούς, δήθεν για να σώσουν το ελληνικό ποδόσφαιρο. Δεν το θέλω αυτό το θέαμα ούτε μέσα στο σαλόνι μου που είμαι φαινομενικά ασφαλής, αλλά δεν θέλω και το άλλο, το όμορφο, να μου θυμίζει πόσο τριτοκοσμικοί είμαστε.

@ Δεν ξέρω ποιος ανάγκασε τον Παππά να κάνει όλα αυτά που έκανε χθες ή αν ήταν δική του απόφαση να μην ακολουθήσει το δρόμο που ακολούθησε στη Λεωφόρο, μα είμαι σίγουρος πως όσα έγιναν στην Τούμπα, θα γίνονταν ακόμα και αν το διέκοπτε οριστικά στο πρώτο καπνογόνο.

@ Μη γελιόμαστε, ο Καπίνο έκανε κακή έξοδο και σίγουρα ήταν πέναλτι, αν δεν έχει προηγηθεί χέρι του Μακ. Αλλά αυτά τα κρίνει ο διαιτητής και ο βοηθός του, όχι εγώ, δεν είναι δουλειά μου.

@ Και τώρα που το θυμήθηκα το ατομάκι αυτό, δεν πρέπει να ξαναπαίξει μπάλα πριν από τη νέα σεζόν. Δεν μπορείς να φτύνεις το διαιτητή και να προκαλείς έτσι την εξέδρα, δήθεν αναγκάζοντάς τον να σου δώσει το χέρι. Έλεος…


@ Όσον αφορά στις δηλώσεις του Ιβάν Σαββίδη, εύχομαι να είναι λάθος μετάφραση του διερμηνέα…
Η κατάρα του συνδρομητικού Η κατάρα του συνδρομητικού Reviewed by Leonidas Boutivas on 6:30 PM Rating: 5
Powered by Blogger.