Η αβάσταχτη ελαφρότητα του πολιτικολογείν


Κάθε φορά που έρχεται τριήμερο θυμάμαι την φράση του Ουμπέρτο Έκο, που ανέφερε ότι «τον Αύγουστο δεν υπάρχουν ειδήσεις» και αναρωτιέμαι πώς θα την είχε διατυπώσει ο μεγάλος στοχαστής αν ζούσε στην χώρα μας. Με όποιον τρόπο και να την είχε διατυπώσει, κάπου θα είχε βάλει μέσα την καθαρά Δευτέρα ή την 25η Μαρτίου στα σίγουρα, ή τέλος πάντων εγώ στη θέση του θα το έκανα. Άλλωστε είναι κοινώς αποδεκτό ότι κατά τη διάρκεια των τριημέρων γίνεται μια παύση από την καθημερινότητα, εκτός και αν συμβεί κάτι πολύ τραγικό που διαλύει την γαλήνη σου με βία. Δεδομένου όμως ότι η τραγικότητα είναι καθημερινότητα πλέον στη χώρα μας, το τριήμερο που μας πέρασε δεν βρέθηκε κάποια είδηση να διασαλεύσει την ηρεμία μου. Έτσι βρέθηκα το πρωί προ εκπλήξεως όταν άνοιξα το ραδιόφωνό μου στη δουλειά και άκουσα για τη δήλωση Μάρδα και τους εξαθλιωμένους πρόσφυγες επενδυτές…

Στην αρχή δεν σας κρύβω ότι σοκαρίστηκα με την κυνικότητα με την οποία αντιμετωπίζει το θέμα ο υφυπουργός εξωτερικών, που ανέφερε ότι είναι έτοιμος να ψάξει ένα πλούσιο υποσύνολο μεταξύ των προσφύγων και οι οποίοι θα μπορούσαν να επενδύσουν στη χώρα μας. Μετά την πρώτη κρυάδα έκλεισα το ραδιόφωνο και προσπάθησα να αφοσιωθώ στα όσα άκουσα κάνοντας παράλληλα τη δουλειά μου. Δεν πέρασαν δεκαπέντε λεπτά και θυμήθηκα τα προηγούμενα ολισθήματα των λαμπρών μας πολιτικών ανδρών που είχαν να κάνουν με τη FYROM, την Ειδομένη, το προσφυγικό, την διαπραγμάτευση κτλ κτλ. Και τότε ήταν που βγήκα από τα ρούχα μου…

Το να έχει κάποιος μία άποψη σίγουρα δεν αποτελεί έγκλημα και ευτυχώς, γιατί τότε θα μιλούσαμε για άλλου είδους καθεστώτα. Όπως δεν αποτελεί έγκλημα και η αντίθετη άποψη ή η κριτική πάνω σε μία διατύπωση που στερείται λογικής. Όταν όμως οι διατυπώσεις αυτές γίνονται ολοένα και περισσότερες και στοιχίζουν τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και στην καθημερινότητα των πολιτών, τότε υπάρχει πρόβλημα και μάλιστα μεγάλο. Τότε αντιλαμβάνεται κανείς πως ζει σε μία χώρα που οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν με απίστευτη χαλαρότητα ζητήματα που είναι παραπάνω από σοβαρά και χάνει την όποια εμπιστοσύνη του έχει απομείνει στο πολιτικό σύστημα και στην πολιτική γενικότερα. Και τότε επιστρέφει το δαιμόνιο των απολυταρχικών καθεστώτων που ακούς από τους γύρω σου να τα επαναφέρουν σαν κάποια λύση.


Η φράση «ένας Παπαδόπουλος μας χρειάζεται» έχει γίνει κλισέ μεταξύ ανθρώπων που κάθε άλλο παρά νοσταλγοί της Χούντας είναι, το «φαινόμενο» Χρυσή Αυγή καραδοκεί για να συγκεντρώσει την λαϊκή αγανάκτηση, ενώ νέο σχήμα τύπου «Σύριζα της δεξιάς» κάνει τα πρώτα του δειλά βήματα με πολιτικούς αλήστου μνήμης σαν τον κ. Καρατζαφέρη. Όλα αυτά είναι προϊόντα της χαλαρότητας με την οποία αντιμετωπίζει η κυβέρνηση τα θέματα και της μπουρδολογίας ορισμένων κατ’ ανάγκην πολιτικών και όχι του συστήματος, ή τουλάχιστον όχι εξ ολοκλήρου, που «θέλει να ρίξει την αριστερή κυβέρνηση».

Δεν μπορεί κάθε φορά που κάποιος πολιτικός του κυβερνώντος κόμματος ξεφεύγει από τη λογική να ευθύνεται η αντιπολίτευση ή τα κανάλια της διαπλοκής που απομόνωσαν μία του δήλωση για να τον εκθέσουν. Γιατί όταν γυρίζεις και ακούς όλη τη συνέντευξη, όπως έκανα εγώ το μεσημέρι, έμαθα ότι την εισήγηση αυτή την βρήκε ο κ. Μάρδας στο Google. Όπως θα έκανε δηλαδή μία κομμώτρια ή ένας οικοδόμος που θα προσπαθούσε να αποδείξει στον απέναντι σκεπτόμενο με τον οποίο τσακώνονταν σε κάποιο καφενείο, ότι οι πρόσφυγες έχουν λεφτά και μάλιστα πολλά, όπως είπε και ο μεγάλος αοιδός των γαρυφάλλων και των υπερεκτιμημένων μπουκαλιών Johnnie Walker, Νότης Σφακιανάκης. Μάλλον χάρη του έκαναν του κ. Μάρδα που απομόνωσαν τη δήλωση, γιατί η συνέντευξή του ολόκληρη δείχνει τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει την πολιτική και αυτός και οι υπόλοιποι της συνομοταξίας του, που αποτελούν βούτυρο στο ψωμί κάθε σκεπτόμενου δεκαεξάχρονου, για να τον ξεφτιλίσουν στο twitter και να πάρουν το hype της καλής ατάκας.


Και όταν αντιμετωπίζεις την πολιτική και τον πολίτη με τέτοια αβάσταχτη χαλαρότητα και αυτός χαλαρά θα σου γυρίσει την πλάτη και θα στραφεί σε εφιαλτικές λύσεις ή στον πρώτο τυχόντα που θα του τάξει περισσότερα από τον Σύριζα στις επόμενες εκλογές. Και η χώρα θα ολισθαίνει ακόμα περισσότερο στην κρίση και τα προβλήματα θα γίνουν ακόμα μεγαλύτερα και ο παραλογισμός θα γίνει καθημερινότητα, την οποία δεν θα μπορούμε να αντιμετωπίσουμε πλέον, ακόμα και αν αποφασίσει κάποιος πολιτικός να το κάνει με μεγάλη σοβαρότητα. 
Η αβάσταχτη ελαφρότητα του πολιτικολογείν Η αβάσταχτη ελαφρότητα του πολιτικολογείν Reviewed by Leonidas Boutivas on 9:00 PM Rating: 5
Powered by Blogger.