Η 6άκις καυτή πατάτα του Τζορτζ Μίλερ


Έξι φορές στράφηκε η κάμερα πάνω σου. Έξι ευχαριστήριους λόγους άκουσες. Έξι φορές. Τ’ όνομά σου αντήχησε στην αίθουσα με τις πιο αναγνωρισμένες ψυχές στον Γαλαξία. Έξι φορές τ’ όνομά σου. Ελάχιστα λιγότερες από αυτό του θείου Όσκαρ. Και όμως, δεν είσαι χαρούμενος. Δεν είσαι ευτυχισμένος. Τζορτζ Μίλερ, θα μείνεις στην ιστορία ως ο σκηνοθέτης ο οποίος έκανε τη μεγαλύτερη «πατάτα» στην ιστορία του Κινηματογράφου. Και θα σου πω γιατί...

Ο Μαξ Ροκατάνσκι είναι παιδί του Τζορτζ Μίλερ. Ο θρυλικός Μαντ Μαξ, ο σιωπηλός πλην όμως άψογα εκφραστικός, σε έναν δυστοπικό κόσμο που δεν χωρά υποκριτικές ερμηνείες και σαιξπιρικά τσιτάτα. Ο Μελ Γκίμπσον, πιτσιρικάς τότε, δεν ήταν ακριβώς το είδωλο του macho άντρα. Η χαριτωμενιά του, επισκίαζε στα μάτια των κορασίδων τη σκληρότητα του ρόλου του. Αυτό δεν τον έκανε καθολου αντιπαθή στα μάτια των ανδρών fans. Κάθε άλλο. Ο Μαξ Ροκατάνσκι πάλευε για την επιβίωσή του, αφού είχε καθαρίσει μία και καλή με την υπόθεση εκδίκησης, όταν βασάνισαν και σκότωσαν τη γυναίκα και το παιδί του.

Τα χρόνια πέρασαν. Ο Μαξ μεγάλωσε, περιπλανήθηκε, ατύχησε γιατί δεν ήταν και ο Στίβεν Σιγκάλ ο οποίος δέρνεται με 200 μαντράχαλους ταυτόχρονα και βγαίνει χωρίς γρατζουνιά, έμπλεξε και εν τέλει επιβίωσε. Ειδικά στο Thunderdome, ο Μαντ Μελ Μαξ βρέθηκε στο κέντρο του προβολέα, προσπαθώντας να προβάλει ένα νέο στερεότυπο. Γόης, σκληρός, περισσότερο macho λιγότερο Μαντ απ’ ότι στα δύο prequels. Κανείς δεν έδωσε μεγάλη σημασία. Εξάλλου, οι action movies έπρεπε να κινηθούν πάνω σε αυτές τις ράγες για να προσελκύσουν τα χρήματα των ανδρών που καίγονταν για λίγο αδρεναλίνη, τεστοστερόνη και ένα role model.

Σημείωση: Σε καμία από τις παραπάνω ταινίες, ο Μελ Γκίμπσον δεν καμώθηκε πως πάει για να «σβήσει» τον Σερ Κένεθ Άμλετ Μπράνα. Πόσο υποκριτική να παράγεις (σκέφτηκα με αφέλεια) άλλωστε σε έναν σύμπαν όπου οι συμπρωταγωνιστές σου θυμίζουν ξεπουπουλιασμένα πανκιά μετά από τρίωρο pit fight σε συναυλία των Slayer...

30 χρόνια, εκατοντάδες λίτρα αλκόολ και ψυχοθεραπείες για τον Μελ Γκίμπσον, μετά, ο Τζορτζ Μίλερ αποφασίζει να επαναφέρει στην επιφάνεια τον Μαξ Ροκατάνσκι. Το hype είναι μεγάλο. Τα geeks έχουν αφηνιάσει, οι νοσταλγοί του παρελθόντος είναι έτοιμοι να βάλουν τις δερμάτινες ζώνες τους, να βάλουν 14 κιλά τζελ για να σταθεί η φαλακρή μοϊκάνα τους και ν’ απολαύσουν το θέαμα.


Ο Τομ Χάρντι έρχεται στην επιφάνεια. Είναι αδυσώπητα καλός Μπέιν στον Σκοτεινό Ιππότη, δίνοντας τα διαπιστευτήριά του σε έναν σκοτεινό χαρακτήρα, είναι ζωγραφιστός σαν τον προκάτοχό του και έχει ένα συγκλονιστικό προσόν: Είναι ηθοποιός. Για την ακρίβεια, ο τσόγλανος από τα Λονδίνα είναι ο καλύτερος ηθοποιός της γενιάς του: Μέσα σε πέντε χρόνια έχει γυρίσει τόσες ταινίες, τόσους διαφορετικούς ρόλους και είναι τόσο απορροφημένος σε κάθε concept, που κάλλιστα θα μπορούσε να πει κανείς πως ο τύπος έχει ψυχολογικές διαταρραχές. Η επιτομή της υποκριτικής. Είπαμε: Βρετανός.

Ο Τζορτζ Μίλερ είχε όμως άλλα πλάνα στο μυαλό του. Τα κοινωνικά μηνύματα. Αφενός και το Μαντ Μαξ franchise είναι μία ωδή στην περιβαλλοντική καταστροφή και την πραγματική φύση του ανθρώπου πάνω στον πλανήτη Γη, αφετέρου όμως, αυτό το μήνυμα πλέον δεν φτουράει. Ο Αυστραλός σκηνοθέτης έπρεπε να κάνει ντόρο. Εκεί έρχεται η Σαρλίζ Θερόν και μία σειρά από πανέμορφες, διαφορετικά η καθεμία, γυναίκες. Η ισότητα μεταξύ γυναικών και ανδρών είναι πολύ πιο δυνατό και συμπαθές εμπορικό τυρί.

Τέικ ε λουκ. Για να καταλάβεις:

Εντ χίερ:

Εντ χίερ:

Hook, line and sinker, είπε ο Σάιμπον Γκρούμπερ. Το ψάρι τσίμπησε. Μόνο που, αγαπημένε Τζορτζ Μίλερ, το ψάρι που κυνηγούσες ήταν μεγαλύτερο από αυτό που τελικά έπιασες. Το hype και η εμπορικότητα του έργου δεν είναι ικανά για να δώσουν βραβεία. Για να γραφτείς στην ιστορία.

Όσκαρ Κοστουμιών. Όσκαρ Καλλιτεχνικής Διεύθυνσης. Όσκαρ Μακιγιάζ και Κομμώσεων. Όσκαρ Μοντάζ. Όσκαρ Μοντάζ Ήχου. Όσκαρ Μιξάζ Ήχου. Όλα αυτά τα αγαλματίδια συνθέτουν τον μαεστρικό συντονισμό ενός αφάνταστα θελκτικού θεάματος. Κάτι όμως έλειπε...

Α ναι. Η υποκριτική. Λεπτομέρειες...


Ο Τζορτζ Μίλερ ήταν ο σκηνοθέτης της μεγαλύτερης πιθανής έκπληξης στην ιστορία του Αμερικανικού Κινηματογράφου. Ήταν έτοιμος να πετάξει από το παράθυρο όλα τα φαβορί, να διαλύσει το στερεότυπο που θέλει την υψηλή κουλτούρα να κερδίζει τα βραβεία και να καταστήσει σαφές πως μία ταινία δράσης με μπαμ και μπουμ και κουμπουριές και ανάποδες κωλοτούμπες θα μπορούσε να πάρει μία θέση στο Πάνθεον του σελιλόιντ.

Όμως απέτυχε. Και το έκανε με πάταγο, ικανό να εξαλείψει από τις μνήμες των fans τον Μαντ Μαξ Ροκατάνσκι, ο οποίος ντύθηκε ακριβός κομπάρσος στην ίδια του τη σκηνή. Ποιος σκηνοθέτης και δημιουργός θα είχε τον Τομ Χάρντι στα χέρια του και θα τον παραμελούσε μόνο και μόνο για ν’ αναδείξει την υποκριτικά αδύναμη στην καλύτερή της ερμηνεία, μετά το Monster, Σαρλίζ Θερόν, για χάρη ενός κοινωνικού μηνύματος;

Ένας διαφορετικός Μαξ Ροκατάνσκι, ένας άρτιος ρόλος για τον Τομ Χάρντι, θ’ ανάγκαζε τους κριτικούς να σκεφτούν περισσότερο σοβαρά την υποψηφιότητα του Mad Max: Fury Road για το Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Ίσως να έδινε τη δυνατότητα στον Χάρντι να διεκδικήσει το απίθανο: Όσκαρ Καλύτερου Α’ Ανδρικού Ρόλου για το Mad Max, Όσκαρ Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου για το Revenant, στο οποίο ήταν και πάλι καταπληκτικός. Ένα τέλειο σιχαμένο κάθαρμα.

Και εδώ τίθονται τα μεγάλα ερωτήματα. Ίσως τα μεγαλύτερα στην Ιστορία της Τέχνης. Αξίζει να παράγεις τέχνη για την Τέχνη περισσότερο από το να παράγεις Τέχνη για τον Άνθρωπο; Αξίζει να παράγεις τέχνη για τον Άνθρωπο περισσότερο από το να παράγεις τέχνη για την Τέχνη; Υπάρχει ισορροπία σε αυτή τη διελκυστίνδα φτιαγμένη από μεταξένια λαμπερή κλωστή; Πρέπει να είσαι αναγκασμένος να πεις κάτι όταν δημιουργείς; Η έκφραση είναι ανάγκη να συμπορεύεται με τα κοινωνικά νοήματα και το χειρότερο, με την εμπορικότητα, μόνο και μόνο για ν’ ακουστεί;

Τζορτζ Μίλερ, δεν ξέρω αν το έκανες άθελά σου. Κατάφερες όμως με την απαστράπτουσα «πατάτα» σου, ν’ αναδείξεις ερωτήματα τα οποία σπουδαιότεροι καλλιτέχνες από σένα, προσπάθησαν και δεν μπόρεσαν ν’ αναδείξουν.

Στο ρόλο του properman

ο Σπύρος Δαρσινός
Η 6άκις καυτή πατάτα του Τζορτζ Μίλερ Η 6άκις καυτή πατάτα του Τζορτζ Μίλερ Reviewed by Proper Man on 7:30 PM Rating: 5
Powered by Blogger.