Το φάντασμα της Όπερας


Όταν παίζαμε στο πάρκο ποδόσφαιρο, ήμαστε δίδυμο μαζί με ένα φίλο. Μαζευόμαστε περίπου 50 παιδιά από τις 3 το μεσημέρι, το σχολείο είχε τελειώσει και ο χώρος του πάρκου ήταν κατάλληλος για να παίζουμε μονά, δηλαδή δύο εναντίον δύο με έναν τέρμα ή διπλά δύο εναντίον δύο. Και μετά καθόμαστε στο παγκάκι και λέγαμε ότι είμαστε οι δύο Γιόχαν, ο Κρόιφ και ο Νέεσκες.
Τότε είχα ελάχιστη ιδέα ποιος ήταν ο Γιόχαν Κρόιφ. Το πολύ πολύ να τον είχα δει να παίζει σε σλόου μόσιον, σε ένα από τα αφιερώματα της τηλεόρασης στα Μουντιάλ. Αλλά είχα διαβάσει για αυτόν. Ήταν πλάσμα της φαντασίας μου, ένα αερικό. Φυσικά η πραγματικότητα, όταν διεισδύεις σε εκείνη, είναι επώδυνη.

Ο Γιόχαν Κρόιφ, ωστόσο, μπορεί να μην ήταν αυτό το πνεύμα της φαντασίας μου, αλλά ήταν πιο μεγάλος από αυτή. Πολύ σπάνια κατηγορία. Αν δεν υπήρχε, δεν θα υπήρχε ολλανδικό ποδόσφαιρο. Αν δεν υπήρχε, δεν θα υπήρχε ο Ντένις Μπέργκαμπ, που ήταν ένας Γιόχαν Κρόιφ του Αρκά, αλλά παρ’ όλα αυτά οι γκραβούρες του στο γήπεδο σου αφήνουν ακόμα την αίσθηση της μπάλας που βγάζει φτερά και πετάει. Αν ο Γιόχαν Κρόιφ δεν υπήρχε, ενδεχομένως να μην υπήρχε εκείνο το όραμα που οδήγησε την Μπαρτσελόνα σε αυτό το μαγευτικό μονοπάτι, που την έχει ήδη καταστήσει στην πιο σπουδαία ποδοσφαιρική ομάδα στην ιστορία. Ο Γιόχαν Κρόιφ ήρθε για να κάνει τον Άγιαξ ένα εμβληματικό σωματείο και μία σχολή και για να γίνει ο πυρήνας του οράματος του Ρίνους Μίχελς. Ήρθε, που λέει ο λόγος, για να ενσωματώσει ένα σνομπ γονίδιο στα ολλανδικά πρόσωπα. Αθλητισμός υπήρχε και πριν τον Γιόχαν Κρόιφ στην Ολλανδία, όταν η Φάνι Μπλάνκερς Κουν πήρε τέσσερα χρυσά μετάλλια στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου το 1948. Αλλά βλέπεις τον Πίτερ φαν ντερ Χούγκεμπαντ να νικάει τον Ίαν Θορπ στα 200μ. ελεύθερο στους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ και να υιοθετεί το χαμόγελο του τζόκερ; Κρόιφ. Βλέπεις τον Μπλανζέ να παίζει χρόνο με τον Φαν ντε Γκορ κόντρα στην Ιταλία; Κρόιφ. Βλέπεις την Ίφκε φαν Μπέλκουμ να σηκώνει το πελώριο κορμί της και να εκτελεί άψογο πεντάμετρο; Κρόιφ. Βλέπεις ακόμα και τον στραβοκάνη, τον Άριεν Ρόμπεν, να χάνει το τετ α τετ απέναντι στον Κασίγιας; Κρόιφ.


Ο Γιόχαν Κρόιφ που κάπνιζε και τον σκότωσε, ο παντρεμένος με την ίδια γυναίκα εδώ και 47 χρόνια. Την Ντάνι Κόστερ, που υπήρξε αναμφισβήτητα η μούσα του. Ορίστε μία ωραία ιστορία (που τον Ιανουάριο έγραψε το sombrero): τρεις μέρες πριν το τελευταίο παιχνίδι της ημιτελικής φάσης του Μουντιάλ του 1974 με τους Βραζιλιάνους, οι Ολλανδοί έχουν βγει σε μία ντισκοτέκ. Ο Γκουίντο Φρικ, δημοσιογράφος της γερμανικής «Stuttgarter Nachrichten» υποκρίνεται τον έμπορο ζυμαρικών. Οι Ολλανδοί συνεχίζουν να διασκεδάζουν όταν ο Φρικ, που δεν καταλαβαίνει πώς γίνεται αυτό, με το ματς με τη Βραζιλία να περιμένει, πάει για ύπνο στο ξενοδοχείο του. Μένει στο ίδιο ξενοδοχείο με την αποστολή της εθνικής ομάδας και ενώ κοιμάται, η μουσική τον ξυπνάει. Είναι ένα τραγούδι των Bee Gees. Διαμαρτύρεται για την κατάσταση και οι Ολλανδοί τον καλούν στο πάρτι τους. Η πρόταση περιέχει νυχτερινό μπάνιο στην πισίνα και σαμπάνια. Φυσικά, οι παίκτες δεν είναι μόνοι τους. Ο Φρικ πιάνει κουβέντα με τον Κρόιφ για 45 λεπτά και συζητούν για ζυμαρικά και ποδόσφαιρο. Την επόμενη μέρα δεν στέλνει, μόνο, το ρεπορτάζ στην εφημερίδα του, το στέλνει και στην «Bild». Η οποία, βλέποντας ότι η Δυτική Γερμανία ενδέχεται να αντιμετωπίσει την Ολλανδία στον τελικό, βγαίνει με τίτλο «Ο Κρόιφ, σαμπάνιες, γυμνά κορίτσια και βουτιές». Την επόμενη μέρα, στη χώρα της «τουλίπας» κάποια άνθη μοιάζουν εξαιρετικά μαραμένα. Πολλές σύζυγοι και σύντροφοι των Ολλανδών φεύγουν για τη Γερμανία, αλλά η Ντάνι Κόστερ δεν πάει εκεί. Ο Κρόιφ προσπαθεί να σώσει το γάμο του μέσω του τηλεφώνου. Σύμφωνα με αυτήκοες μάρτυρες, υπόσχεται στη σύζυγό του ότι δεν θα ξαναμείνει σε μία χώρα για πάρα πολύ καιρό. Όταν έρχεται η ώρα του Μουντιάλ του 1978, ο Γιόχαν Κρόιφ υποκρίνεται ότι δεν θέλει να πάει στην Αργεντινή λόγω της δικτατορίας του Βιντέλα, ενώ κάποιοι λένε ότι επειδή είχε αδυναμία στο χρήμα, δεν τα βρήκε στο πριμ με την ολλανδική ομοσπονδία. Εκείνοι που γνωρίζουν, λένε ότι ο αληθινός λόγος είναι η Ντάνι. Την ώρα που γίνεται ο τελικός μεταξύ Αργεντινής και Ολλανδίας, ο Κρόιφ και η Ντάνι περπατούν τους δρόμους του Λονδίνου και κάνουν ψώνια. Οι περισσότεροι Ολλανδοί, στα χρόνια που ακολούθησαν το Μουντιάλ του 1974, χωρίζουν με τις συντρόφους τους. Η Ντάνι Κόστερ, όμως, κόρη του εμπόρου διαμαντιών, Κορ Κόστερ, που ήταν και ο μάνατζερ του Κρόιφ, την Πέμπτη 24 Μαρτίου 2016 είναι χήρα. Ένα μήνα πριν κλείσει τα 69 χρόνια ζωής, ο Γιόχαν έχασε τη μάχη με τον καρκίνο.

Δεν υπήρξε άλλος που να επηρέασε το σύγχρονο ποδόσφαιρο περισσότερο. Ήταν το εξωτικό φρούτο των Κάτω Χωρών. Ήταν ο πρόδρομος όλων των σύγχρονων Ευρωπαίων καλλιτεχνών. Ήταν ο πρώτος Ευρωπαίος ποδοσφαιριστής-σκακιστής, που όμως συνδύαζε την τακτική με την τρομακτική ταχύτητα. Αν κάποιος δει ένα ματς του Άγιαξ, τη σεζόν 1971-72, θα εκπλαγεί από το πόσο μικρές είναι οι διαφορές από το ποδόσφαιρο που παίζεται στις μέρες μας. Υπάρχουν, φυσικά, αλλά είναι μικρότερες από ό,τι στα άλλα σπορ. Ο Γιόχαν Κρόιφ, όμως, δε μένει πια εδώ. Θρηνούν η Ολλανδία, η Μπαρτσελόνα, οι οραματιστές, οι καπνοβιομηχανίες, οι σκακιστές, το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο. Ήταν, στα αλήθεια, ένας τέτοιος ποδοσφαιράνθρωπος, τόσο πλήρης και με τέτοια κατορθώματα στο ενεργητικό του, που δεν είσαι σίγουρος ότι πραγματικά υπήρξε.
Το φάντασμα της Όπερας Το φάντασμα της Όπερας Reviewed by Λευτέρης Ελευθερίου on 4:36 PM Rating: 5
Powered by Blogger.