Γροθιά στο στομάχι με το αριστερό



Είδα τον «Αριστερόχειρα» παρά τις κριτικές που το έθαβαν και δεν φοβάμαι να πω ότι μου άρεσε

«Χοντροκομμένο δράμα», «αμερικανιά από τις λίγες», «γεμάτο συγκινητικά κλισέ»…
Αυτά διάβασα πριν κάτσω να δω τον «Αριστερόχειρα» και δεν σας κρύβω ότι επηρεάστηκα αρνητικά, με αποτέλεσμα στα πρώτα δέκα λεπτά να τσεκάρω περισσότερο την κίνηση στο properman.gr παρά να βλέπω την ταινία, αν και ξεκίνησε δυνατά μέσα στο ρίνγκ. Γρήγορα όμως κέρδισε το ενδιαφέρον μου, καθώς ένα απ’ αυτά τα συγκινητικά κλισέ άλλαξε ολόκληρη τη ροή της. Τα πράγματα έγιναν σύνθετα κι εκεί που ο επιτυχημένος πρωταθλητής φαντάζει ανίκητος, η ζωή του γίνεται μαύρο χάλι, χάνοντας γυναίκα, παιδί και καριέρα.

Θα μου πείτε, και τι συνέχισες να τη βλέπεις, αφού πάντα στο τέλος κερδίζει σχεδόν τα πάντα πίσω; Δεν έχετε άδικο, μα εκεί έρχονται οι ερμηνείες του μεταμορφωμένου σωματικά Τζέικ Τζίλενχαλ και του πολύπειρου Φόρεστ Γουίτακερ να σε κρατήσουν στην ταινία. Ο πρώτος, σαράντα ολόκληρα χρόνια μετά το Ρόκι, καταφέρνει να δημιουργήσει για πρώτη φορά από τότε μία proper πυγμαχική φιγούρα, ενώ ο δεύτερος κάνει τον προπονητή που αναλαμβάνει μετά από μύρια όσα να τον επαναφέρει σε φόρμα και φυσικά στην κορυφή και εννοείται πως τα καταφέρνει.

Σίγουρα δεν συγκρίνεται με ταινία του αναβαθμισμένου και γεμάτου νοήματα ευρωπαϊκού κινηματογράφου, μα διάολε, από πότε μάθαμε να βλέπουμε μόνο κουλτούρα και να ζούμε με αυτή; Κανένας απ’ όσους γράφουν κριτικές δεν έχουν κάτσει μπροστά από την τηλεόραση να δουν μία χαζοταινία για να περάσει η ώρα; Όχι πως «ο Αριστερόχειρας» είναι μία απ’ αυτές, αλλά σίγουρα δεν είναι και η καλύτερη που έχω δει.

Βλέπεται ευχάριστα και υπάρχουν στιγμές που, αν την βλέπεις με την κοπέλα σου, θα γυρίσεις να της δώσεις χαρτομάντιλο, ίσως κι ένα φιλί, για να την ηρεμήσεις. Είναι η επιτομή του «αμερικανικού ονείρου», που όσο και αν το κράζουμε, έχουμε μεγαλώσει με αυτό. Με τον άνθρωπο που χάνει τα πάντα και επιστρέφει στην κανονικότητα μετά από σκληρή δουλειά. Και αν δεν γίνεται στη χώρα μας, δεν πάει να πει ότι δεν μπορεί να συμβεί πουθενά.
Για το τέλος κράτησα ένα σπόιλερ, που δεν καταστρέφει όμως την παρακολούθησή της. Ο Τζίλενχαλ δεν είναι αριστερόχειρας αλλά γίνεται, προκειμένου να πετύχει το στόχο του. Αυτό και μόνο αυτό φτάνει για της αφιερώσετε τις δύο ώρες που διαρκεί. Τα υπόλοιπα επί της οθόνης.
Γροθιά στο στομάχι με το αριστερό Γροθιά στο στομάχι με το αριστερό Reviewed by Leonidas Boutivas on 2:30 PM Rating: 5
Powered by Blogger.