Η νέα κουλτούρα της «επανάστασης»

Η ενασχόλησή μου με το properman.gr με έχει κάνει να παρακολουθώ ολοένα και περισσότερο τα social media. Σε μια τέτοια διαδικτυακή βόλτα, έπεσα πάνω στην Κορίνθια αγρότισσα και τα κάλλη της, τα οποία και ξεδίπλωσε δίπλα στα τρακτέρ που έκλεισαν χθες την Εθνική οδό Αθηνών-Κορίνθου. Φίνα ανάμεσα σε αγροίκους, ήρθε να αποτελέσει το αντίπαλο δέος του Κρητικού αγρότη που γνωρίσαμε πριν λίγο καιρό.

Το facebook έπεσε και η ίδια έτρεξε να λύσει τη σιωπή της (που κράτησε μόλις λίγες ώρες) και όλα αυτά για να ξεχάσει ο κόσμος προς στιγμήν το ασφαλιστικό, το αγροτικό και οτιδήποτε άλλο γεμίζει το κεφάλι του τις τελευταίες μέρες. Αυτή είναι η δική μου άποψη και προς Θεού απέχω από την συνομωσιολογία. Γιατί, όσο και αν φαντάζει τέτοια, έχω να σας πω ότι δεν είναι, αλλά πρόκειται για κάτι χειρότερο και ίσως πιο επικίνδυνο.

Αυτό που παρατηρώ τον τελευταίο καιρό από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, είναι η προσπάθειά τους να βρουν ένα πρόσωπο που να ξεχωρίζει με ωραίο ή όχι τρόπο και να επικεντρωθούν σε αυτό, αφήνοντας στην άκρη την ουσία. Και απ’ ό,τι φαίνεται, το κάνουν μόνα τους, αυτόματα, χωρίς να τους το ζητήσει κάποιος. Το έχουν πάντα στο νου τους οι άνθρωποι που δουλεύουν σε αυτά και τα αντανακλαστικά τους είναι ακαριαία. Στην περίπτωση του Κρητικού, οι κάμερες στράφηκαν πάνω του, όπως και όλα τα παραδοσιακά ή όχι ΜΜΕ, με αποτέλεσμα να μην θυμάται κανένας και ακόμα περισσότερο καμία, τα επεισόδια, την πορεία στο Σύνταγμα και φυσικά τα αιτήματα των αγροτών. Οι άνδρες ζήλεψαν, οι γυναίκες πόθησαν και η ουσία πήγε περίπατο.

Δύο μήνες αργότερα και ενώ η διαμαρτυρία στην οποία συμμετείχε ο Κρητικός δεν είχε φυσικά αποτέλεσμα, τα μπλόκα στήθηκαν στις Εθνικές οδούς και μαζί τους η κυρία από την Κόρινθο, απέναντι στις κάμερες που την φωτογράφιζαν με την πρώτη ευκαιρία. Εδώ βέβαια η περίπτωση ήταν κάπως διαφορετική - και πιο βολική θα μπορούσε κανείς να πει - για τα μέσα. Το νέο αντικείμενο του πόθου που ξεπετάχτηκε μέσα από την αντίδραση, έχει σπουδές, παρελθόν και μέλλον στην TV και δεν άφησε την ευκαιρία να πάει χαμένη. Σε αντίθεση με τον Κρητικό, που του πήρε λίγες μέρες να πεισθεί να φωτογραφηθεί και να βγει να πει τα πρώτα λόγια (;) στην τηλεόραση.


Από την πρώτη κιόλας στιγμή τα site βρήκαν φωτογραφίες της περί ου ο λόγος με πιο λαμπερή περιβολή απ’ αυτή των μπλόκων (μέχρι και φωτό με γούνα βρήκα), μίλησαν για τα πτυχία της, την καριέρα της, τη σχέση της με τους αγρότες… Και μέσα σε όλα αυτά ανέφεραν φευγαλαία: «Η ξανθιά αγρότισσα δεν ήταν άλλη από τη στενή συνεργάτιδα του Πέτρου Τατούλη, η οποία από μικρή συμμετέχει στην οικογενειακή επιχείρηση παραγωγής αυγών και γνωρίζει πώς είναι να παλεύεις στον πρωτογενή τομέα». Ω ναι, καλά διαβάσατε, του περιφερειάρχη Πελοποννήσου που εξελέγη το 2014, με ποσοστό που άγγιζε το 60%. Και δεν έχω να της καταλογίσω κάτι γι’ αυτό, αλλά τίποτα, όπως φαίνεται, δεν είναι τυχαίο.

Και παρόλο που δεν έχω να της προσάψω κάτι γενικότερα, προβληματίζομαι στον βρόντο για την κουλτούρα της επανάστασης που αλλάζει αλλά και για τα μέσα που σπεύδουν να την σπρώξουν με την πρώτη ευκαιρία στον γκρεμό και να την φέρουν στα όρια της show biz. Τέλος πια οι ταλαίπωροι που βγαίνουν και κάνουν φασαρίες για τα δικαιώματά τους. Έχει και η αντίδραση, τελικά, δικαίωμα στον καλλωπισμό. Και αναρωτιέμαι, σε κάποια στιγμή στο μέλλον, όταν μία άλλη κοινωνική ομάδα θα βρίσκεται στους δρόμους, θα υπάρχουν άτομα που θα σπεύδουν καλοβαμμένα, βγαλμένα μόλις πριν από δέκα λεπτά από κάποιο κομμωτήριο, να πάρουν τη θέση όσων πραγματικά θέλουν να διαμαρτυρηθούν για κάτι, με στόχο λίγα λεπτά δημοσιότητας; Εγώ λέω πως θα υπάρχουν σίγουρα και το φαινόμενο θα γίνεται ολοένα και πιο συχνό. Το μέλλον θα δείξει αν θα δικαιωθώ. 
Η νέα κουλτούρα της «επανάστασης» Η νέα κουλτούρα της «επανάστασης» Reviewed by Leonidas Boutivas on 7:30 PM Rating: 5
Powered by Blogger.