Ο anti-social τύπος που απεχθάνομαι


Μπλουζάκι «όχι δεν έχω facebook» και πύρινοι λόγοι κατά του μέσου, αλλά κουτσομπολιό με την πρώτη ευκαιρία και κρυφές ματιές από τους λογαριασμούς τρίτων, συνθέτουν μία γραφική φιγούρα που δεν ανέχομαι άλλο

Τα social media, όπως και όλα τα πράγματα στη ζωή, έχουν τα θετικά τους και τα αρνητικά τους. Όσοι διαθέτουμε λογαριασμούς σε αυτά και αν έχουμε τον χρόνο να τα φιλτράρουμε, τα έχουμε αποδεχθεί και ζούμε μαζί τους προκειμένου να απολαμβάνουμε τα θετικά τους.

Φυσικά και δεν παραγνωρίζω ότι είμαι φακελωμένος, ότι έχω τον μεγάλο αδερφό του Όργουελ μέσα στο δωμάτιό μου και τα έχω αποδεχθεί όλα αυτά, μαζί με άλλα τόσα που δεν γνωρίζω γιατί δεν διάβασα τους όρους και τις προϋποθέσεις, όπως υποθέτω όλοι σας. Είναι όμως επιλογή μου και όπως κάθε επιλογή που έχω κάνει, δεν θέλω να γίνεται θέμα σχολιασμού από κανέναν, τουλάχιστον μπροστά μου. Γι’ αυτό στο κείμενο αυτό τα βάζω με τα τυπάκια που κάθονται και με κρίνουν επειδή μοιράζομαι με τους φίλους μου ή με όποιους τέλος πάντων γουστάρω, τις φωτογραφίες μου και χίλια άλλα πράγματα. 

Και δεν καταφέρομαι εναντίον αυτών που συνειδητά δεν διατηρούν λογαριασμούς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τους πραγματικούς αρνητές της παγκοσμιοποίησης, αλλά εναντίον των άλλων, αυτών που έχουν σβήσει το facebook ενώ διατηρούν λογαριασμούς σε όλα τα υπόλοιπα και κράζουν όλους όσοι αρέσκονται στο να κάνουν like και status update. Εναντίον αυτών των περίεργων τύπων που έχουν κάνει την επιλογή τους επαναστατικό λάβαρο και που είναι έτοιμοι να το σηκώσουν στην καφετέρια σαν άλλος Παλαιών Πατρών Γερμανός, κάνοντας την να θυμίζει Κούγκι από την «συζήτηση» που ακολουθεί.


Η κουλτούρα της επιλογής

Μια επιλογή σίγουρα φέρει στοιχεία της κουλτούρας του κάθε ατόμου, μα σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να είναι η ίδια του η κουλτούρα. Οι anti-social αυτό προσπαθούν να προβάλουν με την πρώτη ευκαιρία. Έχεις facebook; Άρα είσαι κουτσομπόλης, χαμηλής υποστάθμης και μόρφωσης. Όχι κύριε, δεν είναι έτσι, έχω να πω εγώ από την πλευρά μου. Μπορείς να είσαι κουτσομπόλης και χωρίς να έχεις λογαριασμό στο πιο δημοφιλές μέσο κοινωνικής δικτύωσης. Και αν δεν με πιστεύεις, ρώτα τη γιαγιά σου να σου πει τι γινόταν στις γειτονιές της Αθήνας του προηγούμενου αιώνα, όταν ο Ζούκερμπεργκ ήταν σκέψη στο μυαλό του πατέρα του.

Και σε καμία περίπτωση δεν είναι όλοι όσοι έχουν facebook χαμηλής υποστάθμης και μόρφωσης. Το μέσο, μάγκα μου, ξεκίνησε για να επικοινωνούν πρώην συμμαθητές των Πανεπιστημίων της Αμερικής. Δεκάδες Πανεπιστημιακοί και σημαντικοί άνθρωποι το χρησιμοποιούν, ενώ αν μιλήσουμε για το ελληνικό κοινό, μόνο το γεγονός ότι - όπως παραδέχονται όλοι - έχει ο καθένας μας από ένα πτυχίο, είναι ικανό να διασφαλίσει σε ένα μεγάλο μέρος την ποιότητα. Σίγουρα υπάρχει πολλή σαβούρα, μα είναι στο χέρι σου να κάνεις τις σωστές επιλογές όσον αφορά στους φίλους σου και να έχεις μία αξιοπρεπή εμπειρία επικοινωνίας.


Κάνουμε και άλλα πράγματα

Μόνιμη επωδός των αρνητών του facebook, είναι πως δεν θέλουν να χάνουν το χρόνο τους μπροστά από την οθόνη χαζεύοντας τι κάνουν οι άλλοι. Συμφωνώ εν μέρει, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως η μοναδική χαρά όσων έχουν είναι να βρίσκονται μπροστά από τη σελίδα με τις μπλε λεπτομέρειες. Αυτό προκύπτει και από τον προβληματισμό των ίδιων των ιδιοκτητών του μέσου, που προσπαθούν με διάφορους τρόπους να σε κρατήσουν μέσα σε αυτό. 

Παιχνίδια, διαγωνισμοί, η είσοδος των βίντεο και η προβολή σελίδων που παράγουν ειδήσεις, είναι μερικά από τα τεχνάσματα που μπορούν να σε οδηγήσουν σε μη λελογισμένη χρήση του, αλλά μάντεψε φίλε μου, είναι και αυτό θέμα επιλογής. Αν θέλεις παίζεις, αν θέλεις βλέπεις βίντεο και αν θέλεις ενημερώνεσαι απ’ αυτό. Δεν κρύβω ότι έχω πέσει κι εγώ στην καλοστημένη αυτή παγίδα, μα εκείνη τη μέρα δεν είχα κάτι καλύτερο να κάνω και αποφάσισα να κάνω χρήση της δωρεάν διασκέδασης. Και για να λέμε την αλήθεια, αν το αντίπαλο δέος στο facebook είναι η ελληνική τηλεόραση με τις επαναλήψεις των μικρομεσαίων και του Κωνσταντίνου και Ελένης, προτιμώ το πρώτο.


Δεν είσαι anti-social αν έχεις twitter

Η παπάτζα του anti-social τελειώνει όταν ο τύπος με παρρησία παραδέχεται ότι «είχα κι εγώ facebook αλλά το έκλεισα και χρησιμοποιώ το twitter» με τους χιλιάδες λόγους να ακολουθούν σε μία ατέρμονη μάζωξη πομπωδών εκφράσεων μίσους για τα like, τα share και τα status updates. Πάμε στο προκείμενο λοιπόν. Αν έχεις λογαριασμό σε ένα μέσο δικτύωσης, δεν είσαι anti-social, αδερφέ. 

Πολλές φορές οι χρήστες ταιριάζουν τους λογαριασμούς τους και μοιράζουν τα πάντα σε όλα τα δίκτυα, με αποτέλεσμα να γίνεσαι κι εσύ κοινωνός της βάφτισης της μικρής Αννούλας ή του αναίτιου εκνευρισμού που προκαλεί στις γυναίκες η περίοδος. Παράλληλα, αν δεν το γνωρίζεις, θα ήθελα να σε ενημερώσω ότι το Twitter στηρίζει με τον τρόπο του την όποια τρομοκρατία, δεδομένου ότι δεν απαγορεύει στους εκφραστές της την χρήση του, ενώ διαδραμάτισε σημαντικό ρόλο στην «Αραβική Άνοιξη» - θα λέγαμε ότι κατά κάποιο τρόπο την έφερε στο προσκήνιο.


Αντί επιλόγου

Δεν είμαι υπέρ του facebook ή κατά του twitter κτλ. Έχω λογαριασμό και στα δύο, γιατί θεωρώ πως με αυτό τον τρόπο είμαι μέσα στην εποχή μου. Δεν τρέφω ψευδαισθήσεις ότι μπορώ να πολεμήσω στην εποχή των έξυπνων όπλων με σπαθιά και τσεκούρια. Μαγκιά σου εσένα που το πιστεύεις και το κάνεις ολοκληρωτικά. 

Για εσένα όμως που πατάς σε δύο βάρκες, τρέφω περίεργα συναισθήματα κάθε φορά που φορώντας το μπλουζάκι με το μήνυμα «Δεν έχω facebook» με κρίνεις, ενώ παράλληλα τσεκάρεις τους μεγάλους λογαριασμούς του twitter. Είσαι κι εσύ στο ίδιο τρυπάκι με όλους εμάς και ίσως να βρίσκεσαι και σε χειρότερη μοίρα, δεδομένου ότι νιώθεις έτοιμος να μεταδόσεις την μεγάλη αλήθεια που και καλά γνωρίζεις, ενώ ζεις μέσα σε ένα τεράστιο παραμύθι.
Ο anti-social τύπος που απεχθάνομαι Ο anti-social τύπος που απεχθάνομαι Reviewed by Leonidas Boutivas on 11:16 AM Rating: 5
Powered by Blogger.