«Πάμε για το πρωτάθλημα»;


Το properman.gr θυμάται τη φράση που ακολουθούσε όλους τους αποκλεισμούς του Ολυμπιακού από το Τσάμπιονς Λιγκ και αναρωτιέται τι θα κάνει τώρα που φαίνεται να το έχει ήδη πάρει


«Τώρα πάμε για το πρωτάθλημα». Μία φράση, μία ιστορία. Ο «θρύλος» θέλει πρώτη φορά να βγήκε από τα χείλη του Σωκράτη Κόκκαλη, μετά από τον οδυνηρό αποκλεισμό κόντρα στην Γιουβέντους την περίοδο 1998-1999. Τότε που ο Κόντε, εκμεταλλεύτηκε τον … «αέρα» που πήρε τα μυαλά του Ελευθερόπουλου και μοίρασε σιωπή στο ΟΑΚΑ, πανηγυρίζοντας με τον δείκτη του χεριού του υψωμένο μπροστά από το στόμα του.
Τότε λοιπόν ο «Θείος», αποφάσισε να μιλήσει και να δώσει το στίγμα για τη συνέχεια, χωρίς να αφήσει περιθώρια για γκρίνιες και απογοητεύσεις. Τελικά εκείνο το πρωτάθλημα κατάφερε να το πανηγυρίσει η ομάδα του Μπάγιεβιτς με 10 βαθμούς διαφορά από την ΑΕΚ, δίνοντας συνέχεια στο σερί κατακτώντας το τρίτο στη σειρά. Έκτοτε, η φράση αυτή, ακολουθούσε κάθε αποκλεισμό του Ολυμπιακού από τα Ευρωπαϊκά Κύπελλα, που αντιμετωπίζονταν πάντα σαν να είναι πολυτέλεια για την ομάδα του Πειραιά.
Σήμερα όμως τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Ο Ολυμπιακός έχει πάρει 13 πρωταθλήματα ακόμα, ενώ το φετινό φαίνεται τελειωμένο, μιας και ήδη είναι πρώτος με 10 βαθμούς διαφορά από τη δεύτερη ΑΕΚ έχοντας και παιχνίδι λιγότερο. Συν τοις άλλοις το πρωτάθλημα φαίνεται πως δεν συναρπάζει πλέον τους φίλους των Πειραιωτών, δεδομένου ότι έχει καταντήσει συνήθεια. Οπότε τι πρέπει να κάνει;


Ποιος είπε πως το Europa είναι λίγο;

Δεν καταλαβαίνω, τι διάολο φάρα είμαστε εμείς οι Έλληνες φίλαθλοι. Και το λέω αυτό γιατί ποτέ στο παρελθόν καμία ελληνική ομάδα δεν έχει κατακτήσει κάποιο Ευρωπαϊκό Κύπελλο ποδοσφαίρου, αλλά αντιμετωπίζουμε το Europa League, σαν κάτι που έχουμε βαρεθεί να το βλέπουμε. Σίγουρα, δεν έχει την αίγλη του Champions League ή φυσικά τα χρήματα που προσφέρει στους συμμετέχοντες η κορυφαία διασυλλογική διοργάνωση. Παρά ταύτα, δεν μπορεί η συμμετοχή της σε αυτή να αντιμετωπίζεται σαν κηδεία και να ακολουθεί μοιρολόι.
Για να είμαστε ειλικρινείς πρώτα απ’ όλα με τον εαυτό μας, αν υπάρχει περίπτωση να διακριθεί ουσιαστικά μία ομάδα ελληνική σε κάποια Ευρωπαϊκή διοργάνωση, αυτή είναι το Europa League. Όλα τα υπόλοιπα είναι για εσωτερική κατανάλωση. Για να τσακωνόμαστε στο καφενείο ή στη δουλειά λέγοντας στους αντιπάλους ότι κάναμε πορεία. Πορεία κάνουν και οι συνταξιούχοι κάθε φορά που τους κόβουν την σύνταξη και μάλιστα με τα ίδια ακριβώς αποτελέσματα… τίποτα. Καμία ελληνική ομάδα δεν έχει τα φόντα, να κοντράρει τους μεγάλους της Ευρώπης, παρά το γεγονός ότι η μπάλα γυρίζει και όλα μπορούν να συμβούν.


Η UEFA λοιπόν δίνει μοναδική ευκαιρία στους τρίτους του Champions League να συνεχίσουν την πορεία τους στην δεύτερη τη τάξη διασυλλογική διοργάνωση και αυτή την ευκαιρία ο Ολυμπιακός θα πρέπει για πρώτη φορά να την εκμεταλλευτεί. Να μην την αντιμετωπίσει πάλι σαν αποτυχία να συνεχίσει με τους ισχυρούς και να πέσει με τα μούτρα να διεκδικήσει κάτι που φαντάζει απίθανο. Να διορθώσει τις όποιες παραλήψεις έγιναν στην μεταγραφική περίοδο του καλοκαιριού τον Ιανουάριο. Να κοιτάξει αν κάποιοι από τους παίκτες που έπαιξαν χθες, πρέπει να συνεχίσουν να βρίσκονται στην λίστα της Ευρώπης και αν όχι να αντικατασταθούν. Να κοιτάξει μπροστά και να παλέψει στο Europa σαν να έπαιζε στο Champions League. Άλλωστε το πρωτάθλημα, σε αυτό το σημείο που βρίσκεται και με τη διαφορά δυναμικότητας που υπάρχει, μπορεί να το πάρει και ο Μπουχαλάκης μόνος του. Τις μεγάλες ομάδες δεν τις κάνουν οι σερί εγχώριες νίκες και τα ρεκόρ που σπάνε, σαν αυτό που διέλυσε ο Ολυμπιακός το περασμένο Σάββατο, αλλά οι ευρωπαϊκές διακρίσεις. Γιατί όταν έλεγε ο «Θείος» πάμε για πρωτάθλημα, ο Ολυμπιακός δεν ήταν αυτό που είναι σήμερα…

Υ.Γ.1: Για το ματς δεν γράφω τίποτα, γιατί θα τα διαβάσατε από τους ειδικούς. Θα αρκεστώ μόνο να πω ότι δεν μπορείς να θεωρείσαι μεγάλη ομάδα, όταν για 20 λεπτά δεν υπάρχει μέσα στο γήπεδο και δεν μπορείς να σκοράρεις. Μεγάλη ομάδα είσαι όταν σε τέσσερις ευκαιρίες κάνεις τρία γκολ και ένα δοκάρι.

Υ.Γ.2: Ο Σίλβα έκανε χθες το χειρότερό του παιχνίδι όντας προπονητής του Ολυμπιακού. Δεν γίνεται να έχεις στον πάγκο τον Καμπιάσο και να τον αφήνεις εκεί μετά το 0-1 όταν το παιχνίδι έχει στραβώσει και όλο το γήπεδο βλέπει τους Μιλιβόγιεβιτς και Κασάμι να παραπαίουν. Μικρός είναι, θα μάθει.

Υ.Γ.3: Το παραπάνω κείμενο δεν γράφτηκε με στόχο να μηδενίσει την μέχρι τώρα προσπάθεια του Ολυμπιακού στο Champions League μα για να κάνει ακόμα καλύτερη αυτή στο Europa.
«Πάμε για το πρωτάθλημα»; «Πάμε για το πρωτάθλημα»; Reviewed by Leonidas Boutivas on 6:06 PM Rating: 5
Powered by Blogger.