Κεκλεισμένων των μυαλών


Είναι το κεκλεισμένων των θυρών η proper τιμωρία που θα οδηγήσει στην αποφυγή των επεισοδίων στα γήπεδα ή κάνει απλώς κακό στο άθλημα που όλοι αγαπάμε, χωρίς ουσιαστικά να πετυχαίνει τον σκοπό της;


Η Κυριακή είναι μέρα ξεκούρασης και μία σπουδαία ευκαιρία να κάνεις πράγματα που σε ευχαριστούν, απαγορευμένα κατά την διάρκεια της εβδομάδας που ο χρόνος δεν το επιτρέπει. Βλέπεις φίλους σε ένα καφέ, τρως με την οικογένεια ή κάνεις μία εκδρομή και … πας γήπεδο. Αμ δε. Θα κάνεις όλα τα προηγούμενα μα γήπεδο δεν θα πας, γιατί το απαγορεύει η πολιτεία. Ο λόγος είναι τα όσα έγιναν στο προηγούμενο παιχνίδι. Ακόμα κι αν εσύ δεν ήσουν εκεί, θα τιμωρηθείς. Ακόμα και αν έχεις προπληρώσει το εισιτήριο, αγοράζοντας με το υστέρημά σου κάρτα διαρκείας το καλοκαίρι, ορμώμενος από την τελευταία μεταγραφή που υπόσχεται θέαμα.
Δεν πάει να υπόσχεται ό,τι θέλει, σου λέει ο αθλητικός δικαστής. Θέαμα για ‘σένα δεν έχει, γιατί κάποιοι ανεγκέφαλοι που ούτε καν γνωρίζεις, μπουκάρανε στο γήπεδο αγανακτισμένοι από την εικόνα της ομάδας ή πέταξαν φωτοβολίδα για να τρομοκρατήσουν τον αντίπαλο τερματοφύλακα την ώρα που η μπάλα ήταν στην μεγάλη περιοχή. Και το διαρκείας; Βάλ’ το εκεί που ξέρεις. Δίπλα από την κάρτα μισθοδοσίας στο πορτοφόλι σου, γιατί αυτή την Κυριακή σου είναι άχρηστο.
Αυτό έγινε στο προηγούμενο ματς του Ολυμπιακού με τον Αστέρα Τρίπολης και αυτό θα γίνει στα επόμενα τέσσερα του Παναθηναϊκού, εκτός και αν αλλάξει η απόφαση μετά την έφεση. Αλλά και να μειωθεί η ποινή, δεν θα αλλάξουν και πολλά πράγματα. Με την πρώτη ευκαιρία για επεισόδια, κάποιος θα βρεθεί πάλι να μας στερήσει το γηπεδάκι. Το θέμα είναι αυτού του είδους η τιμωρία σωφρονίζει ΠΑΕ και φιλάθλους ή κάνει κακό στο άθλημα; Η απάντηση περί σωφρονισμού, είναι κάτι παραπάνω από προφανής καθώς μετά από τόσα χρόνια που επιβάλλεται ο νόμος, αν λειτουργούσε όπως έχει σχεδιαστεί, τότε δεν θα είχαμε εδώ και πολύ καιρό ανάγκη να τον χρησιμοποιήσουμε. Άρα πάμε να δούμε το πόσο κακό κάνει στο άθλημα.



Δεν υπάρχει θέαμα χωρίς θεατές

Το ποδόσφαιρο από τη μάνα του, είναι εκτός από άθλημα για όσους παίζουν, θέαμα και μάλιστα από τα καλύτερα (υπό προϋποθέσεις) γι’ αυτούς που το παρακολουθούν. Υπάρχει όμως θέαμα χωρίς θεατές; Δεν χρειάζεται παρά μία και μόνο σκέψη για να απαντήσεις. Φέρτε στο νου σας μία θεατρική παράσταση που το ταμείο δεν έχει κόψει ούτε ένα εισιτήριο. Τι γίνεται; Μαζεύονται οι συντελεστές και αποφασίζουν εύκολα να μην κάνουν παράσταση για τη μέρα αυτή. Θα μου πει κανείς, τι σχέση έχει ρε φίλε το θέατρο με την μπάλα; Το ποδόσφαιρο το δείχνει και η τηλεόραση. Σωστά, μα όλοι έστω και μία φορά έχουμε παραδεχθεί ότι άλλο είναι να βλέπεις το ματσάκι στην τηλεόραση και άλλο να είσαι στο γήπεδο, αλλιώς δεν θα είχε κόσμο στην εξέδρα παρά μόνο σε καφετέριες. Άρα το θέαμα είναι θέαμα, αν το δεις από κοντά. Εκτός και αν εσύ που διαβάζεις είσαι από τα αρρωστάκια που παρακολουθείς το Woodstock στο youtube και μετά λες στους φίλους σου ιστορίες για το πώς περάσατε και για την κοπέλα που γνώρισες στην κεντρική σκηνή.
Αφήστε που και από την τηλεόραση, εδώ που τα λέμε, ένα κεκλεισμένων των θυρών δεν βλέπεται. Το μέσο έχει την αποστολή, εκτός από την εικόνα του αγωνιστικού χώρου, να μεταφέρει και την ατμόσφαιρα. Ποια; Την ατμόσφαιρα, που χωρίς θεατές είναι ανύπαρκτη και το ματς, όποιες και αν είναι οι αντίπαλες ομάδες, θυμίζει πάντα φιλικό. Από την άλλη υπάρχει και το πρωτάθλημα, ένας θεσμός που έχει βαθμολογίες και θέσεις και πρέπει να ολοκληρωθεί καθώς είναι συνυφασμένος με τις μεγαλύτερες αθλητικές διοργανώσεις της Ευρώπης. Σωστά, εκεί είναι το θέαμα, όπως αρέσκονται να λένε μερικοί, αλλά θέαμα, κύριοι, είναι όπου έχει μπάλα. Γι’ αυτό καλό θα ήταν να προστατέψουμε και το εγχώριο προϊόν.


Κακό και για τις ομάδες

Κατά γενική ομολογία, στο ποδόσφαιρο παίζει σημαντικό ρόλο η έδρα. Εύκολα το βλέπει κανείς στο στοίχημα που σταθμίζει αυτό τον παράγοντα, ακόμα και αν η γηπεδούχος παίζει κεκλεισμένων των θυρών! Αλλά η έδρα δεν είναι το κτήριο, μα αυτοί που το γεμίζουν και σπρώχνουν την ομάδα τους στη νίκη υποστηρίζοντάς την, ή πικάρουν αντιπάλους, με νόμιμα μέσα. Άρα οι αθλητές έχουν μία ιδιότυπη σχέση με την εξέδρα, που δεν υπάρχει όταν αυτή είναι άδεια. Κι εδώ που τα λέμε, ποιος ο λόγος να δώσει κανείς το 100% των δυνατοτήτων του, αν δεν πρόκειται να τον επευφημήσει κανείς, να τον χειροκροτήσει ή αντίστοιχα να τον χλευάσει αν δεν είναι καλός; Και αυτό δεν ισχύει μόνο στο ποδόσφαιρο, μα σε οποιαδήποτε δουλειά και αν κάνει κάποιος.


Νόμος που δημιουργεί συγχύσεις

Ένα ακόμα στοιχείο που θα έπρεπε να προσέξει κανείς είναι η εντύπωση που δίνεται στο θεατή όταν του απαγορεύεις την είσοδο. Μιας και είναι το μόνο θέαμα που έχει δικαίωμα να διακόψει κάποιος νόμος, δίνεται η εντύπωση ότι το ποδόσφαιρο είναι κάτι παραπάνω από θέαμα. Και θα μπορούσε να πει κανείς, με αυτό σαν δεδομένο, ότι ο νόμος προάγει τον οπαδισμό, δεδομένου ότι αφήνει ένα αίσθημα αδικίας στον άνθρωπο που θέλει να το παρακολουθήσει. Εκεί μένει και πολύς τόπος σε παράγοντες και άλλους καλοθελητές να πατήσουν και να βγάλουν πύρινους λόγους για την αδικία που συντελείται σε βάρος της ομάδας τους, να αποχαρακτηρίσουν το ποδόσφαιρο ως θέαμα και να ανάγουν την προστασία της ομάδας ως ύψιστο καθήκον. Καλά μαντέψατε, θα ξαναγίνουν επεισόδια και μάλιστα πολύ γρήγορα.


Τιμωρήστε τους υπεύθυνους

Και μετά απ’ όλα αυτά θα ρωτήσει κανείς, τι πρέπει να γίνει; Δεν είμαι υπεύθυνος και για να είμαι ειλικρινής, πληρώνω αρκετά τους υπεύθυνους για να βρουν λύση και να μπορώ να πάω στο γήπεδο όποτε το αποφασίσω. Έλεος. Απλώς πιστεύω πως μία πιο σκληρή προσέγγιση απέναντι στους πραγματικούς υπεύθυνους των επεισοδίων θα ήταν ικανή να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της βίας. Δηλαδή, την επόμενη φορά που θα πιαστεί κάποιος να σουλατσάρει στον αγωνιστικό χώρο με ένα καδρόνι στο χέρι, να πάει στη φυλακή και να κάτσει μέσα. Να τιμωρηθεί όπως πρέπει αυτός που το έκανε και όχι όλοι οι υπόλοιποι που τον παρακολουθούσαν. Να μην βρεθεί κανένα παραθυράκι στο νόμο, να μην πάει κανένας δικηγόρος εντεταλμένος από την ΠΑΕ που υποστηρίζει για να τον βγάλει, να μην ξαναμπεί ποτέ στο γήπεδο. Μία τέτοια ιστορία στις πρώτες σελίδες των αθλητικών εφημερίδων θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για τον όποιο θερμόαιμο, ή αν δεν λειτουργήσει, αυτοί θα γίνονται ολοένα και λιγότεροι μέσα στο γήπεδο καθώς θα βρίσκονται πίσω από τα σίδερα. Σε αυτό σίγουρα πρέπει να βοηθήσει και ο υγιής φίλαθλος, που ενώ αντιδρά στα ματς του Champions League που οι τιμωρίες είναι βαριές και χλευάζει τον ανεγκέφαλο, στο πρωτάθλημα τον αφήνει να βγάλει τα γούστα του.

Κεκλεισμένων των μυαλών Κεκλεισμένων των μυαλών Reviewed by Leonidas Boutivas on 2:30 PM Rating: 5
Powered by Blogger.