Πίπα, μια αντρική υπόθεση




Το properman ανοίγει τις πόρτες ενός εκ των τελευταίων προπύργιων της αντρικής κουλτούρας και δίνει οδηγίες σε όσους θέλουν να κάνουν στροφή στην πιο στυλάτη καπνική επιλογή



Είναι αλήθεια ότι δεν έχω δει ποτέ γυναίκα να καπνίζει πίπα σε δημόσιο χώρο και θα μου φανεί πολύ παράξενο αν κάποιος από εσάς μου πει ότι έχει δει. Και αυτό δεν συμβαίνει γιατί δεν είναι ευχάριστη η αίσθηση που δίνει όταν την καπνίζεις, αλλά γιατί ακόμα και σήμερα που όλα καταπατούνται από τη γυναίκα, αυτό διάολε είναι κάτι 100% αντρικό. Άσχετα, αν κάπνισμα έχει ενοχοποιηθεί στις μέρες μας και όχι άδικα, για τα γνωστά προβλήματα που προξενεί στην υγεία του καπνιστή αλλά και στους γύρω του, το προφίλ του σωστού άνδρα, εμπεριέχει ιστορικά τον καπνό είτε αυτό προβάλεται στο πανί του κινηματογράφου, είτε στην καθημερινότητα. Πολλοί καπνίζουν λοιπόν, αλλά λίγοι έχουν απολαύσει την ιεροτελεστία μίας καλής πίπας. 
Αυτό το ξύλινο εργαλεί­ο καπνίσματος, που για κάποιες κοινωνίες του παρελθόντος, ήταν μέρος όλων των ξεχωριστών τελετών τους, φοβίζει τον σύγχρονο άνδρα όσο τίποτα άλλο, που έχει σχέση με το κάπνισμα. Και όχι άδικα, καθώς όταν βλέπεις έναν έμπειρο καπνιστή να βγάζει τα σύνεργά του από τη δερμάτινη θήκη και να γεμίζει το τσιμπούκι του, ανάβεις τσιγάρο για να τον παρακολουθήσεις και συχνά, έχοντας αφήσει τη γόπα στο τασάκι, συνειδητοποιείς ότι απλά αυτό δεν είναι για εσένα.
Και αφού είναι τόσο δύσκολο, γιατί τυπάκια σαν τον Αϊνστάιν, τον Τόλκιν ή τον Σερ Άρθρουρ Κόναν Ντόιλ δεν αποχωρίζονταν το ξύλινο αυτό κατασκεύασμα και αρνούνταν να ανάψουν τσιγάρο; Ίσως το γεγονός ότι η φροντίδα, σε αυτό κομμάτι ξύλο, η ηρεμία που χρειάζεται για να το γεμίσεις σωστά, ίσως ο ίδιος ο καπνός και τα χαλαρωτικά αρώματά του να είναι αυτά που κάνουν τον «χρήστη», να ξεπερνά κάθε δυσκολία και να του προκαλεί έναν επιπλέον εθισμό, που δεν έχει να κάνει με τη νικοτίνη αλλά με την διαδικασία. Αυτή τη διαδικασία θα προσπαθήσει το properman να την απλουστεύσει και να δώσει βασικά tips που θα σε κάνουν από ερασιτέχνη, να θυμίζεις θαλασσοδαρμένο καπετάνιο. Γιατί αυτή είναι η μοναδική καπνική επιλογή που φωνάζει άνδρας από 1000 μέτρα μακριά.



Εν αρχή είναι η πίπα
Κατ’ αρχάς κανένας ποτέ δεν είπε ότι το κάπνισμα της πίπας είναι κάτι φθηνό. Αν δεν το αντέχει η τσέπη σας, καλό θα ήταν να επιστρέψετε στις καθημερινή σας καπνική συνήθεια. Εφόσον σταθμίσετε αυτό τον παράγοντα πρέπει να αγοράσετε μία πίπα. Πίπες κυκλοφορούν πολλές και για όλα τα βαλάντια. Στην αρχή θα πρέπει να αγοράσετε κάτι σχετικά φθηνό, ανάμεσα δηλαδή στα 60 και τα 100 ευρώ. Να φροντίσετε να είναι από ξύλο και να μην έχει ανοίγματα ή τρύπες κάτι που θα καταστρέψει την καπνική σας εμπειρία. Οι πιο κοινές γίνονται από ρείκι και αυτό γιατί έχει πολύ μεγάλη αντίσταση στη θερμότητα, είναι όμορφο και αντέχει στις κακουχίες.
Άλλες πάλι είναι φτιαγμένες από σήπιο, ένα υλικό που θυμίζει πυλό και δίνει την ευκαιρία στον κατασκευαστή να δημιουργήσει σχήματα, ενώ έχει και μεγάλη ελαστικότητα, αλλά χρειάζεται μεγαλύτερη φροντίδα από το ξύλο. Ότι και αν επιλέξετε από τα δύο, θα έχετε μία καλή εμπειρία καπνίσματος, ενώ ακόμα και αν δεν σας γίνει συνήθεια, δεν θα έχετε ξοδέψει πολλά χρήματα.
Κάτι που έχει σημασία, μετά το υλικό, είναι το σχήμα. Υπάρχουν δύο σχολές εδώ. Κάποιοι προτιμούν μία πιο ίσια πίπα, ενώ οι περισσότεροι αγαπούν τις κυρτές. Είναι καθαρά θέμα επιλογής, αν και μία κυρτή πίπα κρατάει μακριά τον καπνό από το πρόσωπο, δίνει καλύτερο κράτημα, ενώ κάθεται καλά σε όλες σχεδόν τις επιφάνειες.



Ο αναπτήρας
Αν και μπορεί κάποιος να ανάψει μια πίπα με οποιονδήποτε αναπτήρα, είναι λίγο δύσκολο στην αρχή να πετύχεις το κόλπο με την ανάποδη λαβή, που βλέπεις να κάνουν με τόση μαεστρία άνθρωποι που καπνίζουν χρόνια. Γι’ αυτό οι εταιρίες έχουν βγάλει ειδικούς αναπτήρες με κάθετη φλόγα, ή κάποιους με τρύπα στη μέση που κάνουν το άναμά της πολύ πιο εύκολο. Μία ακόμα επιλογή είναι τα μακριά σπίρτα, με τους μύστες να ορκίζονται στο όνομά τους, καθώς όπως λένε δεν έχουν τόσο μεγάλη θερμοκρασία με αποτέλεσμα ο καπνός να κρατάει για περισσότερη ώρα την υγρασία του. Μέχρι να φτάσετε όμως εκεί ένας φτηνός ειδικός αναπτήρας θα κάνει τη δουλειά.



Τα καθαριστικά
Τα μακριά λεπτά μαλλιαρά πράγματα που μοιάζουν με καλαμάκι είναι κάτι απαραίτητο για να κρατάτε καθαρή και να μην αντιμετωπίσετε πρόβλημα με αυξήσεις θερμοκρασίας, που μπορούν ακόμα και να καταστρέψουν την πίπα σας. Η διαδικασία αυτή πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε δεύτερη φορά που γεμίζεται προκειμένου να διατηρηθεί σε καλή κατάσταση


Το … εργαλείο

Αν έχετε παρατηρήσει όσοι κάνουν τσιμπούκι, έχουν μαζί τους και ένα μικρό εργαλείο το οποίο έχει μία μεγάλη επιφάνεια στο τέλος του, που καλύπτει σχεδόν ολόκληρη την τρύπα της πίπας. Αυτό είναι απαραίτητο προκειμένου να γεμίσετε σωστά και να απολαύσετε τον καπνό σας. Πολλά αυτά τα εργαλεία έχουν κι μία μικρή λάμα στο πλάι, που χρησιμοποιούμε για την καθαριότητα του μπολ του καπνού, ενώ έχουν κι μία χοντρή βελόνα (νύχι) που χρησιμοποιείται για να κάνουμε τρύπες στον καπνό.  Όλα αυτά θα τα δούμε αναλυτικά αργότερα.



Η ουσία

Αφού πήρατε στα χέρια σας όλα αυτά ήρθε η ώρα να περάσουμε στην ουσία, τον καπνό. Ο καπνός της πίπας, δεν είναι κάτι εύκολο να βρεις όπως τα τσιγάρα, ειδικά στις μέρες της κρίσης. Οπότε καλό θα ήταν να κάνετε τα κουμάντα σας και να μην ξεμένετε, γιατί πολύ απλά δεν θα βρείτε στο περίπτερο. Μία επίσκεψη λοιπόν σε ένα εξειδικευμένο κατάστημα θα σας δώσει την ευκαιρία να μυρίσετε αρκετούς απ’ αυτούς και να πάρετε μία πρώτη γεύση. Η αλήθεια είναι πως εδώ δεν υπάρχουν κρυμμένα μυστικά. Υπάρχουν διάφορες γεύσεις και εντάσεις και η μύτη σας είναι αρκετή για να κρίνει τι της κάνει. Συνήθως οι αρχάριοι προτιμούν κάτι που περιέχει φρούτο, όπως κεράσι, ή το άρωμα από κάποιο ποτό, όπως κονιάκ ή ουίσκι. Τι θα επιλέξετε είναι στο χέρι σας.


Το πρώτο γέμισμα

Αυτό που αποτρέπει πολύ κόσμο από την αγορά της πρώτης του πίπας, είναι φυσικά το γέμισμά της. Φαντάζει δύσκολο και για να λέμε την αλήθεια είναι δύσκολο, αλλά μετά από λίγη εξάσκηση θα πάρετε το κολάι και θα είναι παιχνιδάκι. Υπάρχουν μάλιστα δύο απλές μέθοδοι για να καταφέρετε να το κάνετε και να έχετε καλά αποτελέσματα από την πρώτη κιόλας προσπάθεια. Αυτές θα αναλύσουμε παρακάτω και δεν έχετε παρά να ακολουθήσετε τις οδηγίες.


Οι τρεις στρώσεις

Η μέθοδος αυτή χωρίζεται σε τρεις φάσεις. Στην πρώτη φάση παίρνεται μία ποσότητα καπνού και την τοποθετείται στην πίπα, χωρίς να ασκήσετε πίεση είτε με το χέρι είτε με το εργαλείο. Γεμίστε μέχρι πάνω και πιέστε μέχρι ο καπνός να κατέβει στη μέση. Συνεχίζουμε με τον ίδιο τρόπο τη διαδικασία, γεμίζοντας και πιέζοντας αυτή τη φορά τον καπνό μέχρι τα 3/4 του μπολ. Στο τέλος προσθέτουμε καπνό μέχρι το δαχτυλίδι της πίπας και ασκούμε ελαφριά πίεση. Αφού έχουμε γεμίσει την πίπα ελέγχουμε την πίεση από το στόμιο. Ο αέρας που αφήνει ο καπνός να περνάει πρέπει να θυμίζει την πίεση του αναψυκτικού όταν έρχεται από το καλαμάκι. Αν η πίεση είναι μικρότερη προσθέστε λίγο καπνό και πιέστε με το εργαλείο μέχρι το δαχτυλίδι. Αν τώρα είναι πολύ σφικτή χρησιμοποιείστε τη βελόνα και δημιουργείστε μία τρύπα στη μέση του μπολ.



Η εναλλακτική

Μία δεύτερη μέθοδος για να γεμίσετε, είναι η μέθοδος της τσιμπιάς. Και εδώ ξεκινάμε γεμίζοντας την πίπα χωρίς πίεση μέχρι πάνω, και στη συνέχεια παίρνουμε μία μεγάλη τσιμπιά καπνού και την τοποθετούμε στην κορυφή της πίπας. Κρατώντας ανάποδα την πίπα πιέζουμε με τους αντίχειρες προς τα μέσα στον καπνό μέχρι αυτός να μπει μέσα στο μπολ. Πάλι ελέγχουμε τον αέρα και να υπάρχει πρόβλημα ή προσθέτουμε καπνό ή τρυπάμε στο κέντρο του μπολ.





Η φωτιά
Μετά απ’ όλη αυτή τη διαδικασία, ήρθε η ώρα να της βάλουμε φωτιά. Κρατώντας τη φωτιά πάνω από το μπολ, πάρτε 5-6 μικρές τζούρες κουνώντας κυκλικά των αναπτήρα, προκειμένου να καψαλίσουμε το πάνω μέρος του καπνού. Μετά απ’ αυτό, με το εργαλείο πιέζουμε λίγο τον καπνό και περνάμε τον αναπτήρα πάνω από το μπολ τραβώντας αυτή τη φορά 5-6 μεγάλες τζούρες. Μόλις ανάψει καλά και σχηματιστεί μεγάλη καύτρα συνεχίζουμε με μεγάλες τζούρες προκειμένου να ανάψει καλά και να κρατήσει για αρκετή ώρα χωρίς να ρουφάμε. Στην αρχή μπορεί να χρειαστεί να την ανάψετε αρκετές φορές, ξανά και ξανά, μα μόλις μάθετε να τη γεμίζεται σωστά θα μπορεί να μείνει αναμμένη έως και μισή ώρα με ένα μόνο άναμα.



Καθαρίζοντάς την
Σημαντικό κομμάτι είναι ο καθαρισμός της πίπας, με το ιδανικό να είναι να καθαρίζεται το στόμιο μετά από κάθε άδειασμα του μπολ. Πρέπει να αφήνεται την πίπα να κρυώσει για μία περίπου ώρα, να αφαιρείται το στόμιο και να περνάτε το καθαριστικό μερικές φορές μέσα από αυτό. Όσον αφορά τώρα το μπολ αυτό οι περισσότεροι το αφήνουν ως έχει καθώς δημιουργείται ένα προστατευτικό περίβλημα στάχτης που κάνει το μπολ πιο σταθερό στην θερμοκρασία και την γεύση του καπνού ακόμα πιο μεστή.

Προβλήματα που θα αντιμετωπίσετε
Αν η πίπα γίνει πολύ ζεστή σε σημείο που δεν μπορείτε να την κρατήσετε, θα πρέπει να διακόψετε το κάπνισμά της. Εκτός από τον πολύ καυτό καπνό που θα καίει τη γλώσσα σας, υπάρχει κίνδυνος να ανοίξει το ξύλο και να καταστραφεί. Είκοσι λεπτά είναι αρκετά για να επιστρέψει σε φυσιολογική θερμοκρασία, ενώ θα πρέπει να κάνετε και πιο αραιές σε χρόνο τζούρες.
Αυτά τα πολλά, για αρχή και θα επανέλθουμε σε αυτή την όμορφη ανδρική συνήθεια, που αν την αρχίσεις γρήγορα γίνεται χόμπι. Άλλωστε δεν υπάρχει κάτι πιο όμορφο, από το να χαλαρώνεις με ένα βιβλίο, ένα ποτό και μία καλή πίπα στο χέρι.
Πίπα, μια αντρική υπόθεση Πίπα, μια αντρική υπόθεση Reviewed by Leonidas Boutivas on 8:06 PM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.