Η αξία του να αγοράζεις δίσκους


Για ένα παιδί της κασέτας ( ίδια χρήση με το cd αλλά σε σχήμα τούβλου, όποιος δεν ξέρει τι είναι το cd μπορεί να σταματήσει αμέσως την ανάγνωση) όπως εγώ, το διαδίκτυο εν γένει και το You Tube ειδικότερα, αποτέλεσαν πραγματική επανάσταση. Όχι μόνο κέρδιζα σε χρήματα - ένα cd/κασέτα κόστιζε περίπου 10.000 δραχμές - αλλά μπορούσα πλέον να ακούσω όποιο κομμάτι θέλω ό,τι ώρα θέλω, βλέποντας ταυτόχρονα το videoclip και διαβάζοντας και τους στίχους χωρίς να ξεροσταλιάζω πάνω από ένα τετράδιο και με το χέρι στο play/pause για να αποκρυπτογραφήσω τις τσιρίδες του αγαπημένου μου ροκά. Τέρμα και η ορθοστασία στα Metropolis. Αναζήτηση νέων συγκροτημάτων στην πολυθρόνα μου με το φραπεδάκι μου (δεν είχε γίνει ακόμη μόδα ο λατρεμένος freddo). Κι όλα αυτά σήμαιναν την απόλυτη ελευθερία. 




Με τα χρόνια όμως, έπαθα ό,τι και οι περισσότεροι της γενιάς μου. Δεν αγοράζω κανέναν δίσκο, δεν ακούω κανέναν δίσκο, παρά μόνο μεμονωμένα τραγούδια, αφού πρώτα τα σκανάρω στο shazam. Μα σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αριστοτέλη, έργο τέχνης είναι αυτό που δεν μπορείς να του προσθέσεις ή να του αφαιρέσεις κάτι, γιατί μονάχα στην ολότητά του είναι άρτιο. Εμείς όμως πια ακούμε αποσπάσματα εργων τέχνης μη έχοντας ιδέα του όλου. Ένας δίσκος δεν είναι μόνο τα δύο κορυφαία κομμάτια στα charts αλλά όλα μαζί. Παίζει ρόλο ακόμα και η σειρά τους. Έχει σημασία ποιο είναι το νούμερο 1,2,3... και ποιο είναι το τελευταίο. Έχει σημασία το ποια θα ξεχωρίσεις κι έχει επίσης σημασία το να φανταστείς την αγαπημένη σου μπάντα στο studio να ηχογραφεί τα κομμάτια και να μαντεύεις τις σκέψεις και τις αντιδράσεις τους μετά το τελικό μοντάζ. Υπάρχει άραγε κάποιο τραγούδι που να το έβαλαν μόνο και μόνο για να γεμίσει ο δίσκος; Εικάζεις. Σκέφτεσαι. Νιώθεις. Κι ακόμα κι αν τελικά ακούς συνέχεια στο repeat τα κομμάτια δύο και πέντε που είναι τα αγαπημένα σου, έχεις ιδέα του όλου. Έχεις νιώσει την ατμόσφαιρα του δίσκου, το τι θέλει να πει ο ποιητής, άσχετα από το αν στο κομμάτι οχτώ είναι λίγο φάλτσος. Γιατί κάτι θέλει να σου πει με τη διαδοχή των τραγουδιών, με το όλον. Γιατί έργο τέχνης είναι όλος ο δίσκος και όχι τα επιμέρους κομμάτια, αλλιώς τα τραγούδια θα κυκλοφορούσαν ένα - ένα. Γιατί έτσι μόνο μπορείς να κρίνεις την πορεία ενός καλλιτέχνη.



Παλιά λέγαμε τη φράση "ο τελευταίος δίσκος είναι μέτριος, ο δεύτερός τους όμως ήταν δισκάρα", έχοντας ολοκληρωμένη εικόνα και όχι αυτή τη ... θολούρα του σήμερα από τα θραύσματα έργων τέχνης που πέφτουν στα χέρια μας.
Το spotify φωτίζει λίγο το τούνελ και μακάρι να αντικαταστήσει τα Metropolis, πράγμα που δεν κατάφερε το Youtube. Μόνο η ολοκληρωμένη τέχνη μπορεί να ολοκληρώσει κι εμάς, να μας καθορίσει, να μας πλάσει. Μην σας φαντάζει παλαιολιθική η αναμονή ενός νέου δίσκου, ο κουμπαράς για να τον αγοράσουμε, η αφιέρωση μιας μέρας για να τον ακούσουμε ολόκληρο τρεις και τέσσερις φορές. Δεν ξέρω αν μας έκανε καλύτερους, σίγουρα όμως μας έκανε πιο πλήρεις.
Η αξία του να αγοράζεις δίσκους Η αξία του να αγοράζεις δίσκους Reviewed by Εύα Φωτεινιά on 11:00 AM Rating: 5

No comments:

Powered by Blogger.